The aim of this study is to examine the level of emotional intelligence in the 3rd and 4th grade students in terms of problem solving skills. Ara The study group consisted of 646 grade 3 and 4 students studying in private and public primary schools in the District of Selçuklu, Konya in the academic year 2016-2017. 46.13% of the students in the study group is female, 53.9% male, 39.2 3rd grade, 59.80% 4th grade, 45.5% 5th class private school 54.50 % of the students in public school. A questionnaire form was used for the socio-demographic variables of the students. In order to determine the perceptions of problem solving skills, '' Problem Solving Inventory for Children in Elementary Level (ÇPÇE-PSIC) '' which was developed by Serin, O, Serin, N. B. and Saygılı, G. (2010) was used and to determine the level of emotional intelligence, '' Emotional Intelligence Scale for Children (DZÖ - EISC)` was developed by Küçükkaragöz, H. and Kocabaş, A. (2012) was used. When the arithmetic mean, median, peak value skew coefficients of the variables of the study are examined, it is seen that the research data shows normal distribution, therefore it is observed that parametric tests are applied in the analysis of the data. Emotional intelligence and problem solving level of primary school students were calculated with arithmetic mean and standard deviation. The relationship between emotional intelligence sub-dimensions and problem-solving ability sub-dimensions was tested with Pearson moment product correlation technique. The level of explanation of the variability in the sub-dimensions of problem solving skills by emotional intelligence was tested by multiple linear regression analysis. The gender of the students, the type of school they were studying and the sub-dimensions of the grade level and problem solving skills were tested with the t-test. According to the research results; There were significant positive correlations between the sub-dimensions of emotional intelligence sub-dimensions and problem solving skills of primary school students.

Bu çalışmanın amacı; ilkokul 3. ve 4. sınıf kademesinde okuyan öğrencilerin duygusal zekâ düzeyinin problem çözme becerisi alt boyutları açısından incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu 2016-2017 eğitim öğretim yılında Konya ili Selçuklu ilçesindeki özel ve kamu ilkokullarında öğrenim görmekte olan 646 3. ve 4. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışma grubundaki öğrencilerin %46,1 kız, %53,9 erkek, %39,2 3. sınıf, %59,8 4. sınıf, %45,5 özel %54,5 kamu okulunda okuyan öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada öğrencilere sosyo-demografik değişkenlerine bağlı anket formu, problem çözme becerisi algılarını belirlemek üzere Serin, O., Serin, N. B. ve Saygılı, G. (2010) tarafından geliştirilen ''İlköğretim Düzeyindeki Çocuklar İçin Problem Çözme Envanteri (ÇPÇE)'', duygusal zekâ düzeyini belirlemek üzere Küçükkaragöz, H. ve Kocabaş, A. (2012) tarafından geliştirilen ''Çocuklar İçin Duygusal Zekâ Ölçeği (DZÖ)'' uygulanmıştır. Araştırmanın değişkenlerinin aritmetik ortalama, ortanca, tepe değer çarpıklık katsayılarına bakıldığında araştırma verilerinin normal dağılım gösterdiği bu yüzden verilerin analizinde parametrik testler uygulandığı görülmektedir. İlkokul öğrencilerinin duygusal zekâ ve problem çözme düzeyi aritmetik ortalama ve standart sapma ile hesaplanmıştır. Duygusal zekâ alt boyutları ile problem çözme becerisi alt boyutları arasındaki ilişki pearson momentler çarpımı korelasyon tekniği ile test edilmiştir. Problem çözme becerisinin alt boyutlarındaki değişkenliği duygusal zekâları tarafından açıklanma düzeyi çoklu doğrusal regresyon analizi ile test edilmiştir. Öğrencilerin cinsiyetleri, öğrenim gördükleri okul türü ve sınıf düzeyi ile problem çözme becerisinin alt boyutları puan ortalamalarındaki farkın önemi bağımsız t testi ile sınanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; ilkokul öğrencilerinin duygusal zekâ alt boyutları ile problem çözme becerisi alt boyutları arasında pozitif yönlü anlamlı ilişkiler görülmüştür.