Background and aims: Patients undergoing treatment for renal stone feel stinging pain in the skin entry area and visceral discomfort due to the impact effect in ESWL procedures. This study was designed to investigate the effectiveness of the EMLA cream in combination with remifentanil patient-controlled analgesia (PCA) in patients undergoing ESWL treatmentMETHODS: Sixty patients were divided into two double-blind randomized groups. Those in the first group (Group E, n = 30) were administered 10 gr of EMLA 5% cream (Astra Zeneca®) in the thickness of 3-5mm onto a marked area 10 cm by 15 cm; the second group (Group P, n = 30) received, as placebo, a cream with no analgesic effect in the same amount and quality. All the patients were administered remifentanil bolus 10 micgr IV (lock-out time 5 min.) with a PCA device. The frequencies of PCA demands and deliveries were recorded. Arterial blood pressure, oxygen saturation, and respiratory rate were recorded throughout the procedure; postoperative nausea and vomiting (PONV), dizziness, itching, agitation, and respiratory depression were measured. Visual analog scale (VAS) scores and Verbal Rating Scale (VRS) scores were taken preoperatively, perioperatively directly postoperatively and 60 min after finishing the procedure. T test and bonferroni test were used for the statistical comparison.RESULTS: Groups were comparable with respect to demographic data. There were no statistically significant differences in the frequency of PCA demands and delivered boluses or among perioperative VAS and VRS scores. No significant side effects were noted. Patient satisfaction was high in both groups .CONCLUSION: EMLA cream offered no advantage over placebo for patients undergoing ESWL with remifentanil PCA.

Bu çalışmada renal taş hastalığı olup Dornier® litotripsi kullanılarak elektif ESWL tedavisi uygulanacak 18-70 yaş arasında ASA I-II grubundan toplam 60 hasta EÜTF Etik Kurul onayı ve hasta onamı alınarak çalışmaya dahil edildi. Opioid allerjisi olanlar, preoperatif opioid ve türevi ilaç kullananlar, gebe ve emziren kadınlar, methemoglobinemililer, obes (BMI>30) hastalar, karaciğer hastalığı, alkol kullanımı olanlar, kardiyovasküler ve nöropsikiyatrik ilaç kullananlar çalışmaya dahil edilmedi. Preoperatif herhangi bir hipnotik-sedatif ve antiemetik ajan uygulanmadı. Her hastanın yaş, cinsiyet, ASA, hangi böbrekte taşı olduğu ve taşın çapı ESWL işlemi öncesi kaydedildi.Hastalara önkoldan 18 veya 20 G damar yolu açılıp %0,9 izotonik solüsyonu başlandı. Hastalar çift kör randomize iki gruba ayrılarak, birinci gruba (grup E, n=30) ESWL işleminden 60 dk önce 2 adet EMLA %5 krem (AstraZeneca®) işaretlenen 10x15 cm'lik alana 3-5 mm kalınlığında, total 10 gr olacak şekilde uygulandı; ikinci gruba (grup P, n=30) placebo olarak, aynı miktarda, aynı özellikte, analjezik etkisi olmayan bir krem uygulandı.İşlem öncesi hastaların böbrek taşına bağlı ağrı derecelerini skorlamaları istendi. VAS (Vizüel Analog Skala; 0:hiç ağrı yok, 10:olabilecek en şiddetli ağrı) ve VRS (Verbal Rating Skala 0-3 arası) olarak kaydedildi. Rutin monitorizasyon olarak noninvazif arter basıncı, EKG, solunum sayısı, kardiyak nabız ve SpO2 kullanıldı. Hastalara yüz maskesi ile 6 lt/dk O2 verildi. Her iki gruba da 10 µgr Remifentanil (Ultiva®, GlaxoSmithKline) HKA (hasta kontrollü analjezi, Abbott®) şeklinde (bolus 10 µg, kilitli kalma süresi 5 dk) uygulandı, Hastalardan ağrı duyduklarında cihazın butonuna basmaları istendi. Girişim sırasında rutin monitorizasyona devam edilerek 10 dk'da bir değerler kaydedildi. Hipotansiyon ve hipertansiyon varlığı (bazal değere göre %20 değişim), oksijen desatürasyonu (SpO2 < %94), solunum depresyonu (solunum sayısı <10), taşikardi ve bradikardi (bazal değere göre %20 değişim) kaydedildi. Ayrıca hastaların bulantı-kusma skorları (0:bulantı-kusma yok., 1: hafif medikal tedavi gerektirmeyen, 2: medikal tedaviye yanıt veren bulantı-kusma, 3:tedaviye rağmen bulantı-kusma var), Ramsey sedasyon skorları (1: anksiyöz ve/veya ajite, 2: koopere, oryente ve sakin, 3: yalnızca komutlara cevap veriyor, 4: glabellaya hafif vuruşta canlı cevap, 5: glabellaya hafif vuruşta durgun, cansız cevap, 6: glabellaya hafif vuruşta cevap alınamaması) ve diğer yan etkiler (baş dönmesi vb) kaydedildi. Hastanın ESWL işlemi bitmeden 3 dk önce remifentanil uygulaması sonlandırıldı ve hastanın HKA komutları ve uygulamaları kaydedildi. Hastalar postoperatif bakım ünitesine alındı. İşlem sonrası 0, 30. ve 60. dk TA, kalp atım hızı, solunum sayısı, SpO2 değerleri kaydedildi ve hasta, cerrah, anestezist memnuniyetleri sorgulandı. Vital bulguları stabil olan, ağrı ve bulantı-kusması olmayan hastalar eve gönderildi.Hastaların hiçbirinde opioid yan etkisi olan solunum depresyonu, satürasyonda düşme görülmedi. Sadece plasebo grubunda 3, EMLA grubunda 3 hastada mide bulantısı: plasebo grubunda 4, EMLA grubunda 3 baş dönmesi görüldü.Hemodinamik ölçümlerde gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmadı.Preoperatif, peroperatif ve postoperatif olarak değerlendirilen VAS ve VRS skorlarında her iki grupta zaman içinde benzer değişim saptandı. İki grubun remifentanil tüketimi, remifentanile bağlı olarak ortaya çıkabilecek yan etki insidansı benzer bulundu.Her iki grupta da HKA komut sayısı ve HKA uygulama sayısı benzer bulundu.Hasta, anestezist ve cerrah memnuniyeti iki grupta da benzer şekilde yüksekti.Sonuç olarak, EMLA kremin, ESWL ağrısını ve kullanılan remifentanil dozunu azaltmada, plaseboya üstünlüğü olmadığı kanısına vardık.