The aim of this study is to investigate the anxiety levels of the mothers with a disabled child, their level of perceived social support, their demographic attributes and the emotional and physical abuse and neglect of the disabled children displayed by their mothers. The study also analyzes the relationship between these abusive and neglectful behavior and the level of perceived social support, anxiety, education and income. The total sample of this case study is 160 mothers, 100 of which is accessed through various special education institutes around Istanbul and 60 of which is accessed through online surveys from various provinces. Parental Information Form, The State-Trait Anxiety Inventory For Adult (STAI-AD), Parental Attitude Form and Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MSPSS) was administered to the participants and SPSS-20 ( Statistical Package for Social Sciences) was used to analyze the resulting data. The respective analysis of the data suggests that the state, continuous and total anxiety levels of the mothers decrease as the level of perceived social support increases. The analysis displays that as the anxiety of the mothers increase, abusive and neglectful behaviors increase, while as the perceived social support increases, the emotional and physical neglect of the child decreases. The analysis points that mothers most often resort to emotional abuse. The study implies that a decline in income levels leads to a rise in physical neglect and the as the number of cared children increases, the emotional and physical abuse increases. The results also indicates that mothers inflict less emotional abuse to disabled children as their level of education increase.

Özet Bu araştırmada engelli çocuğa sahip annelerin demografik özelliklerinin kaygı düzeylerinin , algıladıkları sosyal destek düzeylerinin ve engelli çocuklarına yönelik ihmal ile fiziksel ve duygusal istismar davranışlarının incelenmesi ve bu davranışlar ile kaygı ve algıladıkları sosyal destek düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbuldaki çeşitli özel eğitim merkezlerinden ulaşılan 100 anne ve Türkiye'nin çeşitli illerinde yaşayan internet üzerinden ulaşılan 60 anne olmak üzere toplam 160 engelli çocuk annesi oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında katılımcılara araştırmacılar tarafından hazırlanan Ebeveyn Bilgi Formu ve Ebeveyn Tutum Formu, Durumluluk-Sürekli Kaygı Ölçeği, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizinde SPSS_20 (Statistical Package for Social Sciences) istatistik programı kullanılmıştır. Verilerin analizi sonucunda engelli çocuk annelerinin algılanan sosyal destek düzeyi arttıkça; durumluluk, sürekli ve toplam kaygı düzeylerinin düştüğü görülmüştür. Annelerin kaygı düzeyi arttıkça istismar ve ihmale yönelik tutumlarının arttığı; algılanan sosyal destek düzeyleri arttıkça çocuğun fiziksel ve duygusal ihmalinin azaldığı görülmüştür. Araştırmanın sonuçları çalışmaya katılan annelerin en çok duygusal istismara başvurduğunu göstermiştir. Gelir düzeyinin düşmesinin en çok fiziksel ihmali arttırdığı, bakım verilen çocuk sayısının artmasının duygusal ve fiziksel istismarı arttırdığı tespit edilmiştir. Sonuçlar annelerin eğitim düzeyi arttıkça engelli çocuklarını duygusal olarak daha az ihmal ettiğini göstermektedir.Anahtar kelimeler: engelli çocuk, anne, istismar, ihmal, kaygı, sosyal destek.