In our study the relationship between polymorphonuclear leukocyte (PMN) functions (phagocytosis (PA) and intracellular killing (IA)) in Healthy Volunteers (HV) and patients (Systemic Lupus Erithemathosus (SLE), Rheumathoid Arthritis (RA), Diabetes mellitus (DA), Allergic Asthma (AA) and PMN?s myeloperoxidase (MPO), glutathione (GSH) and malondialdehyde (MDA) levels; effects of ciprofloxacin, rifampicin and doxycycline on PMN functions and MPO, GSH and MDA levels was investigated in vitro.While both PMN functions of all patients significantly decreased when compared with HV, there was no statistical difference between MPO, GSH and MDA levels. Ciprofloxacin significantly increased HV?s both PMN functions, MPO and MDA levels, but it insignificantly decreased GSH?s level; it significantly increased the HV?s PA but did not effect their PMN?s IA; significantly increased both PMN functions of SLE patients and MPO and MDA levels of RA patients when compaired with control values, but it significantly decreased their GSH levels. However, ciprofloxacin insignificantly increased RA patients?s IA. Ciprofloxacin significantly increased both PMN functions and DM and AA patients?s MPO and MDA levels, but significantly decreased their GSH. While rifampicin and doxycycline significantly decreased PA of HV, it did not change PMN functions of all of patients and MPO, GSH and MDA levels of HV when compaired with control values. Consequenty, by increasing the MPO level and IA in the defense cells of patients whose immune system is compromised with immunomodulatory effective antibiotics like ciprofloxacin more beneficial results might be obtained. However, since ciprofloxacin significantly increases MDA levels it might cause cell deterioration. That is why, the antioxidant vitamins C or E could be adviced together with the treatment protocol.

Çalışmamızda, sağlıklı gönüllülerin (SG) ve Sistemik lupus eritematozus (SLE), Romatoid artrit (RA), Diabetes mellitus (DM), Allerjik astımlı (AA) hastaların polimorf nüveli lökosit (PNL) fonksiyonları (fagositik aktivite (FA) ve hücre içi öldürme aktivitesi (HİÖ) ile miyeloperoksidaz (MPO), glutatyon (GSH) ile malondialdehit (MDA) miktarları arasındaki ilişki; ve bunlara siprofloksasin, rifampisin ve doksisiklinin etkileri in vitroda araştırılmıştır. Tüm hasta gruplarında PNL'lerin FA ve HİÖ'sini sağlıklı gönüllülere göre anlamlı olarak az bulunurken, MPO, GSH ile MDA miktarlarında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Siprofloksasin SG PNL fonksiyonlarını ve MPO ile MDA miktarını kontrole göre anlamlı olarak, PNL'lerinin GSH miktarını anlamsız olarak artırdı; SLE'li hasta PNL fonksiyonları FA ve HİÖ ile SLE'li ve RA'lı hasta PNL'lerinin MPO ile MDA miktarını kontrole göre anlamlı olarak artırdı, ancak GSH miktarını kontrol değerlere göre anlamlı olarak azalttı. Ancak siprofloksasin RA'lı hasta PNL'lerin hücre içi öldürme aktivitesini anlamsız olarak artırdı. DM'li ve AA'li hasta PNL fonksiyonları ile MPO ve MDA artırdı, ancak PNL'lerinin GSH miktarını kontrol değerlere göre anlamlı olarak azalttı. Rifampisin ve doksisiklin ise sağlıklı gönüllü PNL'lerinin fagositik aktivitesini kontrol değerlere göre anlamlı olarak azaltırken, tüm hasta gruplarında PNL fonksiyonları ile SG PNL'lerinin MPO, GSH ve MDA miktarını kontrole göre değiştirmedi. Sonuç olarak; siprofloksasin gibi immünomodülatör etkili antibiyotikler ile immün sistemi baskılanmış hastaların savunma hücrelerindeki MPO miktarı ve böylece, HİÖ artırılarak daha başarılı sonuçlar alınabilir. Ancak siprofloksasinin PNL'lerin MDA miktarını anlamlı olarak artırması, hücre hasarı oluşturabileceğini göstermektedir. Bunu önlemek için tedaviye, siprofloksasin ile birlikte antioksidan olarak C ve E vitamini verilmesi önerilebilir.