With the discovery of the thick messinian evoporite deposits during Deep Marine Drilling Project Leg XIII, Mediterranean Sea has been studied since the last quarter of the 20th century. Thirty-five seismic reflection profiles were collected in Cilicia Basin, around Göksu Delta, in the East Mediterreanean Project at 2008. Eleven of these profiles were used for investigating the distribution and evolut,on of the messinian evoporites in the study area.First of all, seismic data were processed by using the ProMAX software. The basic seismic processing steps were applied to data such as filtering, velocity analysis and stack to increase the S/N ratio. Finally, the Kirchhoff migration method was used to correct the slopes and coordinates of the geological structures.After the data processing step, the data were interpreted stratigraphycally and they were correlated with the Seyhan-1 and Karataş-1 wells which are the nearest wells to the study area. Also Plio-Quaternary and Messinian thickness maps were prepared. According to these thickness maps, it is obvious that the Cilicia Basin was closed and the water entrance was provided by only the west side during Mesinian Salinity Crisis. Moreover, M reflector which points the top boundary of the Messinian, corresponds with the sea floor morphology. This corresponding shows that tectonic forces could not effect strongly to the study area since Mesinnian.Seismic profiles show that north-west side of the study area is controlled by normal faults and South-East side of the area is dominated by trust faults. It is thought that salt tectonic is the source of the normal faults located at the NE. The salt diapirs around normal faults are one of the evidences to support the existence of the salt tectonic.As a summary, it is seen that there are two faulting trends in the Cilicia Basin; 1) The faults which are related with compression, 2) The faults related with the result of the movement of salt structures.

Akdeniz özellikle XX: yüzyılın son çeyreğinden itibaren, Derin Deniz Sondaj Projesi kapsamında Mesinyen yaşlı kalın evaporit istiflerinin ortaya çıkması ile, bir çok araştırmaya konu olmuştur. Doğu Akdeniz Projesi kapsamında 2008 yılında Kilikya Baseni'nde, Göksu Deltası'nın civarında, fan şeklinde toplam 35 adet sismik hat toplanmıştır. Bu hatlardan 11 tanesi bu yüksek lisans tezi kapsamında kullanılarak, bu bölgedeki Mesinyen evaporitlerinin dağılımı ve gelişimi incelenmesi amaçlanmıştır.İlk olarak bu hatlar ProMAX yazılımı kullanılarak veri-işlem aşamalarına tabi tutulmuş ve bu şekilde deniz çalışmalarında var olan gürültülerden temizlenmiştir. Daha sonra ayrıntılı hız analizi yapılarak yığma yapılmış ve verinin S/G oranı yükseltilmiştir. En sonunda sismik göç işlemi uygulanılarak sismik hat üzerindeki yapılar gerçek yerlerine ve gerçek eğimlerine taşınmıştır.Veri-işlem aşamasından sonra veriler stratigrafik olarak yorumlanmış ve bu çalışma alanına en yakın olan Seyhan-1 ve Karatal-1 kuyuları ile korele edilmiştir. Korelasyondan sonra Pliyo-Kuvaterner ve Mesinyen kalınlık haritaları yapılmıştır. Kalınlık haritalarından yola çıkarak Mesinyen Dönemi'nde Kilikya Baseni'nin tamamen kapandığı ve sadece batıdan su girişinin sağlandığı ortaya konmuştur. Bunun yanı sıra, Mesinyen'in üst sınırının oluşturan M reflektörünün günümüz deniz tabanı ile örtüşmesi, tektonik kuvvetlerin deniz tabanı morfolojisine etkisinin az olduğunu göstermektedir.Ayrıca çalışma alanındaki faylar incelendiğinde, genel hali ile, bölgenin kuzeybatısında normal fayların, güneydoğusunda ise bindirme faylarının hakim olduğu görülmektedir. Çalışma alanı, Doğu Akdeniz'in tektoniğinden bağımsız düşünülemeyeceğinden dolayı, bölgedeki normal fayların tuz tektoniğinden kaynaklı olduğu düşünülmektedir. Genelde normal fayların tuz diyapirleri etrafında olması da bu savı kuvvetlendirmektedir.Özet olarak Kilikya Baseni'ndeki fay haritasında sıkışma merkezli hakim tektonik ile bağlantılı fayların yanı sıra, tuzun hareket ve yer değiştirme kabiliyetinin bir sonucu olan faylanmalarda görülmektedir.