The subject of this research is Dionysian light- presented as an architectural concept that has been introduced for the first time in this research though the phenomena it represents is a familiar one. Dionysian light as a concept stands for the what, how and why of the nature of relation between light and works of architecture. It corresponds to the symbiosis of seemingly different phenomena,- light, matter, space and time. This symbiosis has been studied in terms of Nietzsche's 'the Apollinian and the Dionysian,' in the duality of which, according to Nietzsche, the origins of art and all human creativity exist. Just as Nietzsche brings Dionysus back into the Greek world that the classicists had created or as the priesthood of Apollo had brought the Thracian deity back into the temple of Delphi and had merged his orgiastic abandon with the measured beauty of their native gods,- so the current research on one of the basics of architecture is also an attempt to discover the Dionysian realm in T.C YÜKSEKÖ?RETİM KDMJU* ?»aiWVui ın<ı cvnu MintWE'w!architecture hidden by the thin veil of Apollinian consciousness. Lisht is asserted as one of the essential phenomena of this Dionysian realm, and a Japanese word utsuroi, corresponds to how it is perceived. Utsuroi is defined as the perception of things fading and growing,- perception of shadow shifting with the light; and perception of space as a moment in the continual process of change. Dionysian light is not analysed or explained but rather described with various media from a wide course of time and disciplines. Keywords: Dionsian light, utsuroi, light, shadow, darkness.

Bu araştırmanın konusu, her zaman algılayageldiğimiz bir olguya karşılık geldiği halde bir mimari kavram olarak, ilk defa bu araştırmada tanıtılan Dionysos'ca /şık kavramıdır. Dionysos'ca ışık, ışık ile mimarlık eserleri arasındaki ilişkinin doğasındaki ne, nasıl ve niçin sorularını açıklarken, farklı olgularmış gibi algılanan ışık, madde, mekan ve zaman olgularının 'ortak yaşamına' karşılık gelir. Bu 'ortak yaşam', Nietzsche'nin tüm insan yaratıcılığının ve sanatın temellerinin yer aldığını düşündüğü Apollo'ca ve Dionysos'ca karşıtlığı ışığında incelenmiştir. Nasıl ki Nietzsche, Dionysos'u klasiklerin yarattığı eski Yunan dünyasına geri getirmişse, ya da Apollo'nun rahipleri Dionysos'u Delphi tapınağına getirip, onun coşku ve taşkınlığını kendi tanrılarının ölçülü güzelliğiyle karıştırmışlara, mimarinin temel öğelerinden ışık üzerine olan bu araştırma da, mimarlık eserlerindeki, Apollo'ca bilincin ince örtüsü ile gizlenmiş Dionysos'ca olguları ortaya çıkarmayı hedeflemiştir. Işığın, bahsedilen bu Dionysos'ca olguların en önemlilerinden biriolduğu ileri sürülmüştür. Japonca bir kelime olan utsuroi, nesnelerin soluklaşıp, belirginleşmesinin algılanması,- ışıkla birlikte değişen gölgenin algılanması ve mekanın sürekli bir değişim sürecinde bir an olarak algılanması olarak tanımlanır. Bu tanımıyla utsuroi, Dionysos'ca ışığın algılanmasına karşılık gelir. Yöntem olarak, Dionysos'ca ışık çözümlenmeye ya da açıklanmaya çalışılmamış, farklı zaman ve disiplinlerden elde edilen araçlarlarla betimlenmeye çalışılmıştır. Anahtar Kelimeler: Dionysos'ca ışık, utsuroi, ışık, gölge, karanlık.