This study has been conducted in order to determine the effects of some characteristics of nurses working in neonatal and pediatric intensive care units on motivation levels of job satisfaction.This descriptive and cross-sectional study has been conducted between the dates 01.07.2017-01.09.2017 in Acıbadem Atakent Hospital, Bezmi Alem Medicine Hospital, Bakırköy Dr. Sadi Konuk Education and Research Hospital, Pediatric İntensive Care Unite and Newborn İntensive Care Unite. The study sample consisted of 60nurses, which at least 3 months have workedand without any communication disability. Written consents were obtained from Koç University's Ethics Committee, relevant institutions and the nurses. Data has been collected using socio-demographic questionnaire and Motivation Resources Inventory and Minnesota Job Satisfaction Scalethrough face to face interviews. Number, percentage, correlation, importance test of the difference between two means in two-some groups, Mann-Whitney U test, Kruskal-Wallis analysis for groups with 3 or more, and in the case that the p value results less than 0.05 in the analysis of multi-groups; in order to determine the group which creates the difference were used to evaluate the data. It's been identified that 92.5% of the nurses were girls, 76.3% of them were in the age group of 20-24, 76.3% were working in intensive care units, 83.75% were working on shifts (day and night) Nurses have changed institutions only once,and 83.75% of them are responsible for taking care of 3 children in the daytime. When nurses were examined in the working position of the unit, it was found that 65% were service nurses, 86.25% had selected the unit they were working on, and 100% did not find enough time for rest. When the average score of the motivation sources of the nurses and the subgroup scores were evaluated; The total score average is 121.53 ± 25.29; It was determined that the mean of the highest score average among the subgroup score averages was the internal subscale, followed by the instrumental and objective subgroups of this group. The Minnesota job satisfaction scale had a mean score of 82.07 ± 6.15, a minimum score of 77, and a maximum score of 99. While wage and job satisfaction are seen as the factors that increase motivation the most, mortality rates are seen as frequent and environmental stimuli are the most decreasing factors. It was found that nurses made a meaningful difference (p <0.5) between age, gender, having children and affecting the motivation level of the number of daytime children. According to the results obtained from the study; it's been suggested thatmeasures should be taken for effective use of motivational enhancing tools (wages, seniority, resting time, etc.) for nurses in hospitals and for environmental conditions that negatively affect motivation.Keywords: Motivation, child, intensive care, nursing.

Bu araştırma yenidoğan ve çocuk yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerin bazı özellikleri ile iş doyumlarının motivasyon düzeylerine etkisinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı ve kesitse tipte olan araştırma 01.07.2016-01.09.2017 tarihleri arasında Acıbadem Atakent Hastanesi, Bezmi Alem Tıp Fakültesi Hastanesi, Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk ve Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitelerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini en az 3 aydır çalışmakta olan, araştırmaya katılmayı kabul eden ve iletişim engeli bulunmayan 60hemşire oluşturmuştur. Araştırma için Koç Üniversitesi Etik Kurulu'ndan, ilgili kurumlardan ve hemşirelerden yazılı izin alınmıştır. Veriler sosyodemografik soru formu, Motivasyon Kaynakları Envanteri ve Minnesota İş Doyum Ölçeği ile yüz yüze görüşülerek toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; sayı, yüzde, korelasyon, ikili gruplarda iki ortalama arası farkın önemlilik testi, Mann-Whitney U testi, üç ve üstü gruplarda Kruskal-Wallis analizi; çoklu grupların analizinde kullanılmıştır. Çalışmada hemşirelerin %92,5'inin kız, %76,3'ünün 20-24 yaş grubunda olduğu, %76,3'ünün çocuk yoğun bakım ünitesinde çalıştığı, %83.75'ininvardiyalı (gece gündüz) çalıştığı, %75',nin sadece sadece 1 kurum değiştirdiği, %83.75'inin gündüz 3 çocuk bakmakla sorumlu olduğu belirlenmiştir. Hemşirelerin ünitedeki çalışma pozisyonuna bakıldığında %65'inin servis hemşiresi olduğu, %86,25'inin çalıştığı üniteyi kendi seçtiği ve %100'ünün dinlenme süresini yeterli bulmadığı görülmüştür. Hemşirelerin motivasyon kaynakları envanteri toplam puanı ve alt grup puan ortalamaları değerlendirildiğinde; toplam puan ortalamasının 121.53 ± 25.29 olduğu; alt grup puan ortalamaları arasında en yüksek puan ortalamasının içsel alt boyut olduğu, bu grubu araçsal ve hedef içsel alt gruplarının izlediği saptanmıştır. Minnesota iş doyum ölçeğinin puan ortalaması 82.07 ± 6.15 olduğu, minimum puan:77, maximum puan ise 99 olarak tespit edilmiştir. Ücret ve iş doyumu, motivasyonu en fazla artıran faktörler olarak görülürken mortalite oranlarının sık görülmesi ve çevresel uyaran fazlalığı en çok düşüren faktörler olarak görülmüştür. Hemşireler arasında yaş, cinsiyet, çocuk sahibi olma ve gündüz bakılan çocuk sayısının motivasyon düzeyini etkilemede anlamlı bir fark yarattığı tespit edilmiştir (<0.5). Çalışmadan elde edilen sonuçlar doğrultusunda; Hastanelerde hemşirelere yönelik motivasyon artırıcı araçların (ücret, kıdem, dinlenme süresi vb.) etkin bir şekilde kullanılması ve motivasyonu olumsuz etkileyen çevresel koşullar için ise önlem alınması önerilmiştir.Anahtar kelimeler: Motivasyon, çocuk, yoğun bakım, hemşirelik.