In 1980, the 12 September military intervention not only affected social and political structure, but also madia and its structure in Turkey. Especially the neo-liberal policies which were put in practice by Turgut Özal?s governments influenced new economic and social structure. Besides, because of the neo-liberal social and economic policies beginning from the early 1980s, Turkish media, especially the press, drew from its social responsibility concept. In this era, intellectual polemics between the columnists, investigative and opinion journalism were replaced by the magazine coverage in the media. Furthermore, the phenomenon of the changes in the media ownership was also one of the results of the neo-liberal transformation in Turkey. Although some Turkish businessmen purchased several newspapers since the 1950s, it can be argued that as from the late 1980s and early 1990s, the business capital widely penetrated into the media. Here, it is important to underline that Turgut Özal, the Prime Minister, encouraged Asil Nadir to purchase various newspapers such as Günaydın and Güneş. Another important development in the media was that the media managements turned into the media holdings during the 1990s. That Turkish businessmen purchased newspapers, magazines, even founded television channels caused a huge monopolistic trends. This circumstance influenced the relations betwen media and the politics. Then media corporations were now started to be managed as the business companies. And, in the broadcasting policies of the television channels or publishing policies of the newspapers towards the government, media bosses? attempt of gaining economic benefit from the government became a determinant element.

1980 yılında, 12 Eylül askeri müdahalesi sadece Türkiye'de ki sosyal ve siyasi yapıyı değil, medyayı da etkilemiştir. Özellikle Turgut Özal hükümetleri tarafından uygulamaya konan neo-liberal politikalar yeni ekonomik ve sosyal yapıyı etkilemiştir. Ayrıca, 1980'li yılların başlarından itibaren başlayan neo-liberal sosyal ve ekonomik değişimler nedeniyle, Türk medyası, özellikle de basın, sosyal sorumluluk prensibinden giderek uzaklaşmaya başlamıştır. Bu dönemde Türk medyasında, köşe yazarları arasındaki entelektüel polemikler, araştırmacı gazetecilik ve fikir gazeteciliği, magazin gazeteciliği ile yer değiştirmiştir. Dahası, medyanın sahiplik yapısındaki değişim olgusu, Türkiye'deki neo-liberal dönüşümün sonuçlarından biridir. 1950'li yıllardan itibaren birçok Türk işadamının pekçok gazete satın almış olmasına karşın, 1980'lerin sonu ve 1990'ların başlarından itibaren sermayenin geniş ölçüde medya sektörüne girmediğinden bahsetmek mümkündür. Bu noktada, Başbakan Turgut Özal'ın işadamı Asil Nadir'i, Günaydın ve Güneş gibi gazeteleri satın alması konusunda cesaretlendirdiğini söylemek gereklidir. Medyadaki diğer bir önemli gelişme de basın işletmelerinin, 1990'lı yıllarda medya holdinglerine dönüşmesidir. Türk işadamlarının gazete, dergi satın alıp özel televizyon kanalları kurmaları yoğun tekelleşme eğilimlerine neden olmuştur. Bu durum medya ve siyaset arasındaki ilişkiyi etkilemiştir. Ardından, medya işletmeleri artık özel şirketler gibi yönetilmeye başlamıştır. Ve hükümete yönelik televizyon kanallarının yayın politikaları ile gazetelerin yayımcılık politikalarında medya patronlarının hükümetten ekonomik çıkar sağlamaları önemli ve belirleyici bir unsur olmuştur.