The aim of this study was to investigate the relationship between upper extremity physical fitness levels of wheelchair archery and wheelchair basketball athletes. Twenty athletes who met the inclusion criteria were included in the study. Athletes were divided into two groups according to their sports branches. Hand grip strength, shoulder flexibility, reaction time, pain threshold, trunk balance, upper extremity muscle strength and range of motion were measured among the upper extremity physical fitness parameters. Measurements were repeated separately for both upper extremities. In addition, the demographic data of the individuals were recorded through the questionnaire. There was no statistically significant difference between the groups in terms of age, height, weight and body mass index (p>0.05). The duration of disability and the year of doing sports were significantly higher in basketball athletes, while weekly training hours were significantly higher in archery athletes (p<0.05). When the groups were compared, there was a statistically significant difference in right hand grip strength, trunk balance, pain threshold and all upper extremity muscle strength parameters in favor of wheelchair basketball athletes (p<0.05). There was no statistically significant difference in left hand grip strength, shoulder flexibility, reaction time and range of motion of all upper extremities between the two groups (p>0.05). According to results, it was thought that these differences between two different sports groups are due to the different nature of the two sports branches and the fact that individuals cannot be distributed homogenously between groups according to the types of disabilities.Key Words: Physical Fitness, Paralympic Archery, Wheelchair Basketball.

Bu çalışmanın amacı, tekerlekli sandalye okçuluk ve tekerlekli sandalye basketbol sporcularının üst ekstremite fiziksel uygunluk düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemekti. Çalışmaya, dahil edilme kriterlerini karşılayan 20 sporcu dahil edildi. Sporcular yaptıkları spor branşına göre iki gruba ayrıldı. Çalışmaya dahil edilen sporculara, üst ekstremite fiziksel uygunluk parametrelerinden el kavrama kuvveti, omuz esnekliği, reaksiyon zamanı, ağrı eşiği, gövde dengesi, üst ekstremite eklem hareket açıklığı ve kas kuvveti ölçümleri yapıldı. Ölçümler, her iki üst ekstremite için ayrı ayrı tekrarlandı. Ayrıca bireylerin demografik bilgileri anket aracılığıyla kaydedildi. Gruplar arasında yaş, boy, kilo ve vücut kütle indeksi değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0,05). Engellilik süresi ve spor yapma yılı basketbol sporcularında anlamlı olarak yüksek iken haftalık antrenman saatinin ise okçuluk sporcularında anlamlı olarak yüksek olduğu tespit edildi (p<0,05). Gruplar karşılaştırıldığında sağ el kavrama kuvveti, gövde dengesi, ağrı eşiği ve tüm üst ekstremite kas kuvveti parametrelerinde tekerlekli sandalye basketbol sporcuları lehine istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0,05). Sol el kavrama kuvveti, omuz esnekliği, reaksiyon zamanı ve tüm üst ekstremite eklem hareket açıklığı parametrelerinde ise iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Elde edilen sonuçlara göre iki ayrı sporcu grubu arasındaki bu farkların; iki spor branşının farklı olan doğasından ve bireylerin engel türlerine göre gruplar arasında homojen dağılamamasından kaynaklandığı düşünüldü.Anahtar Kelimeler: Fiziksel Uygunluk, Paralimpik Okçuluk, Tekerlekli Sandalye Basketbol.