Faith and worship are the most prominent features of societies. Faith co-exists with the human beings. Throughout the history, people have not been able to maintain their pure nature and have worshiped things other than Allah. In ignorance, they worshiped drawings and statues which they made with their own hands, glorify and believe them to have supernatural powers. They worshipped many other living and unliving things including fire, water, trees and vice versa. However, Qur'an focuses on the true nature of these fake gods rather than their names and warns the mankind against. Considering the importance of the subject, to understand the Qur'an better, we have focused on identifying the religious mentality of it's initial addressees; especially their relationships to Allah. We have tried to understand the statements of Qur'an in real meanings with this historical information.This thesis consists of introduction and three chapters. The first chapter investigates the general status of Hicaz Region and pre-Islamic age of ignorance. In second chapter, we have investigated the worshiped idols. We have identified that Qur'an defines the directions which people worships other than Allah as taghut. The third chapter identifies the nature of the idols according to Qur'an. Thus, the universal message of Qur'an which preserves its validity and freshness in all ages is brought to our time. With the willing of Allah, this effort shall save us from being the servants of likely occurring pre-Islamic ignorance age traditions, idolatry and taghuts.Key words: Qur'an, tawheed, mushrik, idol,.

İnanma ve tapınma, toplumların en öne çıkan özelliğidir. İnanç, insanla birlikte var olan fıtri bir durumdur. Tarih boyunca yaratılış gayesindeki tertemiz fıtratı koruyamayan insanlar, kendini yaratan, yaşatan ve rızıklandıran Allah'a ait vasıfları başka varlıklara isnâd ettiler. Kendi elleriyle yaptıkları ve kutsallaştırıp olağan üstü güçlere sahip olduğuna inandıkları resim ve heykelleri, ateşi, suyu, ağacı, taşı, kabirleri, kurtarıcı gözü ile baktıkları insanları, ruhani varlıkları, gök cisimlerini ve karşısında eğilerek dua ettikleri nice varlıkları Allah'a şirk koştular. Böyle bir ortamda nâzil olan Kur'ân, tevhîd inancını tam anlamıyla idrak edemeyip yaratılış gayesinden uzaklaşan insanları, putlaştırıp tapınmaya konu edindiği sahte tanrı ve putperestliğe karşı uyarmıştır. Bu manada Kur'ân'ın putların isminden ziyade mahiyetine yönelik açıklamalar yaptığı görülmüştür. Bu yönüyle kıyamete kadar putperestliğin her türlüsüne karşı insanları uyaran ilahi vahyin evrensel mesajı, doğruya en yakın şekilde anlaşılmaya gayret edildi. Konunun önemine binaen `Kur'ân'da Adı Geçen Putlar ve Câhiliye Arapları'nın Ulûhiyet Anlayışında Putların Yeri` adını verdiğimiz tez çalışmamız da, Kur'ân'ı daha iyi anlayabilmek için onun ilk muhataplarının dini anlayışlarını, özellikle de Allah ile olan ilişkilerini sağlıklı bir şekilde tespit etmeye çalıştık. Bu tarihi bilgiler sayesinde Kur'ân ifadelerinin gerçek anlamına ulaşmayı amaçladık. Bir giriş üç bölümden oluşan tezimizin birinci bölümünde Hicaz Bölgesi ve Câhiliye Arapları'nın genel durumunu ele aldık. İkinci bölümde Allah'a şirk koştukları putları inceledik. Kur'ân'da insanların tabi oldukları sahte tanrıların genel olarak tâğut olarak tanımlandığını gördük. Üçüncü bölümde ise Kur'ân'a göre putların mahiyetini tespit etmeye çalıştık. Bu sayede Kur'ân'ın evrensel mesajını günümüze taşıyarak onun maksadını daha iyi anlamaya gayret ettik. Allah'ın izniyle bu gayret bizi, her devirde geri dönmesi kuvvetle muhtemel olan Câhiliye âdeti ve putperestlikten, tâğutlara kul olmaktan korunmaya muvaffak kılacaktır.Anahtar kelimeler: Kur'ân, tevhîd, müşrik, put.