Teacher self-efficacy refers to teachers? belief in their abilities to perform an action. In the present study, a new scale was developed to measure teacher self-efficacy beliefs toward measurement and evaluation practices, called ?Teacher Self-Efficacy toward Measurement and Evaluation Practices Scale? (TEMES). The purpose of this study was to test a model of relationships among teacher self-efficacy toward measurement and evaluation practices, teachers? sense of efficacy, year in teaching, and frequency of using traditional and alternative measurement and evaluation tools. Three hundred ninety-four teachers participated in the study. Confirmatory Factor Analysis (CFA), Multivariate Analysis of Variance (MANOVA), Canonical Correlation Analysis, and Structural Equation Modeling (SEM) were conducted to answer the research questions.CFA provided evidence for five-factor structure of the TEMES. Cronbach?s alpha coefficients of these five factors were satisfactory, ranging from .76 to .87. Teachers reported more frequent use of traditional measurement and evaluation tools than alternative tools. Separate MANOVAs yielded non-significant effect of gender on the factors of TEMES, but of teaching level. In addition, findings of canonical correlation analysis indicated that factors of TEMES were correlated with factors of Turkish teachers? sense of efficacy scale (TTSES). Results of the SEM indicated that teacher self-efficacy toward measurement and evaluation practices was positively correlated with frequency of using traditional and alternative measurement and evaluation tools. Year of teaching was found to be a non-significant predictor of teachers? sense of efficacy, teacher self-efficacy toward measurement and evaluation practices, and frequency of using traditional and alternative measurement and evaluation tools.

Öğretmen özyeterliği, bir öğretmenin mesleğinin gerekliliklerini gerçekleştirmeye olan inancıdır. Bu çalışmada, ölçme-değerlendirme uygulamalarına yönelik öğretmen özyeterliğini ölçmek için yeni bir ölçek geliştirilmiş ve bu ölçek Ölçme-Değerlendirme Uygulamalarına Yönelik Öğretmen Özyeterliği Ölçeği olarak adlandırılmıştır. Çalışmanın amacı, ölçme-değerlendirme uygulamalarına yönelik öğretmen özyeterliği, genel öğretmen özyeterliği, meslekteki yıl, alternatif ve geleneksel ölçme-değerlendirme araçlarını kullanım sıklığı arasındaki ilişkiyi açıklayan bir model test etmektir. Çalışmaya 394 öğretmen katılmıştır. Araştırma sorularına cevap bulmak için Doğrulayıcı Faktör Analizi, Çoklu Varyans Analizi, Kanonik Korelasyon Analizi ve Yapısal Eşitlik Modeli (YEM) kullanılmıştır.Doğrulayıcı Faktör Analizi, Ölçme Değerlendirme Uygulamalarına Yönelik Öğretmen Özyeterliği Ölçeği'nin 5 faktörlü yapıda olduğunu göstermiştir. Bu beş faktörün Cronbach alfa katsayıları tatmin edicidir ve .76 ile .87 arasında değişmektedir. Öğretmenler, alternatif ölçme değerlendirme araçlarını geleneksel ölçme-değerlendirme araçlarına göre daha sık kullandıklarını belirtmişlerdir. Çoklu Varyans Analizleri, yeni ölçeğin beş faktörü üzerindeki cinsiyet etkisinin istatistiksel olarak anlamlı olmadığını, fakat öğretim seviyesinin fark yarattığını ortaya çıkarmıştır. Ayrıca Kanonik Korelasyon Analizi sonuçları, yeni ölçek faktörlerinin Öğretmen Özyeterlik Ölçeği'nin faktörleriyle ilişkili olduğunu göstermiştir. YEM analizinin sonuçları, ölçme ve değerlendirme uygulamalarına yönelik öğretmen özyeterliğinin alternatif ve geleneksel ölçme değerlendirme araçlarının kullanım sıklığı ile olumlu bir ilişkisi olduğuna işaret etmiştir. Ancak öğretmenlerin meslekte geçirdikleri yıl ile öğretmen özyeterliği, ölçme değerlendirmeye yönelik öğretmen özyeterliği, alternatif ölçme değerlendirme araçlarının kullanım sıklığı ve geleneksel ölçme değerlendirme araçlarının kullanım sıklığı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.