Cleft lip and palate in newborns is the most common oral and maxillofacial anomaly. This anomaly requires a multidisciplinary approach in treatment. The most important records which are used for interdisciplinary communications are plaster cast and digital models and also classification methods done for new born cleft lip and palate babies. Nowadays, because of the several disadvantages of plaster models, digital models are preferred more by clinicians. In this study, our aim is to measure the clefts on digital models and form a new classification method and to search the reliability of three-dimentional digital models of neonatal cleft lip and palate patients. Two hundred fourty three initial plaster cast models of cleft lip and palate patients chosen from the archive of Orthodontic Department of Marmara University Dentistry Faculty. The plaster models were scanned with a laser scanner. A scanning software and a measurement software were used to make linear and constructed measurements on digital models. Same measurements were performed on the two dimensional occlusal prints of digital models and 60 plaster models of unilateral and bilateral complete cleft groups. Measurements were performed by two observers in two week intervals. Plaster models and 2-D measurements were done by using a digital caliper. Two dimensional measurements were performed only by the first observer. By performing linear measurements we calculated cleft widths whereas by the constructed measurements dislocation quantity of cleft segments were achieved. According to the results of the measurements, an easily understandable 3 digit classification method which symbolizes the cleft type, width and dislocation of the clefts were generated. At the end of our study, intraclass correlation values of the measurements were high therefore the digital baby models are reliable.

Yeni doğanlarda dudak-damak yarığı en sık görülen oral ve maksillofasiyel anomalidir. Bu anomalinin tedavisi multidisipliner tedavi yaklaşımı gerektirir. Disiplinler arası iletişimde alçı ve sayısal modeller, bunun yanı sıra dudak ve/ veya damak yarığı sınıflamaları büyük önem taşımaktadır. Günümüzde, alçı modellerin çeşitli dezavantajlarından dolayı bilgisayar desteğiyle oluşturulan sayısal modeller klinisyenler tarafından daha çok tercih edilmektedir. Bu çalışmada, dudak ve/ veya damak yarıklı bebeklerin sayısallaştırılmış üst çene modelleri aracılığıyla disipliner arası iletişimde kullanılabilecek yeni bir sınıflama metodu oluşturulması ve sayısal bebek modellerinin güvenilirliğinin araştırılması amaçlanmıştır. Marmara Üniversitesi Dişhekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı arşivinden toplam 243 dudak ve/ veya damak yarıklı bebeğin başlangıç alçı modelleri seçilmiştir. Alçı modeller lazer tarayıcı kullanılarak sayısallaştırılmıştır. Sayısal modeller bilgisayar yazılımı kullanılarak lineer ve zahiri ölçümler yapılmıştır. Aynı ölçümler tüm modellerin iki boyutlu oklüzal görüntüleri ve bilateral ve unilateral komplet yarık gruplarına ait toplam 60 alçı model üzerinde iki farklı araştırmacı tarafından ikişer hafta arayla tekrarlanmıştır. Alçı ve iki boyutlu görüntüler üzerindeki ölçümler dijital kumpas yardımıyla yapılmıştır. İki boyutlu ölçümler birinci araştırmacı tarafından bir kez uygulanmıştır. Lineer ölçümlerle yarık genişlikleri, zahiri ölçümlerle ise yarık segmentlerindeki dislokasyon miktarları belirlenmiştir. Ortalama yarık genişlikleri ve dislokasyon miktarları rehber alınarak, arşivlenmesi ve anlaşılması kolay 3 rakamlı bir sayı ile yarığın tipini, yarık genişliğini ve dislokasyon şiddetini gösteren bir sınıflama metodu oluşturulmuştur. Çalışmamızın sonucunda tüm ölçümlerde yüksek sınıf içi korelasyon katsayıları tespit edilmiş olup, sayısal modellerin alçı ve iki boyutlu görüntüler kadar güvenilir olduğu belirlenmiştir.