The aim of this study was to investigate the clinical materials such as skin scrapings and hair samples obtained from cats and dogs for dermatophyte identification by direct microscopy, dermatophyte isolation by cultural methods, respectively. In this research, 100 skin scrapings and hair samples were taken from 50 cats and 50 dogs with skin lesions that were brouhgt to private veterinary clinics in İzmir province. The samples were examined with regard to dermatophyte agents in laboratory of Adnan Menderes University, Faculty of Veterinary Medicine, Department of Microbiology. Fungal hyphas and/or spores were observed in 24 (24 %) out of 100 materials following direct microscopy. Dermatophyte isolations were achieved from 24 (24 %) materials after the culture process. Considering the origins of materials examined, dermatophyte isolation ratios were 34 % in cat materials and 14 % in dogs'. Higher isolation rates were achieved on dermatophyte selective medium (DTM) than sabouraud dextrose agar (SDA) after the research. The distribution of isolated strains according to the species of animals was determined to be 53 % Microsporum canis, 12 % M. gypseum and 35 % Trichophyton mentagrophytes in cats; 28.5 % M. canis, 28.5 % T. mentagrophytes, % 28.5 T. rubrum and 14 M. gypseum in dogs. In conclusion, M. canis was the dominantly isolated agent from dermatophytosis suspected cats and dogs and DTM was determined to be more effective than SDA concerning dermatophyte isolations. The feasibility of DTM rather than SDA medium was revealed so that veterinary praticians can easily use DTM medium for dermatophyte susceptible cases. It was also concluded that, owners and veterinarians should be aware and careful when they are in contact with suspected animals whether for examination or hobby, concerning the zoonotical importance of Microsporum and Trichophyton agents.

Bu çalışmada deri lezyonu bulunan kedi ve köpeklerden alınan deri kazıntısı ve kıl örneği materyallerin dermatofitozis yönünden etken izolasyonu sonrasında direkt mikroskobik incelenmesi, kültür yöntemiyle makroskobik ve mikroskobik identifikasyon yapılması amaçlanmıştır. Araştırmamızda İzmir ilinde bulunan özel veteriner kliniklerine getirilmiş olan ve deri lezyonu bulunan 50 adet kedi ve 50 adet köpek olmak üzere 100 hayvandan deri kazıntısı ve kıl örneği alınmıştır. Alınan numuneler, Adnan Menderes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Laboratuvarında dermatofit etkenleri yönünden incelenmiştir. Direkt mikroskobik incelemede, incelenen 100 materyalin 24 (% 24)'ünde, mantar hifa ve/veya sporları görüldü. Kültür işlemi sonrasında 24 (% 24) materyalden dermatofit izolasyonu gerçekleştirildi. İncelenen materyallerin orjinleri dikkate alındığında, kedi materyallerinde % 34 köpek materyallerinde % 14 oranında dermatofit izole edildi. İzolasyon amacıyla kullanılan Dermatofit selektif besiyeri (DTM)'nde, Sabouraud dekstroz agar (SDA)'a göre daha fazla oranda etken izole edildi. İzole edilen etkenlerin hayvan türlerine dağılımı, kedilerde % 53'ü Microsporum canis, % 12'si M. gypseum, % 35'i Trichophyton mentagrophytes; köpek materyallerinden ise, % 28.5 M. canis, % 28.5 T. mentagrophytes, % 28.5 T. rubrum, % 14 M. gypseum olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak, dermatofitozis şüphesiyle kliniğe getirilen kedi ve köpeklerden M. canis dominant etken olarak üremiştir. İzolasyon amacıyla DTM'nin SDA'ya göre daha etkin olduğu ve pratisyen veteriner hekimler tarafından dermatofit şüpheli olgularda kullanılabileceği ortaya konulmuştur. Ayrıca Microsporum ve Trikofiton etkenlerinin zoonotik önemi göz önüne alındığında, hayvan sahipleri ve veteriner hekimlerin dermatofit şüpheli hayvanlara muayene veya hobi amaçlı yaklaşımlarında dikkatli olmaları gerektiği kanısına varılmıştır.