Lease contracts, which are the most important contracts that give the right of usage and usufruct, are the ones that have burden with debt to the both parties. Therefore, lessor and the lessee have a number of principal and supplementary obligations that they are obliged to comply with. Obligations of the proper usage and usufruct in accordance with the legal contract for the lessee are the lessee' supplementary obligations. These obligations determine the way in which the lessee should be used the leased thing by limiting the right of usage and usufruct of the lessee. If the lessee acts in contradiction with its obligations, this circumstance entitles the lessor to terminate the lease under certain conditions. In the law, although these obligations are mentioned, the issue of that how the contractual usage and carefully usage should be are not mentioned. It is not always possible to put objective criteria in the determining of that whether a use is contractual or careless or not, and to determine in advance which conditions are contrary to these obligations. For this reason, the issue that are causing the most conflict in practice is whether there is any contradiction for obligations of the contractual usage and carefully usage or not. Hence, it gains importance to fill in the contents of the care and contractual concepts specified abstractly in the Act and determining which states are covered by this concept. Therefore, in our study, by considering the disputes especially encountered in practice and the decisions of the Supreme Court, the Lessee' obligations of the contractual usage and carefully usage has been examined.

Kullanma ve yararlanma hakkı veren sözleşmelerin başında gelen kira sözleşmeleri, iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerdendir. Bu nedenle hem kiraya verenin hem de kiracının uymakla yükümlü oldukları bir takım asli ve yan borçları bulunmaktadır. Kanun tarafından kiracıya yüklenen sözleşmeye uygun kullanma ve özenle kullanma borçları, kiracının yan borçlarıdır. Bu borçlar, kiracının kullanma ve yararlanma hakkının sınırını çizerek kiralananın ne şekilde kullanılması gerektiğini belirler. Kiracının bu borçlarına aykırı davranması, kiraya verene belli şartlar dahilinde kira sözleşmesini feshedebilme yetkisi tanımaktadır. Kanunda, bu borçlardan bahsedilmişse de sözleşmeye uygun kullanımın ve özenle kullanımın ne şekilde olması gerektiğinden bahsedilmemiştir. Bir kullanımın sözleşmeye uygun olup olmadığı veya özensiz olup olmadığının belirlenmesinde objektif kriterler koymak ve hangi hallerin bu borçlara aykırılık teşkil ettiğini önceden belirlemek her zaman mümkün değildir. Bu nedenle uygulamada en çok uyuşmazlığın yaşandığı konuların başında sözleşmeye uygun kullanma ve özenle kullanma borçlarına aykırılığın söz konusu olup olmadığı gelmektedir. Dolayısıyla Kanunda soyut olarak belirtilen özen ve sözleşmeye uygunluk kavramlarının içeriğinin doldurulması ve hangi hallerin bu kapsama girdiğinin belirlenmesi önem kazanmaktadır. Bu nedenle çalışmamızda, özellikle uygulamada karşılaşılan uyuşmazlıklar ile Yargıtay kararları dikkate alınarak kiracının sözleşmeye uygun kullanma ve özenle kullanma borçları incelenmiştir.