Araştırma, nöroloji hastalarında standart enteral formula ve prebiyotik içerikli enteral formülaların karşılaştırılması amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini Ankara Numune Eğitim Araştırma Hastanesi'nde yoğun bakım kliniklerinde yatan tüm hastalar oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemine Ankara Numuna Eğitim ve Araştırma Hastanesi, yoğun bakım kliniklerinde yatan, gönüllü, nörolojik hastalığı olan ve tüple enteral beslenmeye uygun yirmi üç standart enteral formula alan ve yirmi üç prebiyotik içerikli enteral formula alan kırk altı hasta alınmıştır. Yoğun bakıma tek saatte yatan hastalara standart enteral formula ve çift saatte yatan hastalara prebiyotik içerikli enteral formula verilmiş, hastalara ilişkin demografik bilgiler anket formu, Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Beslenme Destek Ünitesi Enteral Beslenme Takip Formu, antikoagulan, diüretik, bronkodilatör, kortizon, insülin ilaç takip formu ve antibiyotik takip formu olmak üzere dört bölümden meydana gelen anket formu uygulanmış, takip günlerinde biyokimyasal parametre, hematolojik parametre ve kan gazı parametreleri ile APACHE-II skoru ölçülmüştür. Hastanede kalma süresi, yoğun bakımda kalma süresi ve hastanedeki tedavi sonucu açısından iki grup arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır. Prebiyotik içerikli enteral formula alan hastaların standart enteral formula alan hastalara göre anlamlı olmasa da enteral beslenme hedef doz miktarına ulaşma oranının daha yüksek olduğu ve enteral beslenme hedef doz miktarına daha önce ulaştıkları saptanmıştır. Standart enteral formula alan hastaların prebiyotikli enteral formula alan hastalara göre anlamlı şekilde daha yüksek oranda enteral beslenme komplikasyonuna sahip olduğu ve en çok karşılaşılan enteral beslenme komplikasyonun ishal olduğu, prebiyotik içerikli enteral formula alan hastalarda ishal durumunun daha hızlı düzeldiği bulunmuştur. Standart enteral formula alan hastalarda daha çok ishal durumu görüldüğü ve enteral beslenme hedef doz miktarına daha uzun sürede ulaşabildikleri için prebiyotik içerikli enteral formula alan hastalara göre total enerji, karbonhidrat, protein, yağ, FOS, enteral volüm, enteral ürün içindeki su ve su miktarı değişkenlerinin ortalamalarının araştırmanın takip günlerinde anlamlı şekilde daha düşük olduğu saptanmıştır. Prebiyotik içerikli enteral formula alan hastaların araştırma süresince insülin ilacı kullanım oranlarının standart enteral formula alan hastalara göre daha düşük olduğu bulunmuştur. Standart enteral formula alan hastalarda araştırma öncesi antibiyotik kullananların araştırma süresince kullananlara göre ve prebiyotik içerikli enteral formula alan hastalarda araştırma öncesi antibiyotik kullananların araştırma süresine kullananlara göre anlamlı şekilde yüksek olduğu saptanmıştır. Prebiyotik içerikli enteral formula alan hastaların araştırma süresince aldıkları FOS miktarı ile prealbumin, CRP ve WBC değerleri ve aldıkları taurin ile HGB ve WBC arasında pozitif yönlü bir korelasyon olmasına rağmen anlamlı farklılık bulunmamıştır. Nörolojik hastalarda prebiyotik içerikli enteral formula kullanımının ishal olma oranını azalttığı ve kan şekeri regülasyonun sağlayarak daha az insülin kullanımına yol açacağı söylenebilir. Evde enteral beslenmeye devam eden hastalar için prebiyotik içerikli enteral formulaların fayda sağladığı düşünülmektedir. Prebiyotik içerikli enteral formula alan hastalarda standart enteral formula alan hastalara göre ishal gibi enteral beslenme komplikasyonlarının daha az görülmesi, enteral beslenme hedef doz miktarına daha kısa sürede ulaşılabilmesi ve daha az antibiyotik kullanılmasını sağladığı için kullanımı tercih edilebilir.

This study was planned and conducted to compare standard enteral formulas and enteral formulas with a prebiotic content in neurology patients. The population of the study is consisted of all patients hospitalized in intensive care clinics in Ankara Numune Research and Education Hospital. Twenty-three patients receiving standard enteral formula and twenty-three patients receiving enteral formula with a prebiotic content as a sum of forty-six patients were enrolled to the sample of the study that were admitted in Ankara Numune Research and Education Hospital intensive care clinics, volunteerly, had neurological disease and appropriate to enteral tube feeding. Standard enteral formula was given to patients hospitalized at the intensive care unit in one hours and enteral formula with a prebiotic content was given to the patients hospitalized at the intensive care unit in couple of hours and four sections of the questionnaire comprising demographic information form about patients, Ankara Numune Research and Education Hospital Clinical Nutrition Unit Enteral Nutrition monitoring form, anticoagulants, diuretics, bronchodilators, steroids, insulin medication monitoring form were applied, biochemical haematological parameters and blood gas parameters of in days of monitoring with APACHE -II score were measured. No significant difference was found in terms of the length of hospital stay, the length of intensive care unit stay and the result of medication in hospital between two groups. Although the difference was not significant, patients receiving enteral formula with a prebiotic content had higher rate of reaching the target dose of enteral nutrition compared to those receiving standard enteral formula and it was determined that patients receiving enteral formula with a prebiotic content previously reached the target dose of enteral nutrition. Patients receiving standard enteral formula had significantly higher rates of complications of enteral nutrition than the ones receiving enteral formula with a prebiotic content and it was also found that diarrhoea was the most common complication of enteral nutrition, in patients receiving enteral formula with a prebiotic content cases of diarrhoea was recover faster. Because of diarrhoea was mostly seen in patients receiving standard enteral formula and they could reach the target dose for enteral in a long time. Average total energy, protein, lipid, FOS, enteral volume, amount of water in enteral and amount of water in enteral in days of monitoring was lower than the patients receiving enteral formula with a prebiotic content. It was found that utilization of insulin rate during the study in patients receiving enteral formula with a prebiotic content was significantly lower than the ones receiving standard enteral formula. It was determined that patients receiving enteral formula with a prebiotic content and using antibiotics prior to the research was significantly higher than using antibiotics during the research and patients receiving standard enteral formula and using antibiotics prior to the research was significantly higher than the ones using antibiotics during the research. Although there was a positive correlation between FOS and pre-albumin, CRP and WBC, taurine and HGB and WBC in patients who were receiving enteral formula with a prebiotic content, no significant difference was found. It is likely to say that receiving enteral formulas with a prebiotic content can reduce the rate of diarrhoea and it would lead to less insulin usage by providing the regulation of blood sugar. It is thought that enteral formulas with a prebiotic content are beneficial to the patients who continue to be fed with enteral formulas. Enteral formulas with a prebiotic content can be preferable because of enteral nutrition complications like diarrhoea and it is less frequently seen in patients who are receiving enteral formulas with a prebiotic content compared to the ones who are receiving standard enteral formulas, reaching the target dose of enteral nutrition in a shorter period and providing less antibiotic usage.