Freedom of expression, which is enshined in all international texts related to human rights, is a fundamental right and freedom. Freedom of expression is very important about functioning of democracy and suppyling pluralism.Just like the other rights and freedoms, freedom of expression isn't unconditioned and limitless. At the first paragraph of the Article 10th of European Convention on Human Rights which our country is a party, it is regulated the elements of freedom of expression, at the second paragraph the limiting causes are regulated.The term `hate speech` which entered to law literature in recent periods, is defined by the European Council of Minister's 1997 and No:97 recommendation decision as `For the purposes of the application of these principles, the term `hate speech` shall be understood as covering all forms of expression which spread, incite, promote or justify racial hatred, xenophobia, anti-Semitism or other forms of hatred based on intolerance, including: intolerance expressed by aggressive nationalism and ethnocentrism, discrimination and hostility against minorities, migrants and people of immigrant origin.`Although hate speech isn't enumurated within the legal limiting causes, it is decided by The European Court of Human Rights with attributing to the definition mentioned above that, speechs including these kinds of contents can not benefit from the protection of freedom of expression.In this study, the concepts of freedom of expression and hate speech which is relatively new and less studied on, are examined with several aspects. Besides, the relationship between two terms are discussed in details by reinforcing the topic by court decisions.

İfade özgürlüğü, insan hakları ile ilgili tüm uluslararası metinlerde yer alan, en temel hak ve özgürlüklerden birisidir. İfade özgürlüğü, demokrasinin işlerliği ve çoğulculuğun sağlanması açısından oldukça önemlidir.Diğer hak ve özgürlükler gibi, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 10. maddesinin birinci fıkrasında ifade özgürlüğünün unsurları düzenlenirken, ikinci fıkrasında özgürlüğün sınırlandırma sebepleri düzenlenmiştir.Son dönemlerde hukuk literatürüne girmiş olan `nefret söylemi` kavramı, Avrupa Konseyi Bakanlar Kurulu tarafından kabul edilen 1997 tarih ve R (97) sayılı tavsiye kararında, `Irkçı nefret, yabancı düşmanlığı, antisemitizm veya hoşgörüsüzlük ifade eden saldırgan milliyetçilik, ırkçılık, ayrımcılık, azınlıklara, göçmenlere ve göçmen kökenli insanlara düşmanlık da dâhil olmak üzere, hoşgörüsüzlüğe dayalı diğer nefret biçimlerini yayan, teşvik eden, savunan ya da haklı gösteren her türlü ifade biçimi` olarak tanımlanmıştır.Nefret söylemi, açıkça ifade özgürlüğüne yasal olarak getirilen sınırlandırma sebepleri içerisinde sayılmamış olmakla birlikte, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından nefret söyleminin yukarıda belirtilen tanımına atıf yapılarak bu tür içeriklere sahip söylemlerin ifade özgürlüğünün sağladığı korumadan faydalanamayacağına karar verilmiştir.Bu çalışmada, ifade özgürlüğü ve göreli olarak yeni ve üzerinde yapılmış fazla çalışma bulunmayan nefret söylemi kavramları çeşitli yönleriyle incelenmiştir. Ayrıca iki kavram arasındaki ilişki masaya yatırılmış, mahkeme kararlarıyla konu pekiştirilmiştir.