This study aimed to examine the self-regulation skills and levels of test anxiety of senior high school students in terms of various variables and to reveal the relationship between their self-regulation skills and test anxiety. The study employed a relational screening model. The students in nine different types of high schools, which were randomly selected among the high schools in the central district of Çanakkale, were administered `Motivated Strategies for Learning Questionnaire` developed by Pintrich and De Groot (1990) and adapted into Turkish by Üredi (2005) as well as the Test Anxiety Inventory developed by Spielberger and his PhD students (1979) and adapted into Turkish by Albayrak and Öner (1997). In the data analysis, which was carried out by means of SPSS 20.0 program, following the normality test, t-test, ANOVA, correlation were performed in line with the research questions, and once the difference between the averages was revealed, Tukey and Dunnett C tests were conducted so as to determine the reason of the difference, and the effect size was calculated.The findings of the study indicated that the self-regulation skills of the students in Motivated Strategies for Learning Questionnaire significantly varied in terms of the variables of gender, school type, reading, the frequency of watching TV and using social media while they did not significantly vary in terms of the variables of parental education, the situation of attending preparatory school and taking private lessons. The scores of text anxiety significantly varied not in terms of the variables of parental education, the situation of taking private lessons, the frequency of watching TV and using social media, but in terms of gender, school type, the situation of attending preparatory school and the frequency of reading books. The study concluded that there was a negative relationship between the self-regulation skills and text anxiety.Key Words: Self-regulation, self-regulation skills, text anxiety.

Bu çalışmanın amacı lise son sınıf öğrencilerinin öz-düzenleme becerileri ve sınav kaygı düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi, öz-düzenleme becerileri ile sınav kaygısı arasındaki ilişkinin ortaya konmasıdır. Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Çanakkale merkez ilçedeki liseler arasından seçkisiz yolla seçilen dokuz farklı lise türünde öğrenim gören öğrencilere, Pintrich ve De Groot (1990) tarafından geliştirilen, Üredi (2005) tarafından Türkçe'ye uyarlanan `Öğrenmeye İlişkin Motivasyonel Stratejiler Ölçeği` ile Spielberger ve doktora öğrencileri tarafından geliştirilen (1979), Albayrak ve Öner (1997) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Sınav Kaygı Envanteri uygulanmıştır. SPSS 20.0 programının kullanıldığı veri analizinde, normallik testinin ardından, araştırmanın soruları doğrultusunda t-testi, ANOVA, korelasyon kullanılmış, ortalamalar arasında farklılık bulunduğunda farklılığın kaynağını belirlemek için Tukey ve Dunnett C testleri yapılmış ve etki büyüklüğü hesaplanmıştır.Araştırma bulgularına göre, öğrenmede motive edici stratejiler ölçeğinde öğrencilerin öz-düzenleme becerileri; cinsiyet, okul türü, kitap okuma, TV izleme ve sosyal medya kullanım sıklığı değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterirken; anne- baba eğitimi, dershaneye gitme ve özel ders alma değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermemektedir. Sınav kaygı puanları; cinsiyet, okul türü, dershaneye gitme durumu ve kitap okuma sıklığı değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterirken; anne-baba eğitimi, özel ders alma, TV izleme ve sosyal medya kullanım sıklığı değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermemektedir. Öz-düzenleme becerileri ile sınav kaygısı arasında negatif yönde düşük bir ilişki olduğu gözlenmiştir.Anahtar Kelimeler: Öz-düzenleme, öz-düzenleme becerileri, sınav kaygısı.