Unilateral legal transactions are probably the only statement method thatcreates new statutes except from contracts of the state or other international legalsubjects in an international system that does not have a corporate structure.This character of unilateral statement is not accepted totally and sometimeseven rejected by doctrine or international community and despite all those negativitiesand the lack of compliance it still continues to be a current discussion issue.Solutions regarding the basis of the issue lie on the answer to this question:?Can unilateral legal transactions create international obligation in international arenawithout requiring any explanation from authority other than themselves and independentfrom other international legal norms??The doctrine is divided into two against this question; one opinion accepts thatelement of agreement lies on the basis of international law and there shall be nounilateral transaction independent from contract law whereas another opinion assertsthat those transactions are possible due to their autonomy.Since 1997, the codification process of unilateral legal transaction which hasbeen included to the study agenda of International Legal Commission could not beencompleted successfully as in the codification of 1969 Vienna Convention on the Law ofTreaties. Despite anything we can assert that International Legal Commission?s studyreports and draft articles regarding unilateral transactions that it has prepared in the lastphase probably are the product of the most attentive and extensive study that has beenmade regarding the subject up to now.The understanding of unilateral legal transaction in international law has beenquestioned throughout this analysis and each questioning has ended with the sameresult. Those transactions are evaluated as unilateral autonomy will explanations wherestates act by their own will with the aim of creating new legal statutes and which are notsubject to the rigid rules of legal type and are made openly.

Tek taraflı hukuki islemler, kurumsal bir yapıya sahip olmayan uluslararasısistemde, devletin veya diger uluslararası hukuk süjelerinin andlasmalar dısında belki deyegane yeni statüler yaratıcı beyan yöntemleridir. Tek taraflı beyanların bu özelligidoktrin veya uluslararası camia tarafından bütünüyle kabul görmemekte hatta bazentümüyle reddedilmekte ancak tüm bu olumsuzluklara ve uzlası eksikligine ragmengüncel bir tartısma konusu olma özelligini yitirmemektedir.Konunun esasına iliskin çözümler, ? Tek taraflı hukuki islemler, milletlerarasıarenada, diger uluslararası hukuk normlarından bagımsız olmak üzere, kendilerindenbaska hiçbir irade açıklamasına ihtiyaç duymaksızın uluslararası yükümlülükyaratabilirler mi?? sorusunun cevabında yatmaktadır.Doktrin bu soru karsısında ikiye ayrılmakta; bir görüs, uluslararası hukukuntemelinde anlasma unsurunun yattıgını kabul ederek, andlasmalar hukukundan bagımsızbir tek taraflı islem anlayısının olamayacagını savunmakta, diger görüs ise bu islemlerinotonomisi geregi bunun mümkün oldugunu iddia etmektedir.1997 yılından itibaren Uluslararası Hukuk Komisyonu'nun çalısmagündemine dahil edilen tek taraflı hukuki islemlerin kodifikasyonu süreci, 1969 ViyanaAndlasmalar Hukuku Sözlesmesi'nin kodifikasyonunda oldugu gibi bir basarı ilenoktalanamamıstır. Her seye ragmen U.H.K.'nun tek taraflı islemlere iliskin çalısmaraporlarının ve kodifikasyon sürecinde belki de son dönemece girerken hazırlamısoldugu taslak maddelerinin, bugüne dek konu hakkında yapılmıs en özenli ve enkapsamlı çalısmanın ürünü oldugunu ifade edebiliriz.ncelemenin bütününde, uluslararası hukukta tek taraflı hukuki islem anlayısısorgulanmıs ve her sorgulama neticesi aynı sonuca ulasılmıstır. Bu islemlerin;devletlerin hür iradeleriyle, yeni hukuki statüler yaratma gayesi ile hareket ettikleri,resmi seklin sert kurallarına tabi olmayan ve aleni olarak yapılan tek taraflı otonomirade açıklamaları oldugu degerlendirilmektedir.