This dissertation purports to carry a Foucauldian reading of the selected plays in terms of power, surveillance, and violence. At the end of the study, it is aimed to analyze the chosen plays which are considered as the representatives of in-yer-face theatre in terms of the Foucauldian theory. The twentieth century witnessed the death of at least 100 million people due to wars, genocides, and conflicts. Catastrophic and violent events that emerged in the last decades of the 20th century led to new trends in Britain, such as in-yer-face theatre. The contemporary playwrights of the 1990s started to reflect the realities on stage in order to create a new awareness about the case of violence taking place not only in England, but also all around the world. As a result, violence became one of the most essential themes in the works of the most prominent playwrights of this era. In other words, the role of violence on the British stage towards the end of the twentieth century is the common denominator behind in-yer-face theatre. This dissertation will attempt to demonstrate that the Foucauldian approach to violence did immensely affect the English drama of the time by apparently showing itself in plays, such as those by Anthony Neilson, Sarah Kane, Mark Ravenhill and Philip Ridley. Due to verbal, physical or emotional ups and downs, violence turns into a means of communication, a tormenting tool in their plays. Although three types of violence have been analyzed separately, this dissertation will attempt to shed light on all types of violence exposed in each play respectively. In this scope, the aim of this dissertation is to analyze the dynamism, changes, socio-political importance and effects of violence in in-yer-face theatre during the twentieth and twenty first centuries. Shortly, the present study deals with the contemporary playwrights with their works as Anthony Neilson's Penetrator, Sarah Kane's Blasted, Mark Ravenhill's Shopping and Fucking, and Philip Ridley's Mercury Fur in the context of the Foucauldian approach to violence.

Bu tez seçilen oyunlarda güç, gözetim, ve şiddet öğelerini incelemektedir. Bu çalışmanın sonunda, suratına tiyatronun birer temsilcisi olarak kabul edilen bu oyunların, Foucault'un teorisi göz önünde bulundurularak analiz edilmesi amaçlanmaktadır. Yirminci yüzyıl, Dünya üzerinde gerçekleşen savaşlardan, soykırımlardan ve de etnik gruplar arasında meydana gelen çatışmalardan dolayı en az 100 milyon insanın acı çekerek ölümüne şahitlik etmiştir. Bu yüzyılın son on yılında meydana gelen yıkıcı ve de şiddet içeren olayların etkisi altında kalan İngiliz oyun yazarları `suratına tiyatro` adında bir akım başlatmışlardır. Doksanlı yılların çağdaş yazarları, sadece İngiltere'de değil aynı zamanda Dünya'nın birçok bölgesinde patlak veren şiddet olaylarına karşı bir farkındalık yaratmak adına yaşanan bu şiddet dolu gerçek olayları sahneye taşımaya başlamışlardır. Bunun sonucunda şiddet teması önde gelen oyun yazarlarının eserlerinde ele aldıkları temel konulardan bir tanesi olmuştur. Diğer bir deyişle, yirminci yüzyılın sonlarına doğru şiddet İngiliz sahnesinin ve suratına tiyatronun birleştirici ortak unsuru haline gelmiştir. Bu tez, Foucault'un şiddete karşı bakış açısının Anthony Neilson, Sarah Kane, Mark Ravenhill, ve de Philip Ridley gibi dönemin önde gelen oyun yazarlarının eserlerinde nasıl ortaya çıktığını göstermeye çalışmaktadır. Bu yazarların eserlerinde, sözel, fiziksel, ve duygusal iniş çıkışlar olduğundan dolayı, şiddet bir nevi ıstırap veren iletişim aracı haline gelmiştir. Bu üç çeşit şiddet birçok eserde ayrı olarak analiz edilmesine rağmen, bu tez her bir oyunda meydana gelen şiddet unsurlarını tek bir çatı altında incelemeyi esas edinmiştir. Bu kapsamda, tezin amacı yirminci yüzyılın sonlarında ve yirmi birinci yüzyılın ilk yıllarında sahneye konulan ve de `suratına tiyatroda` açıkça yansıtılan güç dinamiklerini, değişiklikleri, sosyo-politik olayları ve bunların toplum üzerindeki etkilerini incelemektir. Bu amaçla, çalışma sırasıyla Anthony Neilson'ın Davetsiz Misafir, Sarah Kane'in Mahvolmuş, Mark Ravenhill'in Alışveriş ve S***ş, son olarak da Philip Ridley'in Kürklü Merkür adlı oyunlarını Foucault'un şiddet teorisini ele alarak analiz etmeyi hedeflemektedir.