The impact of low flow anestesia on oxidative stress in laparoscopic cholecystectomy Purpose: We aimed to determine the effects of low flow anestesia and high flow anaesthesia on oxidative stres and inflammation in laparoscopic cholecystectomy in which oxidative stress is triggered by pneumoperitoneum.Material and Methods: After getting approval from the ethics committee ASA status I-II, 55 patients between 18-70 years of age who were scheduled to undergo elective laparoscopic cholecystectomy were enrolled in the study. The patients were randomized into two groups as High Flow (HF) Group and Low Flow (LF) Group. Gas flow was 4 l/dk (50% O2, 50% air) in HF Group (n=28) and 1 l/dk (50% O2, 50% air) in LF Group (n=27). ECG, NIBP, SpO2, etCO2, and BİS monitoring were applied to all patients. Inhalation anesthetic concentration was set to maintain BIS value between 40-60. All patients O2, inspiratory and expiratory concentrations of inhalation agent desflurane, BIS, blood pressure, pulse, peripheric oxygen saturation values were monitored during the operation. Blood samplings were done for 3 times: after induction, during pneumoperitoneum termination and postoperative 24th hour for biochemical values. MDA, nitrotyrosine, CRP, cortisol, IL -6 levels were measured in blood samplings. Results: The values of MDA and nitrotyrosine increased in Group HF, whereas in Group LF they were decreased, after the end of pneumoperitoneum as compared to post-induction values, but these results were not statistically significant. There were no statistically significant differences between Group HF and Group LF in terms of MDA, nitrotyrosine, CRP, cortisol, and IL-6.Conclusion: In our study, in terms of oxidative stress damage indicators, ie MDA, nitrotyrosine; and inflammatory markers, ie CRP, cortisol, IL-6, which were measured during induction of anesthesia, pneumoperitoneum termination and postoperative 24th hour, no statistically significant differences were found between high flow anestesia and low flow anesthesia administeration in laparoscopic cholecystectomy operations,.

Amaç: Oksidatif stresin tetiklendiği operasyon türü olarak pnömoperitoneumun kullanıldığı laparoskopik kolesistektomi modelinde, düşük akımlı anestezi uygulaması ile yüksek akımlı anestezi uygulamasının oksidatif stres ve inflamasyon üzerine etkilerini incelemek amaçlandı.Gereç ve Yöntem: Etik kurul onayı alındıktan sonra genel anestezi altında elektif laparoskopik kolesistektomi yapılan 18-70 yaş arası, ASA I-II sınıfı 55 hasta çalışmaya alındı. Hastalar randomize olarak 2 gruba ayrıldı: Grup YA hastalarına (n=28) yüksek akımlı (4 l/dk ) anestezi (% 50 O2, % 50 hava), Grup DA hastalarına (n=27) düşük akımlı (1 l/dk) anestezi (% 50 O2, % 50 hava) uygulaması yapıldı. Bütün hastalara operasyon masasına alındıktan sonra rutin elektrokardiyografi, non-invazif kan basıncı, periferik oksijen satürasyonu, end tidal CO2 ve BİS (bispekteral indeks) monitörizasyonu yapıldı. İnhalasyon anestezik ajan konsantrasyonu BİS değeri 40-60 değerinde olacak şekilde ayarlandı. Bütün hastaların operasyon süresince O2, desfluran inhalasyon ajanı inspiryum ve ekspiryum konsantrasyonları, BİS değerleri, kan basıncı, nabız, periferik oksijen saturasyon değerleri takip edildi. Bütün hastalardan indüksiyon sonrası, pnömoperitoneum sona erdirildikten sonra ve postop 24.saatte olmak üzere toplam 3 kere biyokimyasal değerler için kan örneklemesi yapıldı. Kan örneklemesinde MDA, nitrotirozin, CRP, kortizol ve IL-6 değerlerine bakıldı.Bulgular: MDA ve nitrotirozin açısından indüksiyon sonrası değere göre pnömoperitoneum sonlandırılırken; grup YA da artış saptanırken grup DA da düşüş saptandı, ancak bu sonuçlar istatistiksel olarak anlamlı değildi. Grup YA ve DA karşılaştırıldığında malondialdehit (MDA), nitrotirozin, CRP, kortizol, IL-6 açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamadı. Sonuç: Çalışmamızda laparoskopik kolesistektomi operasyonlarında yüksek akımlı anestezi uygulaması ile düşük akımlı anestezi uygulaması arasında oksidatif stres hasar göstergesi olan MDA, nitrotirozin ve inflamatuar markerler (CRP, kortizol, IL-6) açısından; indüksiyon, pnömoperitoneum sonlandırılırken ve postoperatif 24. saat dönemlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır.