Aim: The purpose of this in vitro study was to evaluate the effect of different layeringtechniques (bulk, oblique, centripetal, split horizontal) on the marginal microleakage ofClass II adhesive restorations.Materials and Methods: Forty-eight standardized Class II cavities were prepared onboth mesial and distal sides of extracted non-carious human molar teeth. Followingpreparation, all specimens were randomly divided into four groups (n=12). Group 1:bulk technique, Group 2: oblique incremental technique, Group 3: centripetalincremental technique, Group 4: split horizontal incremental technique. The teeth wererestored with a total-etch adhesive system and a microhybrid composite resin. Afterthermocycling and immersion in a 0.2% methylene blue solution for 24 hours, therestorations were sectioned and dye penetration was evaluated under astereomicroscope. The microleakage scores (0 to 4) obtained from the occlusal andgingival margins were analyzed with Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U and WilcoxonSigned Ranks tests (p<0,05).Results: Incremental placement techniques showed lower microleakage compared tobulk and lower microleakage was seen at occlusal margin compared to gingival margin.However, there was no statistically significant differences among four placementtechniques and the margins (p>0,05).Conclusion: Based on the results of the present study, none of the four differentplacement techniques were found to be effective in eliminating marginal microleakageentirely in Class II restorations. All of the placement techniques showed similar resultswhen the cavity margins located on the enamel.Key words: microleakage, incremental techniques.

Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı, farklı tabakalama yöntemlerinin (bulk, oblik,sentripetal ve split horizontal) Sınıf II adeziv restorasyonlardaki kenar mikrosızıntıdüzeylerine etkisini değerlendirmektir.Materyal ve Metot: Çürüksüz insan azı dişlerinin mezial ve distal kenarlarınastandardize Sınıf II kaviteler hazırlandı. Preparasyonu takiben, örnekler rastgele olacakşekilde dört gruba ayrıldı (n=12). Grup 1: bulk yöntemi, Grup 2: oblik tabakalamayöntemi, Grup 3: sentripetal tabakalama yöntemi, Grup 4: split horizontal tabakalamayöntemi. Dişler asitlenen ve yıkanan bir adeziv sistem ve mikrohibrit tipte birkompozitle restore edildi. Termal siklus ve %0.2'lik metilen mavisi solüsyonunda 24saat bekletilmesinin ardından, örneklerden kesitler alınarak ve stereomikroskop altındaboya penetrasyonu açısından değerlendirildi. Oklüzal ve gingival kenarlardan eldeedilen mikrosızıntı skorları (0-4), Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U ve WilcoxonSigned Ranks testleri kullanılarak analiz edildi (p<0,05).Bulgular: Tabakalama yöntemleri, bulk tekniğine göre daha az sızıntı göstermiş veoklüzal kenarlardaki sızıntının gingivale göre daha az olduğu tespit edilmiştir. Ancak,bu durum, ne tabakalama teknikleri arasında ne de marjinler arasında istatistiksel olarakanlamlı bir farka yol açmamıştır (p>0,05).Sonuç: Bu çalışmanın sonuçlarına göre, dört farklı yerleştirme tekniğinden hiçbiri SınıfII restorasyonlardaki marjinal mikrosızıntının tamamen elimine edilmesinde etkindeğildir. Kavite kenarlarının minede sonlandığı durumlarda, bütün tabakalamayöntemleri benzer bir performans sergilemiştir.Anahtar kelimeler: mikrosızıntı, tabakalama tekniği.