University –Cerrahpaşa Institute of Graduate Studies, Department of Nursing Education. Master's Thesis. Istanbul.The study has been conducted in a descriptive form in order to determine the training needs of the nurses as regards the end-of-life care and to develop in service a training programme.The population consisted of 403 nurses working in a public hospital in Turkey. No population selection has been made and entire population has been targeted. Ninety percent of the population has been reached. Study data have been compiled using the form containing `Information Form`, `Vignette Form` and 2009-2011 NANDA I Nursing Diagnoses related to Vignette Form. The data have been analyzed using SPSS 18.0 package program and definitive statistics (number, percent, average, standard deviation) and noon-parametric Chi Square comparison statistics have been employed in data analysis.The study was attended by the nurses with an average age of 37,55±7,106 years who are 85,8% female, 76,4% married, 50,1% graduate, 29% working at surgery departments, 27,1% ¬at intensive care unit with an average employment duration of 16,79 ± 8,024 years. It has been determined that 97% of the nurses were not able to define end-of-life care, 57,8% have been providing end-of-life care and 76,7% have not received any end-of-life care training. It has been further determined that, of the nurses who have received end-of-life care training, 42,6% have received in service training, 50,1% thought they need improvement in terms of end-of-life care and they are willing to receive end-of-life care training mainly with respect to communication, regulatory and ethics.It has been determined that the most frequent nursery diagnoses expected to be made by the nurses include Falls Risk by 2,3%, Infection Risk, Death Anxiety and Fear by 2,2% while nursery diagnoses with lesser frequency include Ineffective Peripheral Tissue Perfusion and Excess Fluid Volume by 0,2%. Statistically significant (p<0,05) diference has been found in the end-of-life care among the nurses by their gender, education, employment length, age, end-of-life care diagnosis, provision of end-of-life care and getting trained on end-of-life care. The results revealed that the nurses are in need of end-of-life care training. Accordingly, an in service training program has been proposed to meet such requirements.Key Words: Nurse, End-of-Life Care, Training Needs, Nurse Diagnoses, Nursing Care.

Akşan Bağcık, R. (2019). Hemşirelerin Yaşam Sonu Bakıma İlişkin Eğitim Gereksinimleri. İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Hemşirelikte Eğitim ABD. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul.Araştırma, hemşirelerin yaşam sonu bakıma ilişkin eğitim gereksinimlerini belirlemek ve bir eğitim programı önerisi geliştirmek amacıyla tanımlayıcı türde gerçekleştirildi.Araştırmanın evrenini, Türkiye'de tüm branşlarda hizmet veren bir Devlet Hastanesi'nde çalışan toplam 403 hemşire oluşturdu. Araştırmada örneklem seçimine gidilmedi, evrenin tamamına ulaşılması hedeflendi. Evrenin %90'nına ulaşıldı. Araştırmanın verileri `Bilgi Formu`, `Kısa Öykü`, `Kısa Öyküye İlişkin 2009-2011 NANDA I Hemşirelik Tanıları' nı içeren form ile toplandı. Veriler, SPSS 18.0 paket programı ile analiz edildi. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiklerle (sayı, yüzde, ortalama, standart sapma) parametrik olmayan Chi Square karşılaştırmalı istatistikler kullanıldı.Hemşirelerin %97'sinin yaşam sonu bakımı tanımlayamadığı, %57,8' inin yaşam sonu bakım verdiği, %76,7'sinin yaşam sonu bakım hakkında eğitim almadığı saptandı. Hemşirelerin yaşam sonu bakımla ilgili eğitim almak istedikleri konuların başında yasal süreç, etik, iletişim' in yer aldığı belirlendi.Hemşirelerden koyması beklenen tanılar içinde en fazla koydukları hemşirelik tanılarının %2,3 oranı ile Düşme Riski, %2,2 oranı ile Enfeksiyon Riski, Ölüm Anksiyetesi ve Korku tanısı, en az koydukları hemşirelik tanılarının %0,2 oranı ile Etkisiz Periferal Doku Perfüzyonu ve Sıvı Volum Fazlalığı olduğu saptandı. Hemşirelerin yaşam sonu bakımda cinsiyet, eğitim düzeyi, çalışma yılı, yaş, yaşam sonu bakımı tanımlama, yaşam sonu bakım verme, yaşam sonu bakım konusunda eğitim alma durumuna göre istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0,05). Sonuçlar, hemşirelerin yaşam sonu bakıma ilişkin eğitim gereksinimlerinin olduğunu gösterdi. Bu gereksinimleri karşılayacak nitelikte bir hizmet içi eğitim programı önerisi geliştirildi.Anahtar Kelimeler: Hemşirelik, Hemşirelik Tanısı, Eğitim Gereksinimi, Yaşam Sonu Bakım.