In the introductory chapter of this study, purpose of the study, its scope and the methods used in the development of this study have been discussed. In chapter two, the historical development of Bahçekapı District and its immediate vicinity, including its physical formation are discussed and certain significant buildings have been studied. In chapter three, the architectural activities during the era of Abdülhamid-I and significance and place of the building complex of Abdülhamid-I have been reviewed. Also the other buildings, that Mehmed Tahir Ağa, the Chief Architect of the era, designed have been studied and a list has been created containing them. In chapter four, effort has been made to investigate and evaluate the `Building Complex of Abdülhamid-I` which are qualified as the last piece of buildings, that an Emperor had them built in Istanbul. Also we have tried to find out under which architectural concept and understanding have they been planned. For this purpose, the buildings that make out the Complex have been analyzed with their spatial, structural and decorative properties, and the relieves of the buildings have been prepared. In chapter five, the functional and material damages on the Complex have been identified for all units and reasons of such damages have been explained. Also, the protective measures, to be developed against such damages in the Complex have been identified and for this purpose a restoration project has been designed. In addition, effort was made to identify the equipment that the new functions shall require. In chapter six, the main factors that play an important role on the wear of the buildings, that are subject to the study, have been discussed and evaluated with possible consequences. The preventive measures that must be taken in order to prevent the damages in the district have been listed out and explained. Also, the revaluation process has been identified and the purpose of the study has been emphasized by a designation of the Abdülhamid-I Complex as an example. IX.

Çalışmanın giriş bölümünde konunun amacı, kapsamı ve bu çalışmanın gelişmesinde kullanılan yöntemler anlatılmıştır. İkinci bölümde, Bahçekapı Semti'nin ve yakın çevresinin tarihsel gelişimi ve fiziksel olarak nasıl biçimlendiği ele alınarak, önemli yapılar incelenmiştir. Üçüncü bölümde, Abdülhamid-I Dönemi'ndeki mimari faaliyetler ve bunların arasında Abdülhamid-I Külliyesi'nin yeri ve önemi incelenmiştir. Dönemin hassa baş mimarı olan Mehmed Tabir Ağa'ya yaptırılan diğer yapılar incelenmiş ve bir liste oluşturulmuştur. Dördüncü bölümde, İstanbul'da bir padişah tararından yaptırılmış olan ve son külliye yapısı olarak nitelendirilen `Abdülhamid-I Külliyesi ve Yapılan`mn mimari açıdan araştırılıp değerlendirilmesine, hangi mimari anlayış ve konseptte planlanmış olduklarının çözümlenmesine çalışılmıştır. Bu amaçla külliyeyi oluşturan yapılar mekansal, yapısal, cephe ve bezeme özellikleri ile ele alınmış, yapıların rölöveleri hazırlanmıştır. Beşinci bölümde, Külliye'de meydana gelen fonksiyonel ve malzemeye yönelik hasarlar bütün birimler için belirlenmiş ve bu hasarları oluşturan nedenler anlatılmıştır. Ayrıca külliyede oluşan bu hasarlara karşı geliştirilecek koruma önerileri belirlenmiş ve bu amaçla restorasyon projesi hazırlanmıştır. Bunlara ilaveten yeni verilecek işlevlerin gerektirdiği donanımlar da belirlenmeye çalışılmıştır. Altıncı bölümde ise, inceleme alanında bulunan yapıların yıpranmasındaki ana etkenler ele alınmış ve bunlar sonuçlan ile değerlendirilmiştir. Bölgedeki tahribatların önüne geçebilmek için yapılabilecek çalışmalar sıralanmış ve açıklanmıştır. Ayrıca yeniden değerlendirme süreci irdelenmiş ve Abdülhamid-I Külliyesi örnek gösterilerek çalışmanın amacı vurgulanmıştır. vııı.