Composite materials are widely used in the aviation industry due to their excellent mechanical and thermal properties. During manufacturing and in-service stage some defects may occur on the composite structures. Especially, external impacts can cause combined damages to the structures. Since composite structures are more sensitive to those damages, it has led to the search for reliable composite repair methods. Generally, due to economic reasons, repairing is preferred provided that design requirements, instead of to change with a new one.Beside the current repair techniques, new techniques have been in the investigation stage. The main currently used techniques include adhesive external patch bonding and scarf-stepped type repairs. Scarf-stepped repair method is the most preferred for their stiffness and longevity features. In this thesis, the stiffness and tensile strength of different scarf-stepped repair design types were investigated experimentally considering various step sizes. Produced Glass/Epoxy test specimens were damaged performing Quasi-static indentation (QSI) and tensile tests. Damaged and original plates were compared for damage resistance considering directly damage results before and after repair processes. The results indicated that stiffness of the repaired specimens was significantly affected by step sizes.

Kompozit malzemeler, yüksek mekanik ve termal özelliklerinden dolayı havacılık endüstrisinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Kompozit yapılar, üretim ve kullanımlarında dış kaynaklı darbelere maruz kalabilmektedirler. Darbelere karşı hassas olan bu malzemeler için etkin ve güvenilir tamir yöntemlerinin araştırılması zorunlu olmuştur. Genellikle ekonomik sebeplerden dolayı, hasarlı kompozit parçayı yenisi ile değiştirmek yerine dizayn koşullarını yerine getirerek tamir etmek daha çok tercih edilmektedir. Kompozit malzemelerin, havacılık endüstrisinde kullanılmaya başlamasından bu yana mevcut tamir tekniklerinin yanında yeni tamir teknikleri de araştırılmaktadır. Hasarlı bölgeye dış yüzeyden `yama yapıştırılması` yanında, sağlamlık ve uzun ömürlü olmasından dolayı `basamaklı-yama` en çok tercih edilen tamir yöntemdir. Tez çalışması kapsamında bu yönteme ait muhtelif basamak ölçülerine göre tamir edilmiş Cam/Epoksi test numunelerinin sağlamlık ve çekme dayanımları `yarı-statik batma` (QSI) ve çekme testleri uygulanarak deneysel olarak incelenmiş ve tamir öncesi original dayanım değerleri ile kıyaslanmıştır. Sonuçlar, tamir sonrasında amaçlanan sağlamlık değerlerinin tamir esnasında uygulanan basamak ölçülerine doğrudan bağlı olduğunu göstermiştir.