In this study, the effectiveness of two important biological control agents [predatory mite, Amblyseius swirskii (Athias-Henriot) (Acari: Phytoseiidae) and predatory bug, Orius laevigatus (Fieber) (Hemiptera: Anthocoridae)] was evaluated indivially and in combination against the western flower thrips [Frankliniella occidentalis (Pergande) (Thysoneptera: Thripidae)] which causes important damages in both indoor and outdoor sweet pepper cultivation in Antalya province. The study was carried out for 2 consecutive growing periods, spring 2013 and fall 2014, in a part (≈100 m2) of a glasshouse, located at Konyaaltı (Karatepe village, 36° 52' 55` N; 30° 33' 12` W, altitude 46 m), near Antalya. The pepper plants in the study area were grouped for treatments in rows and treatments were applied in a completely randomized block design in three replications, with a untreated control plot in each replicate; each plot consisted of sixteen plants. The treatments were termed 'O. laevigatus', 'A. swirskii', 'O. laevigatus + A. swirskii', and 'Untreated control'. One day after transplantation, 50 adults of F. occidentalis per plot were released, and 7-10 days later biological control agents were released into the plots (each to its own plot). Efficiacy of the treatments was evaluated by counting larvae, nymphs and adults) of the thrips from beat tray samples, taken periodically (weekly).during the period of 15 weeks. The results showed that 'O. laevigatus', 'A. swirskii' and 'O. laevigatus + A. swirskii' applications were not significantly different from one another in terms of trips population, but all of them had significantly lower trips populations when compared the those in untreated plots in both growing periods. According to these results, it was concluded that O. laevigatus and A. swirskii, two biological control agents tested for their effectiveness against F. occidentalis in the study, showed no different results in practice and that their control on thrips populations did not statistically (p<0,05) differ from each other when applied individually. Another conclusion is that there are no antagonistic or synergistic effects when these two biological control agents have been used in combination.

Bu çalışmada, Antalya ilinde hem örtüaltında hem de açıkta yapılan biber yetiştiriciliğinde önemli zararlara yol açan batı çiçek tripsi [Frankliniella occidentalis (Pergande) (Thysoneptera: Thripidae)]'ne karşı, iki önemli biyolojik etmen Amblyseius swirskii (Athias-Henriot) (Acari: Phytoseiidae) ve Orius laevigatus (Fieber) (Hemiptera: Anthocoridae)'un ayrı ayrı ve birlikte etkileri değerlendirilmiştir. Çalışma, Antalya-Konyaaltı'nda (Karatepe köyü, 36° 52' 55` kuzey 30° 33' 12` batı, rakım 46 m) bir cam seranın yaklaşık 100 m2'lik bir bölümünde ard arda iki üretim döneminde (Bahar 2013 ve Güz 2014) yürütülmüştür. Çalışma alanındaki biber bitkileri muameleler için sıralar halinde gruplanmış ve muameleler 3 tekerrürlü olarak tesadüf blokları deneme desenine göre uygulanmış, her tekerrürde muamelesiz kontrol parseli içerilmiş olup her parsel 16 bitkiden oluşmuştur. Muameleler 'O. laevigatus', 'A. swirskii', 'O. laevigatus + A. swirskii', ve 'Muamelesiz kontrol' olarak isimlendirilmiştir. Dikimden 1 gün sonra her parsele 50 adet F. occidentalis ergini salınmış, 7-10 gün sonra da her biri kendi parseline olmak üzere biyolojik etmenler salınmıştır. Muamele etkinlikleri, 15 haftalık periyotta haftalık olarak yapılan sayımlarda zararlının (tripsin) larva, nimf ve erginlerini sayarak değerlendirilmiştir. 'O. laevigatus', 'A. swirskii', 'O. laevigatus + A. swirskii' uygulamaları istatistiki olarak trips populasyonları bakımından birbirlerinden farklı bulunmamışlar, ancak 'Muamelesiz kontrol' parselindeki trips populasyonları ile karşılaştırıldıklarında her iki üretim döneminde de istatistiki olarak (p<0,05) daha düşük trips populasyonlarına sahip olmuşlardır. Bu sonuçlara göre, çalışmada F. occidentalis'e karşı etkinlikleri denenen iki biyolojik mücadele etmeni olan O. laevigatus ve A. swirskii'nin uygulamada farklı sonuçlar göstermediği ve ayrı ayrı uygulandıklarında trips popülasyonları üzerinde sağladıkları kontrolün birbirinden istatistiki olarak farklı olmadığı sonucuna varılmıştır. Bu iki biyolojik mücadele etmeninin birlikte kullanımında ise herhangi bir antagonistik ya da sinerjistik etki oluşturmadığı da ulaşılan diğer bir sonuçtur.