Background: Considering the early and target organ selective response provided by the nebulized corticosteroid (CS) therapy, along with ease of application and low systemic absorption, it can be considered as an alternative mode of therapy to systemic corticosteroid therapy for asthma attack treatment. On the other hand, effectiveness and safety of this therapy has not been exclusively studies in children yet. In this study, nebulized corticosteroid therapy was compared to oral (systemic) corticosteroid use in treatment of mild-moderate asthma attack in regard to clinical effectiveness and safety.Methods: Sixty-five children diagnosed with mild-moderate asthma attack were simply randomized in a double blind fashion following a short acting ß2-agonist nebulizer therapy. Children were divided into 2 groups; Group I (n=31): taking nebulized corticosteroid (4x500 mcgr fluticasone) + placebo tablet (for 7 days), and group II (n=34): taking placebo nebulizer + methylprednesolone tablet (4 days 1 mg/kg/day, 3 days 0,5 mg/kg/day). Following the baseline assessment of the pulmonary index scores and pulmonary function tests, pulmonary index scores were also evaluated at the 4th, 8th, 12th and 24th hours. At second and 7th days, symptom and medication scores were recorded for all patients, as well. Additionally, at baseline and 7th day therapy, eosinophil and leukocyte counts in peripheral blood, serum total Ig E, serum 25 OH vit D levels have been determined. Serum cortisol level at 08:00 am has been determined only at the end of the therapy. In addition, pulmonary function test have been re-assessed at the end of the therapy.Results: Thirty children in the nebulized CS and 31 children in the oral CS groups completed the study protocol. Both groups were similar with regard to demographic and clinical aspects, such as; gender, age, age of complaint, the number of attacks in the last year. While pulmonary index scores did not show statistical significance at the 1st, 4 th, 8th, 12th, 24th, 48th hours and 7th day in nebulized and oral CS groups, significant reduction of scores was detected for both groups at that time period. In addition, significant reduction in symptom and medication scores was observed, while there were no statistically significant differences regarding scores at the 1st , 2nd , 3rd , 4th, 5th, 6th and 7th days in both groups. Moreover, both nebulized and oral CS groups showed significant increase in PEF values at 7th day when compared to baseline. On the other hand, no statistically significant differences were shown for PEF values at baseline and 7th day between nebulized and oral CS groups. Laboratory parameters regarding the eosinophil and leukocyte counts in peripheral blood, serum total Ig E, serum 25 OH vit D values showed no significant differences within and between groups at baseline and 7th day. Serum cortisol measurements of both groups were determined within the normal limits at the end of the therapy.Conclusion: In this study, similar clinical effectiveness and safety was detected in the patients admitted emergency unit with mild-moderate asthma attack and receiving short-term, high dose nebulized CS or oral CS therapy. In the light these data, starting the nebulized CS therapy at home in mild-moderate asthma attack treatment may reduce the number of emergency admissions of these children.Key words: nebulizer corticosteroid, asthma, acute asthma attack, child, effectiveness and safety.

Giriş: Nebülize kortikosteroid tedavisinin erken ve hedef organ seçici yanıt sağlaması, uygulama kolaylığı ve sistemik emiliminin az olması göz önünde bulundurulduğunda, akut astım atak tedavisinde sistemik kortikosteroid tedavisine tercih nedeni olabileceği düşünülmektedir. Ancak akut astım atağı tedavisindeki yeri henüz netleşmemiştir. Bu araştırmada, çocuklarda hafif-orta şiddette astım atak tedavisinde nebül kortikosteroidler, oral (sistemik) kortikosteroidler ile klinik etkinlik ve güvenilirlik açısından çift-kör, plasebo-kontrollü ve ileriye yönelik olarak karşılaştırılmıştır.Gereç ve Yöntem: Acil çocuk polikliniğinde hafif-orta şiddet astım atak tanısı alan ve çalışmaya dahil edilen 65 çocuk kısa etkili ß2-agonist nebül tedavisinden sonra basit randomizasyon yöntemi ile çift kör bir düzende randomize edildi. Çocuklar: Grup I (n=31): nebül kortikosteroid (4x500 mcgr flutikazon) + plasebo tablet (7 gün), ve grup II (n=34): plasebo nebül + metilprednizolon tablet (4 gün 1 mg/kg/gün, 3 gün 0,5 mg/kg/gün) alanlar olarak ayrıldılar. Hastalar bazalde pulmoner indeks skor ve solunum fonksiyon testi ile değerlendirildikten sonra 4, 8, 12 ve 24. saatlerde pulmoner indeks skorları ile takip edildi. İkinci ve 7. gün kontrollerinde hastalardan semptom ve ilaç skorları kaydı alındı. Ek olarak ilk gün tedavi öncesi ve 7. gün tedavi sonunda periferik kanda eozinofil ve lökosit sayıları, serum total Ig E, serum 25 OH vit D düzeyi ve sadece tedavi sonunda sabah serum kortizol düzeyi ölçüldü. Ayrıca 7. günde tüm hastalara solunum fonksiyon testi uygulandı.Sonuçlar: Nebül kortikosteroid (nebül KS) grubunda 30 çocuk ve oral kortikosteroid (oral KS) grubunda 31 çocuk çalışmayı tamamladı. Her iki grupta cinsiyet, yaş, şikayet başlangıcı ve son bir yıldaki atak sayıları gibi demografik ve klinik özellikleri açısından istatistiksel anlamlı farklılık saptanmadı. Pulmoner indeks skor değerlerinde nebül KS ve oral KS gruplarında 0, 1, 4, 8, 12, 24, 48.saatlerde ve 7.gün istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmezken, her iki grup içerisinde izlemde anlamlı azalma sağlanmıştır. Total semptom ve medikasyon skorlarında da 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 7.günlerde istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. Öte yandan, her iki grup içerisinde izlemde total semptom ve medikasyon skorlarında anlamlı azalma sağlanmıştır. Nebül KS ve oral KS gruplarında başlangıç ve 7.gün arasında PEF değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmezken, her iki grupta da izlemde solunum fonksiyonlarında anlamlı artış sağlanmıştır. Laboratuar parametrelerinden periferik kanda eozinofil ve lökosit sayıları, serumda total Ig E ve 25 OH vit D değerlerinde tedavi öncesi ve 7. günde grup içi ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmemiştir. Serum kortizol düzeyi ise 7. günde her iki grupta da normal sınırlarda bulunmuştur.Sonuç: Çalışmamızda hafif-orta şiddet astım atağı ile başvuran çocukların tedavisinde kısa dönem yüksek doz nebül kortikosteroid kullanımı, oral kortikosteroid kullanımı ile karşılaştırıldığında benzer klinik etkinlik ve güvenilirlikte bulunmuştur. Elde edilen bu sonuçlar ışığında, nebül kortikosteroid tedavisinin akut astım atağında etkin ve güvenli olarak kullanılabileceği düşünülmektedir. Takipli astım olgularının hafif-orta şiddetteki atakta nebül KS kullanımına evde başlanması ile bu çocukların acil başvuruları azaltılabilir.Anahtar kelimeler: Nebül kortikosteroid, astım, akut astım atağı, çocuk, etkinlik, güvenilirlik.