This study is based on the law of Teaching Unification and the applications in Atatürk?s period. The oldest educational constitutions are the moslem theological schools in the Ottoman Empire period. During the establishment and the rising periods, these constitutions answer the society?s educational needs. As the time passes they remained back of European ones. The governers of Ottoman Empire didn?t touchany of these schools in order the pass forward but they opened new constitutions which are modern and new. By opening of the minority and foreign schools, another point of view is added as the third one beside these theological schools and the others.Atatürk saw that the educational system was far from nationality and cut into pieces from the point of institutional system and aims. The educational system in Ottoman Empire was divided into three as, traditional and theological ones, minority and foreign schools and the modern ones. This was the biggest handicap of being a state which was national, independent and secular one.So on 3rd March 1924 the Law of Unification of Teaching was accepted in Turkish Grand National Assembly. While they were arguing on this subject, the most important part was to close the theological schools and to open new Religion- Orator Schools instead, and also to control the foreign schools. It will be mentioned especially why the Law of Unification of Teaching applied and the effect of foreign schools and the religious education.In this research, the information is given on the educational system of Ottoman Empire, the establishment of Law of Teaching Unification, the aspect of Atatürk?s Educational point of view and the effect on foreign schools by scanning of literature. The information will be given before the application of the law and the difficulties and changes after it. Also there are some information abaut the life after the law application and secular education.Keywords: The Law of Teaching Unification, The Moslem Theological School, Minority and Foreign Schools.

Bu çalışmada Tevhid-i Tedrisat Kanunu'nun çıkarılması ve Atatürk dönemi uygulamaları üzerinde durulmuştur. Osmanlı Devleti'nde bilinen en eski eğitim kurumları medreselerdir. Kuruluş ve yükselme dönemlerinde toplumun eğitim ihtiyacını karşılayan bu kurumlar, zamanla Avrupa'nın gerisinde kalmıştır. Osmanlı devlet adamları, eğitimde yaşanan bu geri kalmanın önüne geçmek için medreselere dokunmamış, ancak bu kurumların yanına batılı tarzda eğitim veren modern kurumlar açmıştır. Azınlık ve yabancı okulların da açılmasıyla, medrese ? mektep ikililiğinin yanına üçüncü bir zihniyet daha eklenmiştir.Atatürk, Osmanlı Devleti'ndeki eğitimin, kurumsal ve amaçsal açıdan parçalandığını, ulusallıktan uzak olduğunu görmüştü. Osmanlı eğitim sisteminde üç değişik insan tipi yetiştiriliyordu. Bu durum ulusal, laik ve bağımsız bir devlet olmanın en büyük engeliydi.Bu nedenle, 3 Mart 1924'te, Tevhid-i Tedrisat Kanunu Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde kabul edildi. Kanunun uygulanması sırasında en tartışmalı geçen konular, medreselerin kapatılarak yerine İmam-Hatip okullarının açılması ve yabancı okulların denetim altına alınması olmuştur. Bu araştırmada özellikle Tevhid-i Tedrisat Kanunu'nun neden çıkarıldığı, bu kanunun din eğitimi ile yabancı okullar üzerindeki etkisi üzerinde durulacaktır.Literatür taramasıyla, yapılan araştırmada; Osmanlı Devleti'nin eğitim sistemi, Tevhid-i Tedrisat Kanunu'nun çıkarılması, Atatürk'ün eğitim anlayışı, Tevhid-i Tedrisat Kanunu'nun yabancı ve azınlık okulları üzerine etkileri, Tevhid-i Tedrisat Kanunu'nun çıkarılmasından önceki eğitim sistemi ile kanun çıktıktan sonra yaşanan değişimler hakkında da bilgi verilmiştir.Anahtar Kelimeler: Tevhid-i Tedrisat Kanunu, Medrese, Azınlık ve Yabancı Okulları.