White adipose tissue is an important endocrine and metabolic organ in which redundant energy is stored. White adipose tissue has great value in detecting new molecular mechanisms associated with various pathological conditions such as diabetes and inflammatory diseases. Obesity is a metabolic disorder characterized by oxidative stress and impaired low-grade inflammation caused by the deterioration of oxidant-antioxidant balance in adipose tissue. Superoxide dismutases (SOD) are the first and most important line of antioxidant defense systems against reactive oxygen species(ROS) and especially superoxide anion radicals. Due to the low protein content of adipose tissue and the difficulty of isolation different homogenization methods have been proposed. Our study was designed to investigate the effect of the protein isolation methods on SOD activity in different retroperitoneal fat tissues. Besides we aimed to determine the conditions necessary for the Sun and Oberley method. Retroperitoneal adipose tissue was obtained from the rat and used for three different homogenization methods. In homogenization 1 (H1), chloroform/methanol was used as organic solvent to remove lipids, ethanol/chloroform in homogenization 2 (H2) and chloroform in homogenization 3 (H3). Tissue SOD activity was measured after homogenization. As a result of the statistical evaluations, mean specific activity values of H1 method were found to be higher than the other two methods (p=0.009). Consequently, when comparing three different homogenization methods that can be used in the determination of SOD activity in adipose tissue, it was concluded that the H1 method, which uses polar character and the cold environment, is more effective in determining SOD activity.

Beyaz yağ dokusu, fazlalık enerjinin depolandığı önemli bir endokrin ve metabolik organdır. Obezite, diyabet ve inflamatuar hastalıklar gibi çeşitli patolojik koşullarla ilişkili yeni moleküler mekanizmaların ortaya çıkarılmasında beyaz yağ dokusu büyük değere sahiptir. Obezite, yağ dokusundaki oksidan-antioksidan dengesinin bozulmasıyla artan oksidatif stres ve beraberinde oluşan düşük dereceli inflamasyon ile karakterize olan metabolik bir bozukluktur. Süperoksit dismutaz (SOD), reaktif oksijen türleri (ROT) ve özellikle süperoksit anyon radikallerine karşı antioksidan savunma sistemlerinin ilk ve en önemli çizgisidir. Yağ dokusunun protein içeriğinin oldukça düşük olması ve izolasyonunun güçlüğü birbirinden farklı homojenizasyon yöntemlerinin uygulanmasına sebep olmuştur. Çalışmamızda, retroperitoneal yağ dokusunda farklı protein izolasyon yöntemlerinin kullanılmasının SOD aktivitesi üzerine etkisinin incelenmesi ile Sun ve Oberley yöntemi için gerekli şartların ortaya konulması amaçlanmıştır. Sıçandan retroperitoneal yağ dokusu temin edilip üç farklı homojenizayon yöntemi için kullanıldı. Homojenizasyon 1 (H1)' de lipidleri uzaklaştırmak için organik çözücü olarak kloroform/metanol, homojenizasyon 2 (H2)'de etanol/kloroform ve homojenizasyon 3 (H3)'de ise sadece kloroform kullanıldı. Homojenizasyonun ardından doku SOD aktivitesi ölçüldü. Yapılan istatistiksel değerlendirmeler sonucunda H1 yönteminin ortalama spesifik aktivite değerleri diğer iki yönteme göre daha büyük bulundu (p=0.009). Sonuç olarak, yağ dokusunda SOD aktivite tayininde kullanılabilecek üç farklı homojenizasyon yöntemi karşılaştırıldığında, polar karakterli metonolün kullanıldığı ve soğuk ortamın devam ettiği H1 yönteminin SOD aktivitesi tayininde daha etkili olduğu kanaatine varıldı.