This dissertation is a critical investigation of neoliberalization of nature and privatization of water, particularly in the form of hydroelectric power plants (HEPPs) in the eastern Black Sea region. The main purpose of this investigation is to understand the affects of neoliberal governance on local population and the local population's reactions in response. This dissertation analyzes a sample of local population of the eastern Black Sea region asking the following questions: How does the implementation of neoliberal forms of environmental governance affect local populations in Turkey, in the case of HEPPs? In order to understand the core question of this thesis, the following preliminary questions are addressed: (1) What kind of social reactions can be observed in response to the implementation of HEPPs as a part of anthropogenic environmental change? (2) How can this response be evaluated within the framework of environmentalism? Finally, (3) to what extent does neoliberal governmentality play a role in environmental governance in Turkey?In order to answer these questions the current research takes on ethnographic method with qualitative properties where the data is collected by semi-structured, unstructured in-depth interviews and informal interviews for the duration of two months from the three cities Trabzon, Rize and Artvin in the eastern Black Sea region. This work draws on theories from a range of fields, geography, political science and economy. Due to the complexity of the issue, the literature that largely been used in this work includes but not limited to the literature on 'neoliberalization of nature', 'environmental governmentality', and 'environmentalism'. Further conceptualizations are used in order to understand environmental governance in Turkey such as: 'sustainable development', 'modernization', and 'recognition'.This dissertation work shows that the neoliberal environmental governance of the current government recklessly pushing forward for the implementation of HEPPs by using the discourses of 'sustainable development', 'modernization' and 'eco-efficiency' create vulnerabilities among the local population and for the future of the country. It also reveals the components of the struggle against HEPP construction and neoliberalization of nature. Finally, the data gathered from eastern Black Sea region suggest that the valuation languages (Martinez-Alier et al., 2010; Martinez-Alier, 2014), recognition (Fraser, 2000; Işlar, 2012; Schlosberg, 2004), government's perspective and attitude towards nature that is prioritizing 'development' and the 'efficient use of resources' (as in the gospel of eco-efficiency) play a tremendous role in determining the population's motivation for resistance.

Bu tez, doğanın neoliberalleştirilmesi ve suyun özelleştirilmesinin eleştirel bir incelemesi olup özellikle Doğu Karadeniz Bölgesi'ndeki Hidro-Elektrik Santrallere (HES) odaklanmaktadır. Bu incelemenin ana amacı, neoliberal çevre yönetimin yerel halk üzerindeki etkisi ile yerel halkın tepkisini anlamaktır. Bu tez Doğu Karadeniz Bölgesi'nde yerleşik halktan bir örneklemi şu soru ile analiz etmektedir: Çevre yönetiminin HES'ler özelinde neoliberal şekilde uygulanması, Türkiye'deki yerel halkları nasıl etkilemektedir? Bu tezin en temel sorusunu anlamak için ise ilk etapta şu sorulara yanıt aranmaktadır: (1) İnsan eliyle yapılan çevresel değişimin bir parçası olarak HES'lerin uygulamaya geçirilmelerine ne tür sosyal tepkilerin verildiği görülmektedir? (2) Bu tepkiler çevrecilik çerçevesinde nasıl değerlendirilebilir? Son olarak ise, (3) Neoliberal 'yönetim zihniyeti' (governmentality) Türkiye'de çevre yönetiminde nasıl bir rol oynamaktadır?Bu soruları yanıtlamak için nitel özellikler taşıyan bu çalışma kapsamında etnografik bir metot kullanılmış; veriler, Doğu Karadeniz Bölgesi'nde Trabzon, Rize ve Artvin illerinde iki ay boyunca gerçekleştirilen bir saha çalışmasıyla toplanmıştır. Saha çalışması verileri yarı-yapılanmış, yapılanmamış ve gayrı-resmi derinlemesine mülakatlara dayanmaktadır.Bu çalışmanın kapsamı gereği coğrafya, siyaset bilimi ve ekonomi gibi çeşitli alanların teorilerinden faydalanılmıştır. Konunun karmaşıklığı nedeniyle çalışma 'doğanın neoliberalleştirilmesi' (neoliberalization of nature), 'çevre yönetimi zihniyeti' (environmental governmentality), ve 'çevrecilik' (environmentalism) gibi birçok farklı literatürü kullanmaktadır. Türkiye'deki çevre yönetimini anlamak için 'sürdürülebilir kalkınma' (sustainable development), 'modernleşme' (modernization) ve 'farklı grupların tanınmalarıyla oluşan kabul' (recognition) gibi farklı kavramsallaştırmalar da kullanılmıştır.Bu tez çalışması, halihazırdaki hükümetin, neoliberal çevre yönetimi ile uzun vadeli etkilerini dikkate almaksızın HES uygulamalarını 'sürdürülebilir kalkınma', 'modernleşme' ve 'eko-verimlilik' (eco-efficiency) söylemleri ile yürürlüğe sokmasının, yerel halk ve ülkenin geleceği açısından endişe verici olduğunu savunmaktadır. Çalışma aynı zamanda HES inşaatlarına ve doğanın metalaştırılmasına karşı verilen mücadelenin unsurlarını da görünür kılmaktadır. Son olarak Doğu Karadeniz Bölgesi'nden toplanan veriler; değerleme dilleri (valuation languages) (Martinez-Alier et al., 2010; Martinez-Alier, 2014), tanınmayla oluşan kabul (recognition) (Fraser, 2000; Işlar, 2012; Schlosberg, 2004), hükümetin doğaya bakış açısı, bunun yanı sıra 'kalkınma' (development), 'kaynakların verimli kullanılması' (eko-verimliliğin anahtar sözlerinden biri olarak) konularını önceleyen tavrının halkın başkaldırısının güdülenmesi açısından önemli derecede etkisi olduğuna işaret etmektedir.