Visceral artery aneurysms (VAA) are uncommon but potentially life-threatening in case of rupture. The purpose of this study is to evaluate the efficacy and safety percutaneous endovascular treatment options as a minimally invasive method for VAA.Patient archives and department databases were evaluated and retrospectively analyzed. Patients with a diagnosis of VAA, confirmed by computed tomography angiography, magnetic resonance angiography, or digital subtraction angiography and treated exclusively with percutaneous endovascular approaches, were included in the study.The medical records of 29 patients (14 male, 15 female; mean age 42; range 12-76 years) with 34 VAAs and treated with various percutaneous endovascular therapeutic modalities were analyzed. In total, three true aneurysms (mean diameter 36,6 mm, range 25?55 mm) and 31 pseudoaneurysms (mean diameter 10,5, range 3?60 mm) were treated. The lesions involved the branches of renal artery (n=13), branches of superior mesenteric artery (n=4), right hepatic artery (n=3), left gastric artery (n=2), branches of gastroduodenal artery (n=2), segmenter branch of splenic artery (n=1), and common hepatic artery (n=1) for the pseudoaneurysm group and renal artery (n=1), splenic artery (n=1) and common hepatic artery (n=1) at the true aneurysm group. Emergency treatment was performed in 25 patients, and elective procedure for the other four. N-butyl-cyanoacrylate (n-BCA) mixture (n=10), microcoil (n=9), polyvinyl alcohol (PVA) (n=3), microcoil and PVA combination (n=3), microcoil and n-BCA mixture combination (n=3), vascular plug (n=1), stent assisted coiling (n=1), stent-graft (n=1) and flow diverter (n=1) were used for aneurysm exclusion. Procedural technical success was achieved in 97% of the cases, while target lesion reintervention rate was 10% (3 of 29). Postprocedural imaging was performed after 45% (n=13) of interventions at a mean of 12 months (range; 1 day-36 month). Overall periprocedural mortality rate was 7% (n=2). Postembolization syndrome developed in two patients after splenic artery embolization and one patient after renal artery embolization. Transbrachial access site hematoma occurred in one patient.Percutaneous endovascular treatment of VAAs is safe and effective with low morbidity and mortality, especially in the emergency cases and older patients. Endovascular treatment modalities of interventional radiology seems to be the treatment of choice with its high efficaes and safety profile.

Visseral arter anevrizmaları (VAA) nadir görülen ancak rüptür sonucunda hayatı tehdit edebilecek ciddi sonuçlara yol açabilecek klinik bir durumdur. Bu çalışmanın amacı, visseral arter anevrizmalarında minimal invaziv bir tedavi yöntemi olan perkütan endovasküler tedavilerin etkinliğini ve güvenilirliğini değerlendirmektir. Hasta arşivleri ile bölümümüzün veritabanları araştırıldı ve retrospektif olarak analiz edildi. Bilgisayarlı Tomografik anjiyografi, Manyetik Rezonans anjiyografi ve dijital substraksiyon anjiyografisi ile tanı alıp endovasküler tedavi uygulanan hastalar çalışmaya dahil edildi. Çeşitli perkütan endovasküler tedavi yakalşımları ile tedavi uygunan toplam 34 viseral arter anevrizması olan 29 hasta (14 erkek, 15 kadın; ortalama yaş 42; 12-76 yaş) incelendi. Hastaların üçünde gerçek anevrizma (ortalama boyutu 36,6 mm; 25-55mm), 31?inde ise yalancı anevrizma (ortalama boyutu 10,5 mm; 3-60 mm) mevcuttu. Lezyonların yerleşim yeri, yalancı anevrizma grubunda renal arter dalları (n=13), süperiyor mezenterik arter dalları (n=4), sağ hepatik arter (n=3), sol gastrik arter (n=2), gastroduodenal arterin dalları (n=2), splenik arter segmenter dalı (n=1) ve ana hepatik arter (n=1)?dir. Gerçek anevrizma grubunda ise renal arter (n=1), splenik arter (n=1) ve ana hepatik arter (n=1)?dir. Hastaların 25?i acil olarak işleme alınırken dört hastaya elektif tedavi uygulandı. Anevrizmaları dolaşım dışı bırakmak için n-butil siyanoakrilat (n-BCA) karışımı (n=10), mikrokoil (n=9), polivinil alkol (PVA) (n=3), mikrokoil ve PVA kombinasyonu (n=3), mikrokoil ve n-BCA kombinasyonu (n=3), vasküler tıkaç (n=1), stent yardımlı koil embolizasyonu (n=1), stent-greft (n=1) ve akım çevirici (n=1) kullanıldı. İşlemin teknik başarısı %97 olup tekrar girişim oranı %10?dur. Hastaların %45?inde işlem sonrasıda kontrol görüntüleme yapılmış olup ortalama takip süresi 12 ay (1 gün-36ay)?dır. Periprosedürel mortalite oranı %7 (n=2)?dir. İşlem yapılan hastaların üçünde işlem sonrası postembolizasyon sendromu gelişmiş olup ikisi dalağa, biri ise böbreğe yönelik yapılan embolizasyon işleminden sonra gelişmiştir. Yüksek transbrakiyel işlem yapılan bir hastada ise girişim yerinde hematom meydana gelmiştir.VAA?nın perkütan endovasküler yöntemler ile tedavisi, özellikle acil olgularda ve yaşlı hastalarda, düşük morbidite ve mortaliteye sahip güvenilir ve etkili bir yöntemdir. Yüksek etkinlik ve güvenilirlik nedeniyle girişimsel radyolojik endovasküler tedavi yöntemleri, tercih edilecek tedavi seçenekleri olarak görünmektedir.