The purpose of this study is to evaluate the impact of radiological investigations on clinical outcomes by comparing the radiological diagnosis with before and after clinical diagnosis in patients who underwent abdominal ultrasound and computed tomography with non-traumatic acute abdominal pain. So, to decrease the possible harmfull effects of radiation and the costs of therapy, by reducing the number of radiological investigations, was aimed.We found the sensitivity of ultrasonography in acute abdominal pain 38.6%, spesifity 20%, positive predictive value 58.6%, negative predictive value 10% and diagnostic accuracy 33.8%. The sensitivity of computed tomography was 85.4%, spesivity 26.2%, positive predictive value 78.2%, negative predictive value 36.7% and diagnostic accuracy 70.9% in acute abdominal pain.A total of 26 patients, computed tomography diagnosis were not compatible with the final clinical diagnosis. There were 6 false negative and 8 false positive computed tomography reports. In 12 patients, a different abdominal disease from the final diagnosis.Computed tomography diagnosis were consistent with the final diagnosis in 122 patients (70.9%) while initial clinical diagnosis were correct in 82 patients (47.7%). The computed tomography findings changed the initial clinical diagnosis in 81 (47.1%) of 172 patients.In conclusion, computed tomography have higher diagnostic accuracy rates according to that of ultrasonography or clinical findings in evaluating the patients with acute abdominal symptoms. The imaging modalities must be optimized to minimize the therapeutic costs and, evidence based guidlines must be developed for patients with acute abdominal pain presenting at the emergency department.Key words: Nontraumatic, acute abdomen syndrome, ultrasonography, computed tomography.

Bu çalışmanın amacı nontravmatik akut karın ön tanısı ile ultrasonografi ve bilgisayarlı tomografi tetkiki yapılan hastaların radyolojik tanı, klinik ön tanı ve klinik son tanılarını birbirleriyle karşılaştırmak ve gerçekleştirilen radyolojik tetkiklerin klinik sonuçlara etkisini ortaya koymaktır. Böylece radyolojik tetkik sayılarını azaltarak hastaların radyasyonun zararlı etkilerinden korunmasına ve tedavi masraflarının düşürülmesine katkıda bulunmak amaçlanmıştır.Çalışmamızda akut karın sendromunda ultrasonografinin sensitivitesini %38.6, spesifitesini %20, pozitif prediktif değerini %58.6, negatif prediktif değerini %10 ve tanısal doğruluğunu %33.8 olarak saptadık. Bilgisayarlı tomografinin sensitivitesini %85.4, spesifitesini %26.2, pozitif prediktif değerini %78.2, negatif prediktif değerini %36.7 ve tanısal doğruluğunu %70.9 olarak bulduk. Bilgisayarlı tomografi ile ultrasonografi doğruluk oranları arasında bilgisayarlı tomografi lehine anlamlı istatistiksel farklılık saptadık.Toplamda 26 hastada bilgisayarlı tomografi sonuçları klinik son tanılarla örtüşmüyordu. Bunların 6'sını yanlış negatif, 8'ini yanlış pozitif ve 12'sini de yanlış tanı bildirilenler oluşturuyordu.Bilgisayarlı tomografi tanıları 172 hastanın 122'sinde (%70.9) klinik son tanı ile uyumlu bulunurken, bilgisayarlı tomografi öncesi klinik ön tanılar 82 hastada (%47.7) klinik son tanı ile uyum içindeydi. Bilgisayarlı tomografi tanıları 81 hastada (%47.1) başlangıç tanısını değiştirmişti.Sonuç olarak, klinik açıdan akut karın sendromlu olguların değerlendirilmesinde bilgisayarlı tomografinin, ultrasonografiye ve klinik verilere göre tanısal değeri daha yüksektir. Maliyetleri azaltmak için görüntüleme yöntemlerinin kullanımının optimize edilmesi ve acil birimlerindeki akut karın ağrılı hastalarda, kanıta dayalı kılavuzlar oluşturulması gerekmektedir.Anahtar kelimeler: Nontravmatik, akut karın sendromu, ultrasonografi, bilgisayarlı tomografi.