The sculpture and architecture are always in relationship from the past topresent. This relationship has always been a symbol of the power or anelement of the culture by integrating the sculpture into the architecture orexcluding it from the structure to outside, squares, public areas. And in modernera this relationship made sculpture and architecture closer when the artvisualized its own representation literature and with the conjunction of thedisciplines.In modernism the `Aesthetics Representation? is a behavior against themodern world. And the art is in contrast with the Bourgeois mentality. It reflectsthe conflict between the social world and the esthetic world. The sculpture andarchitecture has an image reducing the form and throwing the unnecessarythings from the object and of which aesthetic and ethic structure accepted atuniversal basis. Modernism highlights the autonomy of the art. Theprogressive view of the modernism is seen in all part of the art and life.Postmodernism - clarified in the middle of 1970?s ? proceeded by supportingeach other with the relationship between the practice and theory. Thepresentation of the pure art with practice applications carried out in modernismchanged with the rearrangement by the academic and cultural corporations byunderstanding and criticizing of these artistic practices in postmodernism. Theissues about postmodernism started as a sign of new ?postmodern? cultureforms at domains as sculpture, architecture, literature and picture, whichidentified a series of cultural structure said that different from modernist artisticforms and practices in cultural theory. The visualizations of the architecturalstructures form an interface with the change in sculpture. The Arcisculpturenotion used in the age of postmodernism became more applicable with thedevelopments in design and technology in this term. The sculptor issometimes integrated in a postmodern structure, and sometimes apostmodern structure is visualized with a sculptor. The productions insculptural art are seen as a nuance of architecture or else the structures inarchitecture come closer to the sculptural art.The technological developments in modernism and the high capitalism with theindustrialization changed all the environments economically at the end of1970?s and in 1980?s. For the physical transformation of the world aredangerous ecologically, it might be the end of the postmodernism era. Noweach forms designed on the place in the world must not only be esthetic butalso bear responsibility for the nature.

Heykel ve mimari geçmiş yüzyıllardan günümüze kadar sürekli bir ilişkiiçerisindedir. Bu ilişki, heykeli mimarinin içerisine dahil ederek ya da yapınıniçerisinden, dış mekanlara; meydanlara, kamusal alanlara çıkararak, kültürünbir elemanı ya da iktidarın bir temsili olarak yer almıştır. Modern dönemlebirlikte bu ilişki, sanatın kendi temsil dilini görselleştirmesi ve disiplinlerin biraraya gelmesi ile birlikte mimari ve heykeli görsel olarak birbirineyakınlaştırmıştır.Modernizm içerisinde, `Estetik Temsil', modern dünyaya karşıt bir tavırdır.Sanat; Burjuva zihniyetine karşıt bir tavır sergiler. Toplumsal dünya ve estetikdünya arasındaki uzlaşmazlığı yansıtmaktadır. Mimari ve heykel, biçimiindirgeyen, tüm fazlalıkları nesneden dışlayan, kültürün kendi estetik ve etikyapısını evrensellik ölçüsünde kabul edildiği bir görünüme sahiptir. Modernizm,sanatın kendi özerkliğini öne çıkarmaktadır. Modernizmin ilerlemecilik fikri,sanatın ve yaşamın her alanında kendisini hissettirmektedir. 1970'lerinortalarında açıklık kazanmış Postmodernizm, pratik ve teori arasındaki ilişkiylebirbirini destekleyerek hareket etmiştir. Modernizmde ortaya konulmuş olanpratik alanı saf sanatın kendisinin ortaya konuluşu, postmodernizmde bu sanatpratiklerinin özümsenip eleştirel- akademik ve kültürel kurumlar tarafındanyeniden düzenlenmesiyle değişim göstermiştir. Postmodernizm tartışmalarıkültürel teori alanında, modernist sanat biçimleri ve pratiklerinden koptuğuiddia edilen bir dizi kültürel yapıyı tanımlayan; heykel, mimari, edebiyat, resimgibi alanlarda yeni ?postmodern? kültür biçimlerinin işaretleri olarak başlamıştır.Ortaya çıkan mimari yapıların görsellikleri heykel alanında oluşan değişim ilekesişim noktaları oluşturmaktadır. Postmodern dönemde kullanılan HeykelsiBiçimler kavramı, bu dönemin tasarım ve teknolojik alanındaki gelişmelerledaha da uygulanabilir hale gelmiştir. Heykel kimi zaman postmodern bir yapıyaeklemlenmekte, kimi zamanda postmodern bir yapı heykelsi bir biçim ilegörselleşmektedir. Heykel sanatında yapılan üretimler mimari bir sınırın ufak bir ayrımında,mimarlık alanında yapılan yapılar ise heykel alanının sınırına yaklaşmaktadır.Modernizmin teknolojik gelişmeleri ve sanayileşmenin getirdiği yüksekkapitalizm, 1970'lerin sonu ve 1980'lerde ekonomik açıdan tüm mekanlarındadeğişim yaratmıştır. Dünyanın fiziksel çevresinin geçirdiği dönüşüm, ekolojikolarak tehdit oluşturması ile postmodern dönemin sonunu getirmektedir. Artıkmekan üzerinde tasarımlanmış, dünya üzerinde yer edinen her formun, estetikgörünümünün dışında, doğaya karşı sorumluluk taşıyarak yer edinmesigerekmektedir.