This study basically argues that mass media through which various images are disseminated to the masses, becomes an important part of the daily lives of almost everyone, and it becomes more and more the primary source of identity formation, which was formerly held by traditional institutions. Based on this argument, it offers to redefine `education? in conjunction with cultural studies, and to expand our understanding of education so that education becomes identified with culture itself. This broadest view of education, by emphasizing the role of all sorts of cultural practices in the education of an individual, provides a way to consider not only pedagogy as cultural practice, but also the pedagogy of cultural practices such as television viewing. This study also argues that mass media, as ideological state apparatus, has a great importance in the project of building a modern nation, and, television serials which are successful in attracting the attention of mass audiences play a prominent role in the task of building a modern nation. By accepting the importance of television serials in the nation building process, this study on Sıla, one of the most popular melodramas in Turkey, analyzes visual as well as narrative qualities of the serial to investigate how modern-traditional dichotomy is constructed and tries to make narrative analysis of the serial to examine conflict-resolution processes occurring from this dichotomy throughout the serial. I have tried, through the narrative analysis, based on Turner?s (1975) conception of `social drama?, to introduce pedagogical messages delivered to audiences through unconventional ways of resolutions reached following conflict situations.The television serial Sıla appreciates the modern over the traditional through suggesting resolutions referring to submission to love instead of social hierarchy and to rule of law as well as social and economic development, to erase the problems based on töre (tribal customs).

Bu çalışma temel olarak çok çeşitli imajları kitlelere yayan medyanın, hemen hemen herkesin günlük hayatının önemli bir parçası haline geldiğini ve daha önceleri geleneksel kurumlar tarafından sağlanan kimlik oluşumunun birincil kaynağı haline geldiğini iddia etmektedir. Bunun sonucu olarak, eğitimin kültürel çalışmalar ile beraber yeniden tanımlanmasını ve eğitim anlayışının eğitimin kültür ile özdeş olarak algılanacak şekilde genişletilmesini önermektedir. Bu geniş bakış, her türlü kültürel pratiğin bireyin eğitiminde etkisi olduğunu vurgulayarak, yalnızca pedagojiyi bir kültürel pratik olarak görmeyi değil, kültürel pratiklerin (televizyon izlemek gibi) pedagojisini de göz önüne almayı mümkün kılmaktadır. Bu çalışma medyanın, ideolojik devlet aygıtı olarak, modern ulus inşasında önemli bir etkisi olduğunu ve çok sayıda seyircinin ilgisini çekmekte başarılı olan televizyon dizilerinin modern ulus inşasında etkin bir rol oynadığını da iddia etmektedir. Ulus inşası sürecinde televizyon dizilerinin etkin rolünü kabul eden bu çalışmada, Türkiye'nin en popüler melodramlarından biri olan Sıla dizinsinde, dizinin görsel ve anlatı özelliklerine bakarak modern-geleneksel ikiliğinin nasıl kurulduğu tartışılmakta ve bu ikilikten doğru ortaya çıkan çatışma-çözüm süreçlerini izleyerek dizinin anlatı analizi yapılmaktadır. Turner'ın `social drama' kavramına dayanarak yapılan anlatı analizinde, anlatı boyunca oluşan çatışma ortamları sonucunda varılan beklenmedik çözümlerin izleyicilere verdiği pedagojik mesajların ortaya çıkarılmasına çalışılmaktadır.Sıla dizisi, toplumsal hiyerarşi yerine sevgiye önem vermeyi ve töreden kaynaklanan sorunların ortadan kaldırılması için hukukun üstünlüğünü tanımayı ve sosyal ve ekonomik kalkınmanın sağlanmasını işaret eden çözümler önererek modern olanı geleneksel olanın karşısında yüceltmektedir.