Politics and taxation are two interrelated concepts that can not be evaluated in isolation with each other in democratic administrative systems. The expression that ?no tax without representation or without law? explains this relationship very well. On what grounds  these  two  institution  affect  each  other?  Of  course  as  well  as  politics  such determinants  as  economic  development  level,  globalization  and  supraÂnational integrations effect the tax structure of a country. However, when we look at historical background of both politics and taxation, we faced a close relationship between them. For  example  there  will  be  differences  between  taxation  systems  of  a  democratic system  and  a  monarchy.  No  worth  to  say  that  developments  on  the  way  to democratization have also contributed to the development of taxation systems. In  this  study,  the  relationship  between  political  instability  and  taxation  is evaluated under the topic that is named as ?The Political StabilityÂTaxation Relation in Turkey in PostÂ1980 Period?. We have searched fort he direction of relation between politics  and  taxation  after  transformation  of  the  system  into  a  multiÂparty  one  seen 1950s onward. There  is  a  general  idea  that  behind  the  socioÂeconomic  problems  in  Turkey, there is political instability. At first glance, what is understood by political instability is the  gravity  of  coalition  governments;  however  in  the  literature  such  criteria  as  the legitimacy of the sovereign, the closeness of it to the expectations of the society, and its success in being an effective and efficient administration are also account for the level of political stability or instability. In this respect, the government that settled down just after the 1980 coup d?etat and all short lived coalition governments seen after 1991 are  mentioned  as  indicators  of  political  instability.  To  see the results of decisions on taxation one should wait at least 12 months, but the existence of shortÂlived (even of that  lived  only  25  days)  governments  breaks  ties  between  politics  and  taxation  on  a great level. On the other hand, despite the close relationship between politics and taxation, in postÂ1980 period we see that the political instability has almost no effects on taxation in Turkey. In general the political party in power is expected to apply populist policies, especially by reducing the tax burden on voters that constitutes the most important part of  all  voters,  to  be  reÂelected;  in  Turkey  the  political  instability  did  not  allow  this, because governments couldn?t find enough time to apply populist policies due to the fact that times evolved between decisions on elections and the realization of them are so short. In such a situation the main dynamic behind the changes in tax policies and structures  was  the  budget  constraint  that  has  been  shaped  by  expenditure  and borrowing structure of the state. Furthermore, financial crises seen after liberalization processes in postÂ1980 period have prevented the use of tax policy as a political mean or a tool for economy of election.

Siyaset  ve  vergi,  demokratik  yönetim  şekillerinde  birbirinden  ayrılmayan  ve yakın  ilişki  içerisinde  olan  kavramlardır.  ?Temsilsiz  vergi  olmaz  ya  da kanunsuz vergi olmaz? ifadesi bu ilişkiyi daha güzel açıklamaktadır. Bu kadar yakın bir ilişkiye sahip iki kavram  acaba  birbirlerini  nasıl  etkilemektedir?  Elbette  ki  bir  ülkedeki  vergi  yapısını siyasetin  yanı  sıra  ülkenin  gelişmişlik  düzeyi,  küreselleşme  olgusu,  uluslararası entegrasyonlar  da  etkilemektedir.  Ancak siyasal düşünce ve verginin tarihsel gelişimi incelendiğinde  siyasetÂvergi  ilişkisi  açıkça  görülebilmektedir.  Özellikle  Krallıkla yönetilen bir ülkedeki vergi sistemi ile demokratik toplumlardaki vergi sistemi farklıdır. Bu  noktada  demokratik  sistemdeki  gelişmeler  vergi  siteminin  de  gelişmesine  katkıda bulunduğu söylenmelidir. Bu  çalışmada  siyasal  istikrarsızlık  ve  vergilendirme  arasındaki  ilişki  ?1980 Sonrası  Dönemde  Türkiye'de  Siyasal  İstikrar  Vergilendirme  İlişkisi?  adlı  altında incelenmiştir.  Siyasetle  vergi  arasındaki  bu  yakın  ilişkide,  acaba  özellikle  çok  partili döneme  geçişten  sonra  sıklıkla  ifade  edilen  istikrarsızlık  vergi  politikalarını  nasıl etkilemiştir? Özellikle  Türkiye'de,  toplumda  yaşanan  ekonomik  ve  toplumsal  sorunların temelinde  siyasal  istikrarsızlık  olduğu  yönünde  genel  bir  kanı  mevcuttur.  Siyasal istikrarsızlık  kavramı  ilk  bakışta  koalisyon  hükümetlerinin  ağırlıklı  oluşunu  çağrıştırsa da, meşru olmayan, halkın beklenti ve taleplerine cevap veremeyen, yüklenmişÂ olduğu görevlerde  etkin  ve  verimli  olmayan  hükümetler  de  literatürde istikrarsızlık göstergesi olarak  kabul  edilebilir.  1980  sonrası  dönemde  askeri  müdahale  sonucu  kurulan hükümet  ve  1991  yılından  sonra  kurulan  kısa  ömürlü  koalisyon  hükümetleri  genel olarak  istikrarsız  olarak  kabul  edilebilir.  Vergi  politikaları  konusunda  alınan  karaların (beyana dayalı vergilerde) uygulama sonuçlarını görmek en az 12 ay gerektirmektedir. Oysa  bu  dönemde  25  günlük  hükümetlere  rastlanması  bu  çerçevede  vergileme  ile siyaset arasındaki bağı da büyük ölçüde koparmıştır. Ancak  bu  istikrarsızlığa  ve  vergi  ile  siyaset  arasında  bu  yakın  ilişkiye bakıldığında  siyasal  istikrarsızlığın  vergi  politikaları  üzerinde  pek  etkili  olmadığı görülmektedir.  Siyasi  iktidarların  yeniden  seçilebilmek  ya  da  iktidarlarını  muhafaza etmek  güdüsüyle  popülist  politikalar  uygulamasının,  özellikle  oy  potansiyeli  yüksek kesimler  üzerindeki  vergi  yükünü  düşürmesi  beklenirken;  siyasal  istikrarsızlık  -seçim kararları  ile  seçim  tarihi  arasındaki  sürenin  oldukça  kısa  olması  nedeniyle  buna müsaade etmemiştir. Seçim ekonomisi ya da popülizm amacıyla vergi bir araç olarak kullanılamamış, ve vergi politikaları ve yapısındaki değişimlerin temelinde harcama ve borçlanma  yapısından  kaynaklanan  bütçe  baskısı  yer  almıştır.  Ayrıca,  1980  sonrası liberalizasyon sürecinin getirdiği finansal krizler, vergi politikalarının siyasal bir araç ya da seçim ekonomisi aracı olarak kullanılmasının büyük ölçüde önüne geçmiştir.