Background and Aims: Hepatitis delta virus (HDV) is a topic of growing importance in the field of hepatology. More than 50 million people have been affected from chronic HDV infection worldwide. Prevalance is influenced primarily by the geographic regions of the world. Eastern part of Turkey is among those with the highest prevalence of chronic HDV infection in the world. On the other hand, hepatitis E virus (HEV), the fifth known form of human viral hepatitis, is probably the most common cause of acute hepatitis and jaundice in the world. HEV infection have been increasingly reported in developed countries, including cases of acute liver failure chronic hepatitis. The current study was conducted in order to reveal the epidemiologic, biochemical and virologic properties of the HEV cases around Van city and its environs. We also analysed the impact of hepatitis delta virus on HEV infection in eastern part of Turkey where the both diseases are still endemic. Materials and Methods: All of the individuals with HBV infection admitted to gastroenterology division of our hospital in the period of between May 2015 and May 2017 were retrospectively examined. In the research 197 patients have been evaluated in 3 different groups. Group 1 (n=112); hepatitis B positive with delta negative patients, group 2 (n=39); delta positive patients with hepatitis B positivity and group 3 (n=46); composed of healthy individuals without HBV. All the individuals in the research inhabit in the city centre, district of Van and the cities and districts near it. The groups in our research have been compared in terms of residential area, age, number of thrombocyte, AST, ALT, INR, AFP and albumin levels. HDV infection was defined as the presence of seropositivity of antiHDV antibodies. Laboratory evidences of HEV infection (antiHEV IgM and IgG) were assessed.Results: AntiHEV IgM positivity is detected in 7 of 112 patients with hepatitis B positive and delta positive and anti HEV IgM negativity is detected in 105 of 112 patients. HEV IgG positivity is detected in 97 patients (%49) in all the research groups composed of 50 delta negative, 30 delta positive an 17 control groups in total. HEV IgG negativity is detected in 101 patient (%51) in total 62 delta negative, 9 delta positive an 30 control groups. HEV IgM positivity is detected in 18 patients (%9.1) in total 7 delta negative, 9 delta positive and 2 control groups. HEV IgM negativity is detected in 180 patients (%90.1) in total 105 delta negative, 30 delta positive and 45 control groups. 63 of the individuals that detected hepatitis B positive live in city centre and 88 of them live in rural area. 18 of the individuals that detected hepatitis B negative live in city centre and 29 of them live in rural area. A meaningful difference is detected between hepatitis B positive and negative in city and rural area. A meaningful difference is detected in HEV IgM hepatitis B in terms of residential area between city centre and rural area. Delta positive is detected in 30 of 97 patients with HEV IgM positivity. Delta negative is detected in 67 of the same 97 patients.Conclusions: In our research delta hepatitis positivity is found in %25.8 of the individuals with hepatitis B. While in all groups the positivity of antiHEV IgG is %49, the positivity of antiHEV IgG in control group is detected as %36. In our research antiHEV IgG is detected as positive in %76.9 of hepatitis. The positivity of antiHEV IgM in delta hepatitis is quite higher than the other groups. In our research the positivity of HEV IgM and IgG is detected higher in patients living in rural area.

Giriş ve Amaç: Hepatit delta virüsü (HDV) hepatoloji alanında giderek önem kazanan bir konudur. Dünyada 50 milyondan fazla insan kronik delta hepatit virüs enfeksiyonundan etkilenmiştir. Prevalans öncelikle coğrafik dağılıma göre belirlenir. Türkiye'nin doğusu, dünyada kronik HDV enfeksiyonu prevalansının en yüksek olduğu bölgeler arasında yer almaktadır. Hepatit E virüsü (HEV) önemli akut hepatit ve sarılık sebeplerinden biridir. Gelişmiş ülkelerde hepatit E nedenli kronik viral hepatite sebep olan akut viral yetmezlikli vakalarda artış saptanmıştır. Bu çalışma Van ili ve çevresindeki HEV vakalarının epidemiyolojik, biyokimyasal ve virolojik özelliklerini ortaya çıkarmak amacıyla yürütülmüştür. Bu çalışmada her iki hastalığın endemik olduğu Türkiye'nin doğusunda hepatit E enfeksiyonun delta hepatiti üzerine etkisini araştırdık.Materyal ve Metod: Mayıs 2015-Mayıs 2017 tarihleri arasında hastanemizin Gastroenteroloji bölümüne başvuran hepatit B virüsü (HBV) enfeksiyonu bulunan tüm bireyler retrospektif olarak incelendi. Çalışmamızda toplam 197 hasta 3 ayrı grupta değerlendirildi. Grup 1 (n=112); hepatit B pozitif delta negatif hastalar, grup 2 (n=39); hepatit B pozitif delta pozitif hastalar ve grup 3 (n=46); HBV enfeksiyonu olmayan sağlıklı bireylerden oluşmaktadır. Çalışmaya alınan olguların tümü Van merkez ve ilçelerinde, yakın iller ve ilçelerinde ikamet etmektedir. Çalışmamızdaki gruplar yerleşim yeri, yaş, trombosit sayısı, AST, ALT, INR, AFP ve albumin düzeyleri açısından karşılaştırıldı. HDV enfeksiyonu varlığı, antiHDV antikorlarının seropozitifliğinin varlığı olarak tanımlandı. HEV enfeksiyonunun laboratuvar bulguları (antiHEV IgM ve IgG) değerlendirildi. Bulgular: Hepatit B pozitif ve delta pozitif 112 hastanın 7'sinde anti HEV IgM pozitifliği ve 105'inde anti HEV IgM negatifliği saptandı. HEV IgG pozitifliği tüm çalışma gruplarında 50 delta negatif, 30 delta pozitif ve 17 kontrol grubu olan toplam 97 (%49) hastada saptandı. HEV IgG negatifliği 62 delta negatif, 9 delta pozitif ve 30 kontrol grubu olmak üzere toplam 101 (%51) hastada saptandı. HEV IgM pozitifliği 7 delta negatif, 9 delta pozitif ve 2 kontrol grubu olmak üzere toplam 18 (%9.1) hastada saptandı. HEV IgM negatifliği; delta negatif 105, delta pozitif 30 ve kontrol grubu 45 toplam 180 (%90.1) hastada saptandı. Hepatit B pozitifliği saptanan olguların 63'ü şehir merkezinde ve 88'i kırsal kesimde, hepatit B negatifliği olan olguların 18'i şehir merkezinde ve 29'u kırsal kesimde yaşıyordu. Şehir merkezi ve kırsal kesim arasında hepatit B pozitifliği ve negatifliği arasında anlamlı bir farklılık saptanmadı. HEV IgM hepatit B yerleşim yerine göre şehir merkezi ve kırsal kesim arasında anlamlı farklılık saptanmadı. HEV IgG pozitifliği olan toplam 97 hastanın 30'unda delta pozitif, 67'sinde delta negatif saptandı. Sonuçlar: Çalışmamızda hepatit B'li olguların %25.8'i delta hepatit pozitifliği saptandı. Tüm gruplarda antiHEV IgG pozitifliği %49 iken kontrol grubundaki antiHEV IgG pozitifliği %36 olarak saptandı. Çalışmamızda antiHEV IgG; delta hepatitlerin %76.9'unda pozitif saptandı. Delta hepatiti grubundaki antiHEV IgM pozitifliği diğer gruplara göre anlamlı derecede yüksekti. Çalışmamızda HEV IgM ve G pozitifliği kırsal alanda yaşayanlarda daha yüksek saptandı.