The present study aims to reveal how the feminine life of Antep woman has been realized on a fictional level and the stages of this fictional process. In the literature review, the scarcity of women's studies that are handled ethnographically is remarkable. The remarkable excess of speaking on behalf of women makes it almost impossible for the woman to explain her curiosity, thus making the reader think that the work done in this field is placed within an elitist framework. This situation leads to a limited contribution to the solution of the mentioned women's problem. The present work tries to convey the woman's daily life according to her own world of mind, creating fictional realities in a sense and clinging to this fiction in a sense, with her own narratives. In this study, daily life experiences of women were observed, the same experiences were tried to be shared with women and women were talked. In this study, daily life experiences of women were observed, the same experiences were tried to be shared with women and women made to speak. In the findings, it is seen that women exhibit active resistance rather than passive, and develop a unique resistance practice by constructing their realities. Women have established a different world with their own imagination in a patriarchal and traditional structure and lead a life in this world with their own rules, their own way of life, their own language and their own identity. The roles attributed to women by the society, the identity that the social structure creates for women did not pacify women as much as they thought. The woman who imposes fictive meanings on the realities of daily life shows an incredible example of resistance against the flowing time and all the rules. In the study, you will come across the phenomenon of a strong woman and her resistance practices, not the image of passive women who submit to everything.

Elinizdeki çalışma Antep kadınının gündelik hayatını kurgusal düzlemde nasıl gerçekleştirdiğini ve bu kurgusal sürecin hangi aşamalardan geçtiğini ortaya çıkarmak amacı taşımaktadır. Yapılan literatür taramasında etnografik bir biçimde ele alınan kadın çalışmalarının azlığı dikkat çekicidir. `Kadın adına` konuşmanın kadın çalışmalarında gözle görülür fazlalığı, kadının meramını anlatmasını neredeyse olanaksız kıldığını, dolayısıyla da okuyucuya bu alanda yapılan çalışmaların elitist bir çerçeveye yerleştirildiğini düşündürtmektedir. Bu durum ise sözü edilen kadın sorununun çözümüne sağlayacağı katkının sınırlı olmasına sebep olmaktadır. Elinizdeki çalışma kadının gündelik hayatını kendi zihin dünyasına göre kurguladığını, bir anlamda kendine kurgusal gerçeklikler oluşturduğunu ve bu kurguya sıkı sıkıya sarıldığını, yine kadının kendi anlatımlarıyla aktarmaya çalışmaktadır. Bu çalışmada kadının gündelik hayat deneyimleri gözlenmiş, kadınla aynı deneyimler paylaşılmaya çalışılmış ve kadının konuşması sağlanmıştır. Elde edilen bulgularda ise kadının pasif değil aksine aktif bir direniş sergilediği, gerçekliklerini kurgulamasıyla kendine özgü bir direnç pratiği geliştirdiği görülmektedir. Kadınlar ataerkil ve geleneksel bir yapı içerisinde kendi tasavvurları ile farklı bir dünya kurmuş ve bu dünyada kendi kuralları, kendi yaşayış tarzları, kendilerine özgü dilleri ve kendi kimlikleri ile bir yaşam sürmektedir. Toplumun kadına atfettiği roller, toplumsal yapının kadın için oluşturduğu kimlik kadını sanıldığı kadar pasifize etmemiş aksine kadını mücadeleci hale getirerek daha güçlü kılmıştır. Gündelik hayatın gerçeklerine kurgusal anlamlar yükleyen kadın bir anlamda akıp giden zamana ve kuralların tümüne karşı inanılmaz bir direniş örneği sergilemektedir. Çalışma içerisinde her şeye boyun eğen pasif kadın simgesine değil güçlü kadın olgusuna ve onun direnç pratiklerine rastlayacaksınız.