It is possible to state that the new expressions in art are the products of the effort spent to understand the changing human being and life. Life and accordingly changing human reality is made to be seen in art through new forms. Every new art form has some traces of the living conditions and the human of its epoch.It is seen in modern life that the human and life reality is influenced by the alienation phenomenon. By the 20th century, safe and tranquil life of the past has been evaded by a meaning-missing alien and fragmented world. Traditional values have lost their meanings and the person who finds nothing to replace their abandoned center of life has faced the danger of loosing their own selves. Now that, the life is sensed and perceived in a different kind of way. And this fact, along with itself, has brought new viewpoints and the need to search for different ways of expressions in art under the framework of modernism.Similarly, in cinema, contemporary film narration helps to show 20th century?s human and life reality and makes the facilities of cinema develop for this aim. Contemporary film narration, which has proved to be an idea medium disclosing human condition of the epoch, can be considered as the expression of the 20th century?s human and life reality meld with alienation. Demolishing classical film topics and the plot, films of contemporary film narration are formed upon the lines of the world loosing meaning and wholeness.By this study, the bond between alienation and contemporary film narration will be tried to be explicated within Michelangelo Antonioni?s The Adventure (L?Avventura), The Night (La Notte) and The Eclipse (L?Eclisse) formed with contemporary film narration and in which alienation is treated multi-dimensionally as the main problem.

Sanatta oluşturulan yeni anlatım yollarının, değişen insan ve yaşam üzerine harcanan mesainin ürünleri olduğu söylenebilir. Yaşam ve ona bağlı olarak değişen insan gerçeği sanatta yeni biçimler aracılığıyla görünür kılınmaktadır. Ortaya çıkan her yeni biçim, çağının insanından ve yaşam koşullarından izler taşır.Modern çağda, insan ve yaşam gerçeğinin, büyük oranda, yabancılaşma olgusundan etkilendiği görülür. 20. yüzyıla gelindiğinde, eskinin güvenli ve huzurlu yaşamı, yerini, parçalanmış bir dünyaya bırakmıştır. Gelenekselleşmiş değerler anlamını kaybetmiş, hayatının merkezine koyacak bir şey bulamayan insan, benliğini yitirme tehlikesi ile karşı karşıya kalmıştır. Yaşam artık farklı bir şekilde duyumsanmaktadır. Bu şekilde değişen yaşam ve insan gerçeği, sanatta modernizmle birlikte yeni bakış açılarını ve yeni anlatım yollarının aranmasını da beraberinde getirmiştir.Sinemadaki çağdaş anlatı da, 20. yüzyılın yaşam ve insan gerçeğini ortaya koyan ve bu doğrultuda, sinemanın anlatım olanaklarının gelişmesini sağlayan bir film biçimidir. Sinemanın salt bir eğlence aracı olmak yerine, yaşanan insanlık durumunu gösteren bir düşün alanı da olabileceğini kanıtlayan çağdaş anlatı, 20. yüzyılın yabancılaşmayla yoğrulan insanlık gerçeğinin ifadesi şeklinde değerlendirilebilir. Sinemada klasikleşmiş konuların ve olay örgüsünün yıkıldığı çağdaş anlatı filmleri, bütünlüğünü ve anlamını yitiren dünyanın konturları üzerinde biçimlenmektedir.Bu çalışma ile, sinemada yabancılaşma ve çağdaş anlatı arasındaki ilişki, yabancılaşmanın doğrudan ele alındığı ve çok boyutlu olarak çağdaş anlatı ile biçim bulduğu, Michelangelo Antonioni'nin Macera, Gece ve Batan Güneş üçlemesi kapsamında irdelenmeye çalışılacaktır.