Comparison of corneal neuropathy in patients with Type 2 Diabetes with or without microalbuminuria assessed by in-vivo corneal confocal microscopyPurpose: To compare and quantify objectively the corneal neuropathy in patients with Type 2 diabetes with or without microalbuminuria assessed by in vivo corneal confocal microscopy (IVCCM).Materials and Methods: A total of 60 type-2 diabetic patients, assigned to diabetes mellitus with microalbuminuria group (n=30), diabetes mellitus without albuminuria group (n=30) and 30 age-matched control subjects were enrolled in this study. Peripheral neuropathy (nerve conduction studies), retinopathy, albuminuria, HbA1c, lipid fractions, BMİ status were evaluated. Corneal nerve fiber density (CNFD), branch density (CNFD), and fiber length (CNFL) and tortuosity coefficient (TC) were quantified by the use of IVCCM. Corneal sensation was evaluated using Cochet-Bonnet (Luneau-France) aesthesiometer.Results: Corneal sensitivity, CNFD, CNFL, CNBD were significantly reduced in diabetic patients compared with the control group (p<0.0001). Furthermore, these parameters were significantly reduced in diabetic patients with microalbuminuria compared with diabetic patients without microalbuminuria (p<0.001). Tortuosity coefficient was significantly higher in diabetic patients with microalbuminuria compared with the control group (p<0.05). None of the patients had peripheral neuropathies or retinopathies (p>0.05).Conclusion: IVCCM is a non-invasive clinical tecnique that may be used to detect early nerve damage in diabetic patients. This study shows that significant small nerve damage quantified using IVCCM is detected in the absence of retinopathy, perpheral neuropathies and microalbuminuria in type-2 diabetic patients. The severity of corneal nerve involvement further increases with the presence of nephropathy.Key words: confocal microscopy, cornea, diabetic neuropathy, microalbuminuria.

Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında in vivo korneal konfokal mikroskop ile incelenen kornea nöropatisi ile nefropati arasındaki iliĢkinin değerlendirilmesiAmaç: Tip-2 diyabetes mellitus hastalarında in vivo korneal konfokal mikroskopi ile saptanan kornea sinir lifi parametrelerindeki değişikliğin mikroalbuminüri ile ilişkisi olup olmadığını göstermektirMateryal ve Metot: Mikroalbuminüri varlığına göre sınıflandırılan toplam 60 tip-2 diyabetes mellitus hastası ve 30 sağlıklı gönüllü çalışmaya dâhil edildi. Tüm olguların periferik nöropati (sinir iletim çalışmaları), retinopati, albuminüri durumları ve HbA1c değerleri, lipid parametreleri ve VKİ değerlendirildi. Kornea sinir lifi yoğunluğu (CNFD), dallanma yoğunluğu (CNBD), sinir lifi uzunluğu (CNFL) ve kıvrımlanması İVKKM ile değerlendirildi. Kornea duyarlılığı Cochet-Bonnet (Luneau-France) ezteziyometre ile ölçüldü.Bulgular: Kornea duyarlılığı, CNFD, CNFL, CNBD diyabetik hastalarda kontrol grubuna göre düşük saptanmıştır (p<0.0001). Ayrıca bu parametreler mikroalbuminürisi olan diyabetik hastalarda mikroalbuminürisi olmayan diyabetik hastalara göre düşük saptanmıştır (p<0.001). Kornea sinir lifi kıvrımlanması mikroalbuminürisi olan diyabetik hastalarda kontrol grubuna göre yüksek saptanmıştı (p<0.05). Hiçbir hastada periferik nöropati ve retinopati saptanmamıştır (p>0.05).Sonuçlar: İVKKM diyabetik hastalardaki sinir hasarını erken evrede tespit edebilecek girişimsel olmayan bir tekniktir. Bu çalışmada tip 2 diyabetik hastalarda retinopati, periferik nöropati ve mikroalbuminürinin yokluğunda İVKKM ile küçük sinir lifi hasarı tespit edilmiştir. Kornea sinir lifi hasarının ciddiyeti nefropati varlığıyla artmıştır.Anahtar kelimeler: konfokal mikroskopi, kornea, diyabetik nöropati, mikroalbuminüri.