It is known that orecsigenic and anorecsigenic peptides have role on the genesis of the obesity. In this study we investigated the relationship between nesfatin-1, preptin, leptin, deacylated ghrelin, acylated ghrelin levels and BMI of volunteers.This study comprises 150 volunteers. We organised 5 groups according to BMI as; group I (n=31): BMI< 18.5 kg/m², group II (n=28): BMI 18.5-24.9 kg/m², group III (n=31) BMI 25-29.9 kg/m², group IV (n=30): BMI 30-39.9 kg/m², group V (n=30) BMI>40 kg/m².Serum nesfatin-1 levels according to BMI between groups had ondulations. From group I to III, there was an unsignificant tendency of increase. Nesfatin-1 levels of group IV and V (obese groups) decreased significantly more than group II, (p<0.01 and p<0.05 respectively). Nesfatin-1 levels of groups were unsignificantly higher than group IV (p>0.05). In comprasion of group I, III, IV, V; serum preptin levels had tendency to increase towards group V. Preptin levels of group IV and V were statistically significantly higher than group I and II (p<0.001 respectively). We observed significant increase of serum leptin levels correlated with BMI (p<0.01). Although there were different levels of acylated ghrelin in groups, these results were statistically unsignificant (p>0.05). Deacylated ghrelin levels decreased correlated with BMI. Deacylated ghrelin levels of group I and II were significantly higher than group IV and V (p<0.001). Deacylated ghrelin levels of group III were significantly different from only group V (p<0.01).All these results showed that nesfatin-1, preptin, leptin, acylated and deacylated ghrelin may have role on the genesis of obesity by their positive or negative influences on insulin resistance. These peptides may have therapeutic role on the genesis or prevention of obesity.

Obezite gelişiminde oreksijenik (iştahı artıran) ve anoreksijenik (iştahı azaltan) peptidlerin etkili olduğu bilinmektedir. Bu çalışma gönüllü bireylerde nesfatin-1, preptin, leptin, desaçile ve açile ghrelin ile VKİ arasında bir ilişki olup olmadığını değerlendirmek amacıyla yapıldı.Çalışmaya toplam 150 birey dahil edildi. Bu bireylerden VKİ'lerine göre; Grup I (n=31): VKİ <18.5 kg/m², grup II (n=28): VKİ 18.5-24.9 kg/m², grup III (n=31): VKİ 25-29.9 kg/m², grup IV (n=30): VKİ 30-39.9 kg/m², grup V (n=30): VKİ >40 kg/m² olacak şekilde 5 grup oluşturuldu.Serum nesfatin-1 düzeyleri, VKİ'ye göre gruplar arasında dalgalanma gösterdi. Grup I'den III'e doğru istatistiksel olarak anlamlı olmayan düzeyde bir artış gösterdi. Grup IV ve V'de, yani obez bireylerde grup II'ye göre istatistiksel olarak anlamlı bir azalma oldu (p<0.01, p<0.05). Grup V'de grup IV'e göre nesfatin-1 düzeyi daha yüksekti, ancak bu istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05). Serum preptin seviyelerinde, grup I, III, IV, V birbiri ile kıyaslandığında grup V'e doğru gidildikçe artış olduğu görüldü. Grup IV ve V serum preptin seviyeleri sırasıyla grup I ve II ile karşılaştırıldığında; anlamlı yükseklik saptandı (sırasıyla p<0.05, p<0.001). Serum leptin seviyelerinin VKİ ile korele bir şekilde ve anlamlı olarak arttığı gözlendi (p<0.01). Açile ghrelin düzeylerinde gruplar arası farklılıklar olmasına karşın, bu sonuçlar anlamlı değildi (p>0.05). Desaçile ghrelin düzeylerinde VKİ ile korele bir şekilde azalma gözlendi. Bu sonuçlardan grup I ve II desaçile ghrelin düzeyleri grup IV ve grup V ile karşılaştırıldığında anlamlı yükseklik saptandı (p<0.001). Grup III için yanlızca grup V ile karşılaştırıldığında anlamlı farklılık gözlendi (p<0.01).Bu sonuçlar; nesfatin-1, preptin, leptin, açile ve desaçile ghrelinin insülin direnci yolaklarında pozitif veya negatif rol oynayarak obezite gelişiminde rol oynayabileceğini göstermektedir. Bu peptidler obezite gelişiminde yada önlenmesinde terapötik rol oynayabilirler.