This thesis explores the different stories and texts (newspapers, documents, conventions, reports) that produce partially discordant 'narratives' and that, consequently, delineate different patterns of mobility on the Aegean border between Turkey and Greece. Darkness, Turkey, Greece, coastguards, 'Europe' and refugees, past and present, death and life, are connected on this border and create what I call the 'liquid' border of the Aegean to borrow Bauman's felicitous phrase 'liquid'. Through an historical and ethnographic gaze along with some of the theoretical tools provided to us by the discipline of cultural studies -particularly Gilroy's conceptual framework of the 'ship' as a micro-political and micro-cultural symbol in motion-, I deconstruct the Aegean border in order to examine what I call the different degrees of proximity to 'liquidity' on the Aegean border, that is, the watery flows of 'privilege' in relation to the two most recent spaces of movement: the ferry transferring Turkish tourists and the inflatable-rubber boat carrying undocumented-migrants. An study of these two journeys along with what I see as their effectual meanings of liquidity, rather than revealing an 'open door' for some and a 'wall' for others, what they show us, I content, is the 'liquid' relation between nationalism and racism expanding on the Aegean waters, on the one hand, and a more planetary cosmopolitanism, on the other. In order to conclude, I propose De Genova's concept of a 'migration of struggles' as a theoretical and ethnographical tool to explore emerging alternative ways of interacting with difference on the Aegean.Keywords: Aegean Sea, ships, migrants, Turkish tourists, Lesvos.

Bu tez, birbiri ile kısmen çelişik 'anlatılar' ortaya koyan ve bunun bir sonucu olarak Türkiye ve Yunanistan arasındaki Ege sınırında farklı hareketlilik kalıpları çizen hikâyeleri ve metinleri (gazeteler, belgeler, sözleşmeler, raporlar) incelemektedir. Karanlık, Türkiye, Yunanistan, kıyı emniyeti, `Avrupa` ve göçmenler, geçmiş ve günümüz, ölüm ve yaşam; hepsi bu sınır üzerinde birbirleriyle bağlantılılar ve - Bauman'ın isabetli ifadesi 'sıvı'yı doğrular derecede- Ege'nin 'akışkan' sınırı olarak adlandırdığım şeyi oluşturuyorlar. Tarihi ve etnografik bir bakışın yanı sıra kültürel çalışmalar tarafından bize sunulan bazı teorik araçlar –özellikle hareket halindeki bir mikro-politik ve mikro-kültürel sembol olarak Gilroy'un gemi hakkında sunduğu kavramsal çerçeve vasıtasıyla Ege sınırı üzerinde 'akışkanlığa' farklı yakınlık seviyeleri dediğim şeyi, yani, en güncel iki hareket yöntemi olan Türk turistleri taşıyan gemiler ile kaçak göçmenleri taşıyan şişme botlarla ilişkili olarak 'imtiyaz' ve 'savunmasızlık' akışlarını tetkik etmek için Ege sınırının yapıçözümünü yapıyorum. Birine bir 'açık kapı', diğerine ise bir 'duvar' sunmasından ziyade, bu iki seyahatin geçerli akışkanlık anlamlarıyla beraber bu incelemenin bize gösterdiği şey, bir taraftan Ege suları üzerinde milliyetçiliğin ve ırkçılığın arasındaki ilişkinin 'akışkan' olmadığı, diğer taraftan ise küresel bir dünya vatandaşlığının varlığı. Sonuç olarak Ege'de farklılıklarla etkileşimde olan alternatif yollar keşfetmek için De Genova'nın 'mücadele göçleri' kavramını teorik ve etnografik bir araç olarak öneriyorum.Anahtar Sözcükler: Ege Denizi, Gemiler, Göçmenler, Türk Turistler, Midilli.