Because of its complexity, anterior openbite correction and long-term treatment stability has been a challenge for orthodontists. Determining the malocclusion's all characteristics before constructing a treatment plan is important since the treatment success depends on the proper diagnosis of neuromuscular and morphological features. In non-growing patients, if the open bite malocclusion has a skeletal origin, intrusion of the posterior teeth by skeletal anchorage mechanics or surgical impaction of the maxillary posterior segment is considered to be the best choice of treatment. Treatment of individuals who do not have severe skeletal dysplasia, requires dense usage of vertical elastics combined with treatment modalities like Multiloop Edgewise Arch wire (MEAW) theraphy, and curved spee NiTi arch wire theraphy. When used without anterior elastics, both mechanics create an intrusive effect on the upper and lower incisors that result in a severe increase in the open bite. The side effects encountered at the lack of cooperation during MEAW and curved spee NiTi arch wire therapies has led investigators to search alternative treatment modalities to eliminate the need of patient cooperation. The aim of this study was to present a new, non-compliant approach in the treatment of open bite malocclusion and evaluate the changes in the dentofacial structures of the open bite patients treated with this technique. The study group consisted of 14 patients who had Class 1 skeletal pattern along with an anterior open bite and the control group consistet of 14 patients who had Class 1 skeletal pattern with normal overbite incisor relationship. After the initial levelling, 0.018 inch intrusion arch wires were placed with fixed NiTi elastic modules that applied extrusion forces to the canine regions bilaterally. Cephalometric assessment was carried out on lateral head films taken at the beginning of the treatment and after open bite closure was obtained. The results of this study indicated that open bite closure had been achieved mainly by extrusion and uprighting of the incisors. The amount of change in the skeletal and soft tissue measurements was found minimal and statistically insignificant.

Açık kapanış gerek tedavi başarısı, gerekse uzun dönem stabiliteyi sağlama açısından ortodontistleri zorlayan bir maloklüzyon olarak bilinmektedir. Tedavi başarısı, mevcut nöromusküler ve morfolojik yapının doğru teşhisi ile bağlantılı olup; tedavi planını oluşturmadan önce maloklüzyonun tüm karakteristikleri etraflıca değerlendirilmelidir. Büyüme potansiyeline sahip olmayan erişkin bireylerde, maloklüzyon iskeletsel bir karakter taşıyorsa; posterior bölge dişlerin iskeletsel ankraj aygıtlarından ankraj alınarak gömülmesi veya gerekli gömülmenin cerrahi yaklaşımlar ile sağlanması ideal tedavi seçenekleri arasında yer almaktadır. Mevcut maloklüzyon eğer iskeletsel displazi kaynaklı değilse, tedavi yoğun vertikal elastik kullanımını gerektiren MEAW ve modifiye MEAW teknikleri ile yürütülmektedir. Ancak bu teknikler anterior vertikal elastikler kullanılmaksızın uygulanırsa var olan açık kapanışı daha da kötüleştiren ve anterior dişlere intrüzyon yaptıran bir etki oluşturmaktadırlar. Bu durum klinisyenleri hasta kooperasyonunu elimine eden, alternatif tedavi seçenekleri aramaya itmiştir.Sunduğumuz tez çalışmasının amacı, hasta kooperasyonu gerektirmeyen, yeni ve pratik bir yöntem ile dentoalveolar açık kapanışı elimine etmek ve bu tekniğin dentofasiyal yapılar üzerinde meydana getirdiği değişiklikleri incelemektir. Bu amaçla iskeletsel sınıf I yapıda olup açık kapanışa sahip olan bir çalışma grubu (n:14) ve iskeletsel sınıf I yapıda, normal overbite ilişkisine sahip bir kontrol grubu (n:14) oluşturulmuştur. Seviyeleme safhasının ardından hastalara 0.018 inçlik SS intruzyon arkları ile kanin bölgesine ekstrüzyon kuvveti uygulayan NiTi modülller uygulanmıştır. Açık kapanışın elimine edilmesinin ardından elde edilen sefalometrik filmler ile başlangıç sefalometrik filmler ve kontrol başı ile sonunda elde edilen sefalometrik filmler incelenmiş ve uygulanan tekniğin etkileri değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda açık kapanışın keser dişlerde meydana gelen dikleşme ve ekstrüzyonla kapatıldığı, iskeletsel ve yumuşak dokuda istatistiksel olarak önemli bir değişimin gözlenmediği sonucuna varılmıştır.