The thesis, named From Maeterlinck to Beckett and Pinter: How Symbolist Theatre Effects Absurd Theatre examines the aesthetic codes in the early plays of Maurice Maeterlinck, who is the most important playwriter of the symbolist theatre. The study aims at direct correlation between symbolist and absurd theatre by means of dramatic codes via evaluating the plays of Maeterlinck and applying the results on Samuel Beckett and Harold Pinter?s selected plays.The work consists of three main parts. First part of the study aims at presenting background information on symbolism showing social, historical and philosophical soul of the era as well as how symbolism influenced theatre of the day. Second part of the study consists of the dramatic codes, Maeterlinck used in his early plays named The Blind, Intruder, Interior. This part of the study aims at creating a frame of theory in terms of dramatic codes including language and silence, threatful space, static theatre and waiting. Having got reference point of those, third part of the study examines the comparisons and contrasts between Maeterlinck?s symbolist theatre and the theatre of Beckett and Pinter, who are prominent playwriters of absurd theatre. In that concept, selected plays have been exemplified by means of language and silence (Endgame by Beckett, The Birthday Party by Pinter), threatful space (Happy Days by Beckett, The Room by Pinter), static theatre and waiting (Waiting for Godot by Beckett, The Dump Waiter by Pinter).

Sembolist Tiyatronun Bir Örneği Olarak Maeterlinck Tiyatrosunun Absürd Tiyatroya Yansımaları isimli bu tez çalışması sembolist tiyatronun öne çıkan bir temsilcisi olan Maurice Maeterlinck'in erken dönem oyunlarında kullandığı dramatik kodları inceleyerek bu kodların absürd tiyatro kapsamında değerlendirilen yazarların oyunlarında da görüldüğünü ortaya koymayı amaçlamaktadır.Tezin birinci bölümünde sembolizmin ortaya çıkmasına neden olan düşünsel ve toplumsal ortam ile akımın tiyatro sanatına etkisi ele alınmıştır. İkinci bölümde Maeterlinck'in sembolist dram kapsamında değerlendirilen erken dönem oyunlarından olan Körler, Çağrılmadan Gelen ve Evin İçi oyunlarında kullandığı dramatik kodlar dil ve sessizlik, tehditkâr mekân ve statik dram bağlamlarında ele alınarak teorik bir çerçeve oluşturuldu. Tezin üçüncü bölümünde Maeterlinck'in söz konusu yapısal kodlara yaklaşımı ile absürd tiyatronun en önemli temsilcilerinden olan Samuel Beckett ve Harold Pinter'ın bu kodlara yaklaşımı arasındaki koşutluklar ve karşıtlıklar incelendi. Bu kapsamda Beckett'in Oyun Sonu ve Pinter'ın Doğum Günü Partisi, dil ve sessizliklerin kullanımı; Beckett'in Mutlu Günler ve Pinter'ın Oda oyunları tehditkâr mekân kurulumu; Beckett'in Godot'yu Beklerken ve Pinter'ın Gitgel Dolap oyunları statik dram ve bekleme olgusu bağlamlarında incelenerek örneklendirilmiştir.