Crestal bone resorption occurs after tooth extraction as a consequence of longtime dysfunction. This resorption complicates placement of appropriate positionedand length implants especially in posterior maxilla. Mostly it is impossible to solvethis problem with one-step surgical approach. `Sinus lifting procedure` is the mostcommon approach to overcome the dimensional limitations of the bone available forimplant placement. Although this procedure has a high success rate, patientcompliance is low due to morbidity, additional surgical procedure, increasedtreatment time and cost. Short implants are an alternative approach for treatingposterior partial edentulism in maxilla. The aim of our study is to investigate clinicaland crestal bone changes around short implants by means of clinical andradiographic parameters that occur 1 year after short implant placement in posteriormaxillary region with insufficient vertical bone dimension.Twelve patients with less than 8mm bone height at posterior maxilla availablefor the placement of 2 adjacent implants enrolled in this study. 15 test implants with4.5x6.0, 5.0x6.0 and 6.0x5.7 mm diameter and length, 15 control implants with5.9x6.0 diameter and length were placed. Clinical parameters including probingpocket depth (mm), keratinized tissue height (mm), dichotomous presence ofbleeding on probing and plaque index were recorded after prosthetic loading ofimplants and repeated at 1,3,6 and 12 months. Digital periapical radiographs andcomputed tomography was taken in order to assess bone levels around implants afterplacement of implants (baseline) and 12 months after prosthetic loading.There was a statistically significant increase in probing pocket depth in bothtest and control sites between 1 and to 6 months and 1 to 12 months (p<0.02), whilethere are no significant chances between both groups (p>0.05). Keratinized tissueheight, plaque index and bleeding on probing weresimilar in both intergroup andintragroup comparisons (p>0.05).Mean bone height was similar at baseline and 12 months after prostheticloading in digital periapical radiography in both test and control implants (p>0.05).The mean bone loss in test implants was higher compared to those of controlimplants(p<0.05). The mean bone levels of the test implants were significantly lower than thecontrol group in both digital periapical radiographs and computerized tomographymeasurements at baseline and after 12 months of prosthetic loading (p<0.05). Themean bone loss was 0.25 mm in both test and control implants as measured bycomputerized tomography which was similar between both groups. The meancrown/implant ratio of the groups was 1.06, with no significant difference betweenthem. There was no correlation between crestal bone loss and crown/implant ratio.Our data have shown that the bone loss around short implants was minimal oneyear after loading. There is no significant difference in clinical and radiographicparameters between two implant systems with different designs. Although computedtomography gives more accurately information, digital periapical radiography is alsoa reliable way in the evaluation of the crestal bone levels.

Diş çekimi sonrası alveoler kemikteki uzun süreli fonksiyonsuzluk,kullanılmama atrofisine bağlı olarak kret rezorpsiyonu ile sonuçlanır. Bu da,özellikle posterior maxillada uygun pozisyon ve uzunlukta implant yerleştirilmesinizorlaştırır. Bu sorunun ortadan kaldırılması tek aşamalı cerrahi ile çoğu zamanmümkün olmamaktadır. Posterior maksilladaki vertikal kayıpların giderilmesi içinen sık başvurulan yöntemlerin başında `sinüs yükseltme operasyonu` gelir. Yüksekbaşarı oranına rağmen, olası komplikasyonların morbidite riski, ek cerrahi işlemgerektirmesi, tedavi süresi ve maliyetini artırması nedeniyle hastalar tarafından çokfazla tercih edilmez. Bu durumda, üst çene posterior bölgedeki kısmi dişeksikliklerinin giderilmesinde alternatif bir yaklaşım olarak `kısa implant`uygulamaları karşımıza çıkmaktadır. Çalışmamızın amacı, üst çene posterior bölgedeyetersiz vertikal kemik yüksekliğine sahip hastalarda sinüs yükseltme operasyonunaalternatif uygulanan kısa implantların 1 yıllık klinik ve radyografik takibi sonucunda,klinik parametreler ve krestal kemikteki değişimlerin incelenmesidir.Çalışmaya üst çeneposterior bölgede yan yana en az iki adet implantuygulanmasına olanak sağlayan ve 8 mm'den daha az kemik yüksekliğine sahip 12hasta dahil edilmiştir. Test grubunda 4.5x6.0, 5.0x6.0 ve 6.0x5.7 mm çap ve boya sahip 15 implant yerleştirilirken, kontrol grubunda 5.9x6.0 mm çap ve boya sahip 15implant uygulanmıştır. Sondalanan cep derinliği (mm), keratinize doku genişliği(mm), sondalamada kanama (var/yok) ve plak indeksi gibi klinik parametrelerprotetik yükleme sonrası 1. ayda ölçülmüş, 3., 6. ve 12. ayda tekrar edilmiştir.İmplant çevresi başlangıç kemik seviyelerinin değerlendirilmesi için operasyondanhemen sonra dijital periapikal radyografiler ve bilgisayarlı tomografiler çekilmiş vekemik seviyesindeki olası değişimleri gözlemlemek için her iki yöntem de protetikyükleme sonrası 12. ayda tekrarlanmıştır.Hem test hem de kontrol grubunda elde edilen ortalama sondalanan cepderinliği değerleri 1.ay ile 6. ve 12. aylar arasında istatistiksel anlamlı artışgösterirken (p<0.02), gruplar arasında tüm takip dönemlerinde benzer sonuçlar eldeedilmiştir (p>0.02). Test ve kontrol grubu implantların keratinize doku genişliği,plak indeksi ve sondalamada kanama değerleri grup içi ve gruplar arasında benzerbulunmuştur (p>0.05).Dijital periapikal radyografi ölçümlerinde test ve kontrol grubuimplantlarıngrup içi başlangıç ile protetik yükleme sonrası 12. aydaki ortalamakemik seviyeleri benzer bulunurken (p>0.05), test grubu implantların ortalama kemikkayıp miktarının kontrol grubuna oranla daha fazla olduğu saptanmıştır (p<0.05).Testgrubu implantların başlangıç ve protetik yükleme sonrası 12. ay ortalama kemikseviyeleri, gerek periapikal, gerekse bilgisayarlı tomografi görüntülerinde kontrolgrubunun ortalama değerlerinden daha düşük bulunmuştur (p<0.05). Test ve kontrolgrubu implantların bilgisayarlı tomografi ile ölçülen ortalama kemik kaybı miktarları0.25 mm olup, gruplar arasında fark saptanmamıştır (p>0.05). Çalışmamızdaki testve kontrol grubu implantların kuron/implant oranları benzer olup ortalama 1.06 108olarak hesaplanmıştır. İmplant çevresi kemik kaybı ile kuron/implant oranı arasındakorelasyon bulunmamıştır.Sonuçlarımız, sinüs yükseltme operasyonuna alternatif olarak kullanılan kısaimplantlarda ilk yıl içinde belirgin bir kemik kaybı olmadığını göstermiştir.Çalışmamızda kullandığımız farklı tasarım özelliğine sahip kısa implant sistemleriarasında, klinik ve radyolojik olarak herhangi bir fark bulunamamıştır. Bilgisayarlıtomografi daha ayrıntılı sonuçlar vermesine karşın, dijital periapikal radyografi de,implant çevresi kemik seviyelerinin değerlendirilmesinde geçerli bir yöntem olarakkabul edilebilir.