The purpose of the study was to examine humor in early childhood education in terms of children and early childhood teachers. The study sample comprised 22 five-year-old children and 5 early childhood teachers from a public preschool in Tokat. A qualitative phenomenological research method was used. As instruments, a humorous visual and five semi- structured questions, addition semi- structured questions that lead children to make a humorous drawing and to explain it were prepared. A questionnaire comprised of 15 semi- structured questions was then applied in teacher interviews. The findings of the current study confirm that in producing humor, our sample of five-year-old children mainly included items related with incongruity. Incongruity is seen as the main theme in these children's drawings and they may choose to exaggerate or use caricature in illogical ways. Analysis of their visualizations indicates that they appreciate humor and are able to explain why their representations are funny, and by identifying any extraneous aspects or items. The current study reports on how a sample of children receiving early years education in Turkey appreciate and produce humor and how their teachers explain it. The teachers the study think that humor is necessary in our lives in terms of our social and personal experiences. They also feel strongly that humor is necessary for children's development and learning and described children's humor development in terms of how they observe their social group. Furthermore, some of the teachers who participated in this study stated that if a child does not make jokes about the children around them, they would perceive that child to be lacking in humor development.

Bu çalışmanın amacı, okul öncesi dönemde mizahı çocuk ve öğretmen açısından incelemektir. Tokattaki bir devlet anaokulundan 22 beş yaş çocuğu ve onların öğretmeni olan 5 öğretmen çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmada nitel araştırma yöntemi olan olgu bilim çalışması kullanılmıştır. Çocuklardan veri toplanırken mizahi bir görsel ve bu görselle ilgili açık uçlu beş soru kullanılmıştır. Ek olarak çocukların yaptıkları mizahi çizimlerle ilgili konuşmalarını sağlarken de açık uçlu sorular kullanılmıştır. Öğretmen görüşmelerinde ise 15 açık uçlu soru kullanılmıştır. Çalışmanın bulguları çocukların mizah üretiminde temel olarak tutarsızlık/uyumsuzluk kavramından yola çıkarak mizah ürettiklerini göstermiştir. Tutarsızlık çocukların resimlerinin temel teması olsa da abartma ya da karikatürleştirme gibi farklı yolları seçerek bu tutarsızlığı resimlerinde göstermişlerdir. Çocuklar görseldeki mizahı takdir ederken, görseli komik yapan alakasız unsurları açıklayabilmişlerdir. Bununla birlikte, öğretmenler mizahı insan hayatında hem kişisel hem de sosyal açıdan gerekli bir unsur olarak tanımlamışlardır. Okul öncesi dönemde ise çocukların gelişim ve öğrenmelerine katkı sağladığını ifade etmişlerdir. Son olarak, öğretmenler çocukların mizah gelişimini sosyal grupları içinde nasıl gösterdikleri ile doğru orantılı olarak açıklamışlardır. Eğer etraflarındaki insanlara şaka yapmıyorlarsa mizah gelişiminin olmadığını ifade etmişlerdir. Sonuç olarak, bu çalışma hem çocukların mizahı takdir etme ve üretme durumları üzerine hem de erken çocukluk öğretmenlerinin de erken yaşlarda mizah ile ilgili görüşlerini ortaya çıkarmıştır.