Objective: The aim of this study was to determine the change in knowledge, attitude and behavior levels in the control group in which diabetic foot training was given and the control group in which no diabetic foot training was given on patients with Type 2 DM. Method: It was planned as a randomized controlled intervention study. At Dokuz Eylul University Faculty of Medicine, Gaziemir, Education Family Health Centre No 10, between September 1, 2017 - April 30, 2018 was carried out with 114 patients. Patients older than 18 years of age who were diagnosed with Type 2 DM and accepted to participate in the study were included. One-to-one, face-to-face, practical training and leaflets were given to the intervention group using real materials. Training brochures were given to the control group. The same questionnaires were applied 1 week and 3 months after the training. The data of the study were analyzed with IBM SPSS (Statistical Package For Social Sciences) 22 package program. In statistical analysis, descriptive analysis, t-test, related sampling one-way analysis of variance, chi-square analysis, repeated measurement analysis, ANOVA were used. Results: The mean of knowledge, attitude and total score measured after 1 week and after 3 months in both intervention and control groups increased significantly compared to the pre-randomization (p<0.001). There was no significant increase in the mean behavior score at the end of the first month and at the end of the third month (p=0.591 and p=0.901). In the control group, the mean behavior score measured at the end of the third month was significantly higher than the baseline (p=0.023). Conclusion: Diabetic patients should be continuously supported by educative studies on diabetic foot. In these studies, it should be taken into consideration that behavioral change can only be achieved in the long term. Keywords: Diabetes, foot, education, knowledge attitude and behavior.Keywords: Diabetes, foot, education, knowledge attitude and behavior.

Amaç: Bu araştırmanın amacı Tip 2 DM tanılı hastalardan diyabetik ayak eğitiminin verildiği müdahale grubu ile eğitimin verilmediği kontrol grubunda bilgi tutum ve davranış düzeylerindeki değişimi belirlemektir. Yöntem: Randomize kontrollü müdahale çalışması olarak planlanmıştır. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Gaziemir 10 nolu Eğitim Aile Sağlığı Merkezi'nde 1 Eylül 2017 – 30 Nisan 2018 tarihleri arasında 114 hasta ile gerçekleştirilmiştir. 18 yaş üstü, Tip 2 DM tanılı olan ve çalışmaya katılmayı kabul eden hastalar dâhil edilmiştir. Müdahale grubuna birebir, yüz yüze, yaklaşık 15 dakikalık, gerçek materyaller kullanılarak uygulamalı eğitim ve broşür verilmiştir. Kontrol grubuna eğitici broşür verilmiştir. Eğitimden 1 hafta ve 3 ay sonra, aynı anketler uygulanmıştır. Çalışmanın verileri IBM SPSS (Statistical Package For Social Sciences) 22 paket programı ile analiz edilmiştir. İstatistiksel değerlendirmede tanımlayıcı analizler, t testi, ilişkili örneklem tek yönlü varyans analizi ki kare analizi, tekrarlayan ölçüm analizleri, ANOVA kullanılmıştır. Bulgular: Hem müdahale hem de kontrol gruplarında 1 hafta sonra ve 3 ay sonra ölçülen bilgi, tutum ve toplam puanı ortalaması randomizasyon öncesi duruma göre anlamlı olarak artmıştır (p<0,001). Müdahale grubunda randomizasyon öncesi duruma göre 1.hafta sonunda ve 3.Ay sonunda ölçülen davranış puan ortalamasında anlamlı artış sağlanamamıştır (p=0,591 ve p=0,901). Kontrol grubunda 3.ay sonunda ölçülen davranış puan ortalaması başlangıçtaki ortalamaya göre anlamlı olarak yüksek saptanmıştır (p=0,023) Sonuç: Diyabet hastaları sürekli olarak diyabetik ayak konusunda eğitici çalışmalarla desteklenmelidir. Bu çalışmalarda davranış değişikliği oluşturmanın ancak uzun vadede sağlanabileceği dikkate alınmalıdır. Anahtar Kelimeler: Diyabet, ayak, eğitim, bilgi tutum ve davranışAnahtar Kelimeler: Diyabet, ayak, eğitim, bilgi tutum ve davranış.