This study evaluated the effects of the animal husbandry subsidy policies in Turkey's province of Amasya. The study examined the extent to which breeders involved in Amasya's animal husbandry sector made use of government subsidies, and analyzed the effect of subsidies depending on businesses. The researcher classified the breeders into groups according to herd size and conducted a survey with 112 producers. The study also examined the animal stock in Turkey, particularly in Amasya and conducted projections for the year 2022. Based on its trend analyses, the percentage increases of animal stock between the years 2015-2022 were estimated and interpreted.Of the breeders, 41.1% found the subsidy payments to be attractive. They were important for breeders either for going into the animal husbandry business or sustaining such a business. Of the breeders, 94.6% had difficulty affording animal feed expenses, and 71.4% took animal husbandry subsidy payments. The region's most important animal husbandry problem is the high price of animal feed, which prevents breeders from buying new animals and increasing their herd sizes (51.1%). In general, the breeders learned about the animal husbandry subsidies from the government staff who came to their villages (23.2%). In addition, 87.5% of the breeders stated that no ongoing animal husbandry program was available in their region and no instruction had been conducted for a long time. Animal husbandry is a versatile business, and it is important to enable breeders to find out about innovations, see them in practice and adopt them. Conducting studies or establishing new programs for young breeders is also important for the future of the animal husbandry sector. The breeders were aware of the subsidies; however, they did not find them to be successful (74.1%). Of them, the breeders primarily made use of subsidy per animal and the subsidy for calves produced by artificial insemination, which makes these the most significant animal husbandry subsidies in Amasya. In this context, the amount of subsidy per animal and the structure of the subsidy payments should be reevaluated.

Bu araştırmada, Türkiye de uygulanan hayvancılık destekleme politikalarının etkileri Amasya ili örneği ile değerlendirilmiştir. Çalışmada ilde hayvancılık faaliyeti ile uğraşan yetiştiricilerin destekleme ödemesinden yararlanma düzeyleri incelenmiş ve desteklemelerin etkisi işletmeler açısından analiz edilmiştir. Bölgede hayvancılık faaliyeti ile uğraşan yetiştiriciler hayvan sayısına göre tabakala ayrılmış ve 112 üretici ile anket çalışması yapılmıştır. Ayrıca çalışmada, Türkiye ve Amasya ilinde bulunan hayvan varlıkları incelenmiş, 2022 yılına ait projeksiyonlar yapılmıştır. Araştırmada yapılan trend analizi sonuçlarına göre; hayvan varlıkları 2015-2022 yılı yüzde artışları hesaplanmış ve yorumlanmıştır.Çalışmada hayvancılık faaliyeti ile uğraşan yetiştiricilerin %41.1 desteklemeler cazip bulmaktadır. Yetiştiriciler için hayvancılık faaliyetine başlamada ya da devam ettirme konusunda destekleme ödemelerinin önemli olduğu söylenebilir. Yetiştiriciler hayvancılık faaliyetinde bulunurken %94.6 ile yem giderlerinde zorlanmaktadırlar. Yetiştiricilerin %71.4'ü hayvancılık destek ödemelerinden yararlanmaktadır. Bölgede en önemli, hayvancılık problemi yüksek yem fiyatlarıdır. Yüksek yem fiyatları yetiştiricilerin yeni hayvan almasını ve hayvan sayısını artırmasını(%51.1) engellemektedir. Yetiştiriciler genel olarak hayvancılık desteklerini köye gelen bakanlık personelinden(%23.2) öğrenmektedirler. Bu sonuçların yanı sıra yetiştiricilerin %87.5'i bölgelerinde hayvancılık ile ilgili devam eden herhangi bir program olmadığını ve uzun zamandan beri öğretici çalışmalar yapılmadığını belirtmektedirler. Hayvancılık çok yönlü bir faaliyet olup yeniliklerin yetiştiricilere benimsetilmesi ve uygulamalı olarak gösterilmesi önem teşkil etmektedir. Çalışmalar ya da hayvancılığa eğilimi olan genç yetiştiriciler için yeni programlar uygulanması hayvancılığın geleceği açısından önem teşkil etmektedir. Yetiştiriciler desteklerden haberdar olmakla birlikle, destekleri başarılı bulmamaktadırlar(%74.1). Yetiştiriciler genel itibari ile bölgeleri için verilen desteklerden hayvan başına destek ve suni tohumlamadan doğan buzağı desteğinde faydalanmaktadırlar. Bu sonuçlar doğrultusunda Amasya ilin de hayvan başına destek ve buzağı desteği ödemelerinin en önemli destekleme kalemi olduğu söylene bilir. Bu bağlamda hayvancılık destek ödemeleri tekrar gözden geçirilmeli, destekleme miktarları ve desteklemelerin yapısı değerlendirilmelidir.