The aim of our study was to investigate effects of both inspiratory and expiratory muscle training on pulmonary functions in patients with slowly progressive neuromuscular diseases.Twenty four patients with slowly progressive neuromuscular diseases which have been followed by Istanbul University, Istanbul Medical Faculty, outpatient?s clinic of Department of Chest Diseases for aspects of respiratory problems were participated to the study. Patients were randomly divided into two groups.Pulmonary function test was performed at initial and end of study; peak cough flow, mouth and sniff pressures were measured at initial, and end of 4th and 8th weeks of study. Respiratory muscle training was performed by inspiratory (Threshold IMT) and expiratory (Threshold PEP) threshold loading methods. Training intensities were increased according to maximal inspiratory and expiratory mouth pressures for study group. However, training intensity in control group was used at lowest load. Training was gave by physical therapist. Patients were performed inspiratory and expiratory muscle training for eight weeks, 5 days/week, twice daily for 15 minute at the home.Morning sessions once a week was performed by physical therapist both two groups, training intensity was determined for training group and diary records was checked at hospital in both groups.In our study MIP, MEP, SNIP and PCF improved in group A (p<0.05). MEP and SNIP improved in group B (p<0.05). These improvements were more significant in Group A. However there was no improvements in pulmonary function test for both groups (p>0.05).

Çalışmamızın amacı yavaş progresyon gösteren hastalarda inspiratuar ve ekspiratuar kas eğitiminin solunum fonksiyonları üzerine etkisini araştırmaktı.İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı'nda solunumsal açıdan takip edilmekte olan 24 hasta çalışmaya alındı. Hastalar randomize olarak iki gruba ayrıldılar.Solunum fonksiyon testi çalışmanın başında ve sonunda uygulandı. Tepe öksürük akımı, ağız içi basınçları ve nazal basınç ölçümü çalışmanın başında, 4. ve 8. hafta sonunda yapıldı.Solunum kas eğitimi inspiratuar (Threshold IMT) ve ekspiratuar eşik yükleme (Threshold PEP) metodu ile uygulandı. Eğitim grubunda eğitim şiddetleri maksimal inspiratuar ve ekspiratuar ağız içi basınçlarına göre arttırıldı. Bununla birlikte kontrol grubunda eğitim şiddeti için en düşük yük kullanıldı. Eğitimler fizyoterapist tarafından verildi. Hastalar inspiratuar ve ekspiratuar kas eğitimini 8 hafta, haftada 5 gün, günde 2 kez 15'er dakika uyguladılar.Her iki grup haftada bir gün hastaneye çağrıldı. Eğitim grubunun eğitim şiddeti belirlendi. Her iki grubun günlük kayıt çizelgeleri incelendi ve sabah seanslarını fizyoterapist gözetiminde uyguladılar.Çalışmamızda Grup A'da MİP, MEP, SNİP ve TÖA değerleri iyileşti (p<0.05). Grup B'de MEP ve SNİP değerleri yükseldi (p<0.05). Bu iyileşmeler Grup A'da daha anlamlıydı. Bununla birlikte her iki grupta da solunum fonksiyon testinde iyileşme yoktu (p>0.05).