Cinema and video devices with the images they produce have an effect on human emotions. In this research audio-visual media of cinema and video devices are explained in detail and thus by examining the similarities and differences between the use of these devices, the paradigm shift of the ways of seeing and the ways of thinking is unveiled. Therefore in this thesis, changing of the image from past to present, perception of vision in modern western society and in relation to these areas audio-visual media of cinema and video devices are described respectively. In the last part of the thesis the following video films are analyzed by using hermeneutic approach: the cinema films of Robert Bresson's Pickpocket & Jean Luc Godard's Breathless as well as his video film Film Socialisme, and Angela Melitopoulos' video film Passing Drama. By means of aforementioned films audio-visual media of cinema and video devices' similarities and differences revealed by exemplifying. As a result of the comparative assessment, it is seen that video devices in many areas of social life we often encounter can even reproduce the audio-visual media of cinema. At the same time it is observed that movies are more likely to be kind of fictional films and video films inevitably have a documentary style. As well it is found out over the result of the analysis, films process like representation of a phenomenal world. As for that video films consist of imminent images. All in all, audio-visual media of video has a broader perspective than cinema's audio-visual media.

Bu araştırmada, ürettikleri imajlarla insanın duyguları üzerinde etkili olan sinema ve video aygıtlarının görsel-işitsel ortamları detaylı olarak anlatılmış ve böylelikle bu aygıtların kullanımları arasındaki benzerlik ve farklılıklar incelenerek görme ve düşünme biçimlerine getirmiş olduğu değişiklikler ortaya çıkarılmıştır. Bu bağlamdan yola çıkılarak tezde sırasıyla imajın geçmişten günümüze geçirmiş olduğu değişim, modern batı toplumlarında görmenin algılanışı ve bu alanlarla ilişkili olarak sinema ile video aygıtlarının görsel-işitsel ortamları anlatılmıştır. Tezin son bölümünde yer alan filmlerin analizi kısmındaysa Robert Bresson'ın Yankesici ve Jean Luc Godard'ın Serseri Aşıklar isimli sinema filmleriyle yine Godard'ın Film Socialisme ve Angela Melitopoulos'un Passing Drama isimli video filmleri yorumcu yaklaşım kullanılarak analiz edilmiştir. Tezin son kısmında bahsi geçen filmler aracılığıyla sinema ve video aygıtlarının görsel-işitsel ortamları arasındaki benzerlikler ve farklılıklar örneklendirilerek ortaya çıkarılmıştır. Yapılan karşılaştırmalı değerlendirme sonucunda sosyal hayatımızda birçok alanda sıklıkla karşılaştığımız video aygıtının sinemanın görsel-işitsel ortamını alıntılayarak kendi ortamında yeniden üretebildiği görülmüştür. Çalışmada varılan başka bir sonuç ise sinemanın daha çok kurmaca türe, videonun ise belgesel türe yakın olduğudur. Sinema filmlerinin olgusal dünyanın bir çeşit temsili üzerinden işlediği, buna karşın video filmlerin kendi içlerinde anlam taşıyan imajlardan oluştuğu yapılan analizler sonucunda belirlenmiştir. Edinilen tüm bilgiler ışığında yapılan genel bir değerlendirme sonucunda ise video cihazının görsel-işitsel ortamının sunduklarının sinema ortamının sunduklarına oranla daha geniş bir perspektife sahip olduğu belirlenmiştir.