The purpose of this study is to analyze the role of Italy, one of the founding Member States of the European Union, as a facilitator in the construction of Euro-Mediterranean security from the perspective of Regional Security Complex Theory (RSCT). In the thesis, firstly, the patterns of the relationships between the states and regions are portrayed through the RSCT which was sketched by Barry Buzan in 1991, and developed by Barry Buzan and Ole Waever in 2003. The theory, first, scrutinizes the formation of the European Union/European Security Complex and the role of this complex in the configuration of the Euro-Mediterranean security under the leadership of the EU. In line with a Euro-centric approach, the EU?s security discourses and practices in the regional security issues ranging from migration, military threats, Islamic fundamentalism, terrorism, political and economic instabilities and energy needs are laid out.As the main subject of this thesis, Italy?s place in the construction of the Euro-Mediterranean security as a part of the complex is examined in the following stage. Here, regional units? (states?) role in the construction process is emphasized by adding a new level of analysis (state-to-region relations) to the existing patterns of intra-regional and interregional relations in RSCT. In this context, being one of the representative states of the EU/European security complex in the frontline, how Italy acts as a security provider in constructing the Euro-Mediterranean security through discourses and practices is analyzed in a detailed way.

Bu çalışmanın amacı, Avrupa Birliği'nin kurucu üyelerinden biri olan İtalya'nın, Avrupa-Akdeniz güvenliğinin inşasında oynadığı ?kolaylaştırıcı? rolünü Bölgesel Güvenlik Kompleksi Teorisi (BGKT) ile açıklamaktır. Tezde, ilk olarak, 1991'da Barry Buzan tarafından oluşturulan, daha sonra 2003'te Barry Buzan ve Ole Waever tarafından geliştirilen BGKT tanıtılmaktadır. Bu teoride, bölgesel güvenlik kompleksleri oluşturma sürecinde rol oynayan devletler arasındaki ve bu komplekslerin kendileri arasındaki ilişki düzeyleri incelenmektedir. Bu teoriyle öncelikle, Avrupa Birliği/Avrupa Güvenlik Kompleksi'nin yapısı ve bu kompleksin tek merkezileşmiş kurumu olan AB'nin Akdeniz'in güvenlik yapılanmalarında oynadığı rol ortaya konulmaktadır. Metin içinde, Avrupa merkezci yaklaşımla AB'nin Avrupa-Akdeniz güvenliğini kapsayan; göç, askeri tehditler, İslami köktencilik, terörizm, siyasi, ekonomik istikrarsızlıklar ve enerji ihtiyacı gibi alanlardaki söylemlerine ve uygulamalarına yer verilmektedirTezin asıl konusunu oluşturan, İtalya'nın Avrupa-Akdeniz güvenlik inşasındaki yeri ise bir sonraki aşamada ele alınmaktadır. Ayrıca, bölge içi ve bölgeler arası ilişkiler düzeyini inceleyen teoriye yeni bir analiz düzeyi (devlet-bölge ilişkileri) eklenerek, bölge devletlerinin bu süreçteki yerine vurgu yapılmaktadır. Tezin başlıca konuları; İtalya'nın AB/Avrupa Güvenlik Kompleksi'nin bir temsilcisi olarak bölgedeki güvenlik oluşturma sürecindeki ?güvenlik sağlayıcı? rolü ve AB ile paralel olarak yürüttüğü güvenlik söylemleri ve uygulamalarıdır. Sonuç olarak ise, İtalya'nın, Akdeniz'de sözkonusu olan güvenlik tehditlerinin ifade edilmesi ve önlenmesinde, gerek ulusal düzeyde, gerekse AB araçlarını kullanarak hangi ölçülerde güvenlik sağladığı sorusu yanıtlanmıştr.