Early Warning Systems (EWSs) for banking sectors are used to measure occurrence risks of banking crises, generally observed with a rundown of bank deposits and widespread failures of financial institutions. In countries with a small number of banks, for example Turkey with 48 banks (BDDK, 2011), every bank may be considered to have a systematic importance since the failure of any individual bank may carry a potential threat to lead to a banking crisis. Taking into account this fact the present study focuses on EWSs in Turkey. Since there is no single correct EWS to apply to all cases, in this study, 300 models were constructed and tested to find models as accurate as possible by using a trial-and-error process and by searching optimal feature subset or classifier methods. Empirical results indicate that prediction accuracy did not increase significantly while we got closer to the actual occurrence of bankruptcy. An important finding of the study was that trends of financial ratios were very useful in the prediction of bank failures. Instead of failures as a result of instant shocks, the banks' failures followed through a path: first a downward movement affected the efficiency of the banks' officers and the quality of management structure measured with `Activity Ratios`, then the profitability of the banks measured with `Profit Ratios` declined. At last, the performance and the stability of banks' earnings stream measured with `Income-Expenditure Structure Ratios` and the level and quality of the banks' capital base, the end line of defense, measured with `Capital Ratios`. At the end of study, we proposed an ensemble model which produced probability ratios for the success rates of the banks. The proposed model achieved a very high success rate for the banks we considered.

Bankacılık sektörü için erken uyarı sistemleri, mevduat stokunda ciddi azalış ve finansal kurum başarısızlıkları olarak tanımlayabileceğimiz bankacılık krizlerinin ortaya çıkış riskinin ölçümü için kullanılmaktadır. Sadece 48 bankası bulunan (BDDK, 2011) Türkiye gibi bir ülkede her bir banka sistematik önem taşıyor olabilir ve herhangi bir bankanın başarısızlığı bir bankacılık krizi ile sonuçlanabilir. Erken uyarı sistemleri tasarlanırken, her durumda uygulanabilecek, tek bir doğru model bulunmamaktadır. Bu çalışmada daha başarılı sonuç verecek değişken altkümesinin ve sınıflandırma metodunun tespiti için 300 model kurulup test edilmiştir. Ampirik sonuçlar göstermiştir ki, tahmin başarısı iflasın olduğu zamana yaklaştıkça kayda değer biçimde artmamaktadır. Ayrıca finansal oranların eğilimlerinin banka başarısızlık tahmininde faydalı olduğu görülmüştür. Bunların yanı sıra bankaların batma süreçlerinin ani bir şok olmadığı, daha ziyade bankaların bir rota takip ederek battığı tespit edilmiştir. Bankalarda aşağı doğru hareketin önce banka personelinin ve yönetiminin kalitesinde ve verimliliğinde (Faaliyet Oranları), daha sonra banka karlılığında (Karlılık Oranları) ve son olarak da banka kazanç sisteminin performansında ve istikrarında (Gelir-Gider Yapısı Oranları) ve bankanın son savunma hattı olan sermaye tabanını seviyesinde ve kalitesinde (Sermaye Oranları) hissedilmekte olduğu gözlemlenmiştir. Son olarak da bankalar için başarı olasılığı üreten bir ?birleşik model? önerilmiştir ve bu model ile %97,50 başarı oranı yakalanmıştır.